ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਜੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਿਰਸਿੰਗਾਰ, ਸਦਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨਾ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਜੋਗੀ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਮਹਾਂਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਲੋਕ ਮੰਗਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਵਾਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਪૃਥੁ ਜੀ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਗਣਪਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੀਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਫਲਾਂ, ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਮুনি, ਅਰੁੰਧਤੀ ਸਮੇਤ, ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਏ। ਜਦ ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ-ਚਰਣਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ—even ਜਦ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਮਲ-ਰੰਗ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਨਰਮ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਅਰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਨਿਮਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸੁਣੋ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਤੀ ਨੇ ਯੋਗ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਹੇ ਵੈਦਿਕ ਉਤਪੰਨ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ।" 'ਓਮ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਰੀ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਪੰਥ ਭਲੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਹੀ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। 'ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਸੁਨਭ ਆਦਿਕ ਸ਼ਾਂਤ ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਵਿਲਾਸੀ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦਰਬਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਦਮਰਾਗ ਮਣੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲਾਠ ਸੀ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਾਨੂੰ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ।" ਦਰਬਾਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਹੋਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਾਠ ਬਾਂਹ ਹੇਠ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ।" ਤਦ, ਹਿਮਾਵਤ ਜੀ ਖੁਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਤਿਥ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਗਿਆਨ-ਵਾਨ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਏ ਹੋ। ਇਹ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਘਰ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਛੁਹਾਰ ਨਾਲ ਸਰਸਵਤ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਏ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਹੁਕਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਖੋ।