ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸ਼ਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ, Pauṇḍraka Yāmyamahiṣa ਨਾਮਕ ਅਦੁੱਤੀਯ ਖੇਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਮੁੜ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਦਾਨ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਅਚਾਨਕ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਠਵਾਂ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੱਤ ਕਰੋਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਹਲ ਚਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅੱਠਵਾਂ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧਰਤੀ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਫਲ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਖੇਤ ਨੂੰ ਹਲ ਚਲਾਓ।" ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਲੰਮਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਵੱਜਿਆ। ਰਾਜਾ ਦਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ," ਤਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਵਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। "ਇੱਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਨ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਹੈ।" ਹੋਰ ਕਰਮ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਮ ਅਤੇ ਯਜਨਾ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ, "ਇੱਥੇ ਇਸ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਫਲ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਉਥੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਜਨਾਂ ਕਰਣਗੇ। ਉਥੇ Yakṣa Candra ਅਤੇ Nāga Vāsuki, ਰਾਜਾ Ajāvana ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਪਾਵਕ (ਅੱਗ), ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੁਯਾਈ ਵੀ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜੀਵ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਜਟਾਵਾਂ ਹਨ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਾਣੀ ਚਮਕਿਆ। ਇੱਥੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਈ। "ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਓ।" ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਾਧਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕਰੋ। ਲੋਕ Kurukṣetra ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ Pṛthūdaka ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। "ਹੇ ਆਚਾਰਯ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਰੋ।" "ਜੇ ਮੈਂ ਵਰਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।" ਉਥੇ Purandara ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਪਿਤਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਪਏ। ਉਹ ਧੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ। ਚੌਥਾ ਪੁੱਤਰ Sunābha ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, Menā ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ Rāgiṇī ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਨਮੀਂ। ਦੂਜੀ Kuṭilā ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ। Menā ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਧੀ Kālī ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀਆਂ ਤਪस्या ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲੀਆਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।