ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਯਮਰਾਜ ਦਾ ਡੰਡਾ ਮਾਂ ਦੁರ್ಗਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਉਸਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਸ ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਟਾਫ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਯਮਰਾਜ ਦਾ ਡੰਡਾ ਕਈ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮਾਂ ਦੁργਾ ਨੇ ਮਹਿਸ਼ਾ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ-ਭੈਸਾ ਦੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਲਈ। ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਤੇ ਕੋਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦਬਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਨਮੀ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਂ ਦੁργਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਲਾ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਾਈ, ਤੇ ਉਸ ਗਲੇ ਵਿਚੋਂ ਤਲਵਾਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨਿਕਲਿਆ। ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉੱਤਮ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਦੈਤਿਆ ਦੀ ਸੈਨਾ ਡਰ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ ਚੀਖ ਉਠੀ। ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੈਤਿਆ ਪਾਤਾਲ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਕਾਟਿਆਯਨੀ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮੁਖ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ। ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਫੇਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗੀ," ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਮਾ ਗਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮਾਂ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਕੌਣ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇਗੀ? ਉਹ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆ, ਮਾਰੇ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸਚਮੁਚ ਹੋਇਆ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਓ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਕੰਦਾ ਦੇ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਹਾਰਾ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸਕਰਤਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸ਼ਾ ਨਾਮਕ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਚਿੱਟੇ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ, ਮਹਾਂ ਹੰਸ, ਕੋਲ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਲਈ ਗਏ।" ਤਦ ਉੱਚਤਮ ਪੁਰਖ ਨੇ, ਜਿਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕਿਨ੍ਹਾ ਵਲੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹੋ? ਉਹ ਕੰਮ ਕਰੋ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇਗੀ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਕੁਆਰੀ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮੈਨਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਹ ਧਰਮਵਤੀ ਮੈਨਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੋ। ਜਿਸਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਹਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗੀ।" "ਉਥੇ, ਜਿਸ ਥਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦਾ ਮੂਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਦਾਇਗੀ ਸਮੇਂ ਦਿਵਯ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕੀਏ।" ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਵੀ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਸੰਵਰਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਤੇ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਸੀ। ਉਸ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਾਈਆਂ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਨ, ਸੌਂਪ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਭਰਾਜਾ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਪਾਗਲਪਨ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਕਮਲ, ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਖਿੜਨ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵੀ ਸਨ।