ਸਾਰੇ ਸਾਕ-ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆਈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ خاطر, ਇਸ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿਓ। ਸਭ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਇਹ ਬੋਲ ਪਏ ਕਿ ਪਰਬਤ ਦੀ ਧੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਜਵਾਈ ਸਾਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਉਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਅਤੇ ਤਾਰਕਾਸੁਰ—ਦੋਵੇਂ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਧੀਏ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਵਾ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਵਧਭਾਗਣ, ਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ। ਲਜਜਾਵਾਨ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਆਖੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦਿਨ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੈਤ੍ਰਾ ਨਾਮਕ ਪਲ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮਾਗਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਾਂਗੇ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ।" ਪਰਬਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਹਰਾ ਨੇ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਭਾਸਕਰ ਵੀ ਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ। ਨੰਦੀ ਆਦਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਕੇ, ਹਰੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਰੁੱਖ ਜੜ੍ਹਾਂ ਸਮੇਤ ਉੱਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਸਮਾਗਮ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਉੱਠ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਲ ਲਾਈ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਹੋਇਆ। ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੈਵ, ਪਸ਼ੁਪਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤ ਮੰਦਰ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਵਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਲਈ ਚੱਲ ਪਏ। ਸੁਰਭੀ, ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰੌਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਿੰਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ, ਨੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮਟਿਆ ਹੋਇਆ ਕੇਸ ਉੱਤੇ ਰਾਖੀ ਹੋਈ, ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਅੱਗ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਪਿਤਾਮਹਾ, ਹੰਸ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਲੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੰਮੇ ਛਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ। ਵਿਸ਼ਣੁ, ਕੱਛੂਏ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ। ਸਰਸਵਤੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰ ਲਿਆ। ਜੋ ਮਨਮੌਜੀ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹੇਸ਼ਾਨਾ ਕੋਲ ਆਏ। ਪ੍ਰਿਥੁਦਕਾ ਸੁਗੰਧੀ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਕਿਨਨਰ, ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਉਤੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਗੰਧਰਵ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਅੱਠ ਕਰੋੜ ਵਾਸੂ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੋਵੀ ਵੱਡੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਾਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।