ਕੁਟਿਲਾ, ਜੋ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ, ਜੋ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਧਾਰ ਸਕੇ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਊਰਜਾ ਬੜੀ ਹੀ ਭਾਰੀ ਤੇ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਦਿ-ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਨੇ ਵੀ ਬਚਨ ਆਖਿਆ। "ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰਾ ਜਲ ਬਣ ਜਾਵੇਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਿੱਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਕ, ਸਾਮ, ਅਥਰਵਣ ਅਤੇ ਯਜੁਸ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਡੋਰ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ-ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਹੀ ਪਾਣੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੇਂਗੀ।" ਹੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੋੜ ਸਕਦੇ, ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਵੀ ਅੱਜ ਉਲੰਘਿਆ ਗਿਆ। (ਇਹ ਬਚਨ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ।) ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਣ ਤੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਇੱਕ ਅਡੋਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਾਲੀ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ। ਪਰ, ਉਸ ਦੀ ਤੇਜਸਵੀ ਜੋਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਤੇਜ ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਮਿਟ ਗਿਆ ਹੈ।" ਹੁਣ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਸਮੇਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਉੱਤਮ ਚੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਗਵਾਨੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹ ਰਾਤ ਉੱਥੇ ਹੀ ਬਿਤਾਈ। "ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋ ਸਕੇ।" ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਕੋਈ ਓਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਕਾਲੀ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੁਪੁਤਰੀ ਸੀ, ਆ ਗਈ। ਹਰਾ ਨੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਆਗਵਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਪਰ, ਹਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਢੰਗ ਨਹੀਂ," ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੰਦਰੋ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬਚਨ ਆਖਿਆ। ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਲਲਿਤਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਕੁਸ਼ਾ, ਫਲ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਤਪ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨਕੇ, ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆਇਆ।