ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲਾਠੀ ਬਾਂਹ ਹੇਠ ਰੱਖ ਕੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ, “ਜੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।” ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਖੁਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤਿਥਿ-ਸਤਕਾਰ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਮਹਿਮਾਨ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, “ਤੁਹਾਡਾ ਇਥੇ ਆਉਣਾ ਬੜੀ ਹੀ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਅਕਲ ਪਰੇ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਘਰ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਰਸਵਤ ਤੀਰਥ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਆਏ ਹੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਹੁਕਮ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।” ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੇ ਉਮਰਦਰਾਜ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਉਪਦੇਸ਼ਤਮਕ ਬਾਤ ਆਖੀ, “ਅਰੁੰਦਤੀ ਸਮੇਤ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਆਏ ਹਨ, ਹੇ ਪਹਾੜ! ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ, ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ – ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕੁਝ ਸ਼ਿਵ, ਸਥਾਣੁ, ਭਵ ਜਾਂ ਹਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ – ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਧੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੋਹਣਪ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਯੋਗਤਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੋ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਪੈਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਲਈ ਦਿਓ।” ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ, ਫਿਰ ਫੇਰ ਦੁੱਖ ਵੀ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, “ਜਾਓ, ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿਓ।” ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਰੂ ਆਦਿਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚਹੁੰ ਪਾਸੋਂ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਕੇ ਅੰਦਰ ਆਏ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਉਧਾਲਕ, ਵਾਰੁਣ, ਵਰਾਹ ਤੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਆਸਨ, ਚਿਤਰਕੂਟ, ਤ੍ਰਿਕੂਟ, ਮੰਦਰਕ ਪਹਾੜ, ਕੈਲਾਸ, ਮਹਿੰਦਰ, ਨਿਸ਼ਧ ਅਤੇ ਅੰਜਨਾ ਪਹਾੜ – ਇਹ ਸਭ ਆਏ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਥਲੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਮੰਗਲਮਈ ਸਤ੍ਰੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ। ਫਿਰ ਵਚਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਨੇ ਸਾਫ ਸੁਥਰੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, “ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਇਸ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਵਿਵਾਹ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਿਮਤੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੇ-اپنے ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ, “ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਧੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਜਵਾਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਕਾਰਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮਹਿਸ਼ ਅਤੇ ਤਾਰਕਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੇਗਾ।” ਫਿਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਧੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਣ ਸ਼ਰਵਾ ਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।” ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਵਧੂ ਨੇ ਭਾਵੁਕਤਾ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।