ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਿਮਾਲਯਾ ਜੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਛੋ। ਫਿਰ, "ਓਮ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ," ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਨੁਸਾਰ "ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਆਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਹਿਮਾਲਯਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਸੁਨਭਾ ਆਦਿ ਸ਼ਾਂਤ ਪਰਬਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਹਿਮਵਤ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਮਹਲ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਦਰਬਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਥੇ ਖੜੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਦਰਬਾਨ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲਾਠੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਉਣ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇਵੋ।" ਫਿਰ ਉਹ ਦਰਬਾਨ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹਿਮਵਤ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਪਰਬਤ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਗਿਆ। ਲਾਠੀ ਨੂੰ ਬਾਂਹ ਹੇਠ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਹਨ।" ਹਿਮਵਤ ਖੁਦ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਆਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤਿਥਿ-ਸਵਾਗਤ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੇ, "ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਬੜਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਏ ਹੋ। ਇਹ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਘਰ ਸਾਰਸਵਤ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਆਏ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਜੋ ਹੁਕਮ ਹੋਵੇ, ਆਖੋ।" ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਮਰਦਾਰ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਚਤ ਬਾਤ ਆਖੀ, "ਅਰੁੰਧਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਆਏ ਹਨ, ਹੇ ਪਰਬਤ। ਸ਼ੰਕਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਸ਼ਰਵ, ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਸਵਾਰ—ਕਈ ਲੋਕ ਉਹਨੂੰ ਯਮ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ਿਵ, ਸਥਾਣੁ, ਭਵ ਜਾਂ ਹਰਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਹ ਕੁੜੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਇਹ ਯੋਗ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਭਸਮ ਲਾਇਆ ਪੈਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਵਧੂ ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਲਈ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ, ਫਿਰ ਦੁਖ ਵੀ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਸਾਰੇ ਪਰਬਤਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਸੱਦੋ।" ਹਿਮਵਤ ਨੇ ਚਹੁੰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਮੇਰੂ ਆਦਿਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਰਬਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆਏ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਉਦਦਾਲਕ, ਵਾਰੁਣ, ਵਰਾਹ, ਗਰੁੜ ਦੀ ਸੀਟ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ, ਤ੍ਰਿਕੂਟ, ਮੰਦਰਕ, ਕੈਲਾਸ, ਮਹਿੰਦ੍ਰ, ਨਿਸ਼ਧ ਤੇ ਅੰਜਨਾ ਪਰਬਤ ਵੀ ਆਏ। ਜਦ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਲਛਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।