ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਮਵਰਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਨਾਮ—ਕੁਰੂ—ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਕੁਰੂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੋਲੋਮੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮੰਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੁਰੂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕੁਰੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਪੋਲੋਮੀ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ-ਅਭਿੇਕ ਕਰਕੇ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ। ਕੁਰੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖ਼ਿਆਤਿ ਸਥਾਪਿਤ ਰਹੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਤਾਂ ਅੰਦਰਲੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਅਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਵృਖ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਜੀਭ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਧਨਯਾ ਦੇਵੀ, ਬੇਅੰਤ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ, ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਗਏ। ਕੁਰੂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਵਿਚ ਫੈਲੀ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵੇਦੀ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਭ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸਨੂੰ 'ਉੱਤਰੀ ਵੇਦੀ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਮਹਾਦੇਵ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ—ਨੇ ਕਈ ਯਗ੍ਯ ਕੀਤੇ। ਦੱਖਣੀ ਵੇਦੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀਰਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਮੰਤਪੰਚਕ ਵੀ ਇੱਕ ਅਜੋੜ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਉੱਤਰੀ ਵੇਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਸਾਰੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰਾਂਗਾ।" ਯਸ਼ ਲਈ, ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪੌੰਡ੍ਰਕ ਯਾਮਯਮਹਿਸ਼ਾ ਨਾਮਕ ਅਤੁੱਲਨੀਯ ਖੇਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਕੁਰੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਦਾਨ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਅਚਾਨਕ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸ਼ਟਾਂਗ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੱਤ ਕਰੋਸ਼ ਤੱਕ ਹਲ ਚਲਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਟਧਰਮ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਲੀਕ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਖੇਤ ਜੋਤ।" ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਲੰਮੀ ਬਾਂਹ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਦਿੱਤੀ ਵੀ ਗਈ ਤੇ ਕੱਟੀ ਵੀ, ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਮੈਂ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ," ਤਾਂ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਇਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਇੱਥੇ ਜੋ ਨ੍ਹਾਏ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲੇ। ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਕਰਮ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਮ ਜਾਂ ਯਗ੍ਯ, ਚਾਹੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਮੰਗਲ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਫਲ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਅਵਿਨਾਸੀ ਰਹੇ। ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਬੋਲੇ, ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੈਥੋਂ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਉਥੇ, ਪੰਡਿਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਗ੍ਯ ਕਰਣਗੇ। ਉਥੇ ਯਕ੍ਸ਼ ਚੰਦ੍ਰ, ਨਾਗ ਵਾਸੁਕੀ, ਰਾਜਾ ਅਜਾਵਨ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਪਾਵਕ (ਅਗਨੀ) ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਸਾਥੀ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਸੰਗੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿਣਗੇ।