ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਉਂ ਜਿਵੇਂ ਹਰਿ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਉੱਚੀ ਹੋ ਕੇ ਜਾਗਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਠ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਲ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੂਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈਆਂ, ਸ਼ੈਵ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਮੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਰਵਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਸੁਰਭੀ, ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਮਚਾ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਿੰਘ ਦੇ ਚਮੜੇ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਨੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਜਟਾਵਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਬੈਲ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਆਗੂਪਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਹੰਸ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਚੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ। ਕੁਛ, ਕਛੁਆ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਚਿੱਟਾ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ। ਸਰਸਵਤੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਈ। ਜੋ ਮਨਮੌਜੀ ਹਨ, ਉਹ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹੇਸ਼ਾਨਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਪ੍ਰਥੁਦਕਾ ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪ ਲੈ ਕੇ ਆਈ। ਕਿਨਨਰ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵਜਾ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਗੰਧਰਵ, ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ ਧਾਰਣ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਪਿਨਾਕਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਚਲੇ। ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਸੀ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਸੂ ਵੀ ਆਏ। ਚੌਵੀ ਸਾਧੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲੇ, ਵੀ ਆਏ। ਇਹ ਸਭ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵਿਚ, ਮਹੇਸ਼ਾਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਪਹਾੜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਥੀ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ। ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਾਨਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਨੰਦੀ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਭ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਕ, ਬੁੰਨੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲ ਮੁੜੀ। ਦੂਜੀ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਈ। ਤੀਜੀ, ਕਾਜਲ ਦੀ ਸਲਾਈ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਈ। ਇੱਕ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਗਲ, ਨੰਗੀ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਈ। ਇੱਕ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਆਪਣੇ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਣ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਬੈਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਦਿਵਯ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਕਠਿਨ ਤਪस्या ਯਥਾਰਥ ਸੀ; ਸ਼ੰਭੂ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯज्ञ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਕਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਾਗਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਪਿਨਾਕਾ ਧਾਰਣ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਸੱਪ ਦੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਮੰਗਲ ਅਲਤਰ ਤੇ ਵਧੂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਪਹਾੜ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗੇ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਿਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਸੁਨਭਾ ਨੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਈ ਗਈ। ਦੇਵਤਾ, ਕੁਸ਼ਾਂਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਸੀ। ਫਿਰ, ਖੇਡ ਲਈ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੰਡੀਆਂ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸਿੰਧੂਰ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਲਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਮੰਗਲ ਅਲਤਰ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਢੀਠ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਚਮਕਦਾ ਮਧੁਪਾਰਕ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।