ਸ਼ਰਮੀਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ। ਫਿਰ, ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਤਾਰੀਖ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। 'ਮੈਤ੍ਰ' ਨਾਮਕ ਲਗਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਾਂਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਗਿਆ ਦਿਉ।” ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪੁੱਜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁੜ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਵਾਹਕ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਹਰਾ ਨੇ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਭਾਸਕਰ ਵੀ ਹਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ। ਨੰਦੀ ਆਦਿਕ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਹੇਠ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆ ਕੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਨਵਾਂ ਰੁੱਖ ਜੜਾਂ ਸਮੇਤ ਉੱਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਉੱਠ ਕੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਲਗ ਕੇ ਮਿਲਿਆ। ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੈਵ, ਪਸ਼ੁਪਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਫਿਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕੀਤਾ। ਸੁਰਭੀ, ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਰੋਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਿੰਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ, ਨੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਜਟਾਵਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਹੇਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਚੱਲੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਹੰਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲੇ। ਇੰਦਰ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ। ਵਿਸ਼ਣੁ, ਕੱਛੂਏ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਚਿੱਟਾ ਚੀਜ਼ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ। ਸਰਸਵਤੀ, ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਜੋ ਮਨਮੌਜੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹੇਸ਼ਾਨਾ ਕੋਲ ਆਏ। ਪ੍ਰਿਥੁਦਕਾ ਸੁਗੰਧਤ ਚੋਆ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਆਈ। ਕਿਨਨਰ ਵਾਜੇ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ। ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਕੋਲ ਆਏ। ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਤੇ ਅੱਸੀ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਸੂ ਵੀ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਚੋਵੀ ਵਚਨਬੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਆਏ। ਇਹ ਸਭ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਾਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ। ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਾੜ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹਾਥੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਆਏ। ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਾਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਨੰਦੀ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਇਸ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਕ, ਆਪਣੀ ਚੋਟੀ ਗੁੰਦੀ ਹੋਈ, ਸ਼ੰਕਰ ਵਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਆਈ। ਦੂਜੀ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਈ। ਤੀਜੀ, ਅੰਜਨ ਦੀ ਸਲਾਈ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਗਲ ਹੋਵੇ, ਨੰਗੀ ਆਈ, ਹਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਦੀ। ਇਕ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਝਿੜਕਿਆ। ਇੰਝ, ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਸੁਰ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰੀਕ ਗ੍ਰਹਿ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।