ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮੇਆ ਹੋਇਆ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੁਝ ਕੁ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੂਪ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਸਕੇ। ਭੋਜਨ ਵੀ ਉਹੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਰੰਗਦਾਰ ਹੋਵੇ, ਚੁੱਸਣ ਜਾਂ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ, “ਮੇਰੀਆਂ ਅਟੁੱਟ ਚੀਜ਼ਾਂ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖ ਲਈ ਹੋਣ। ਇਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਧਰਮ ਆਦਿਕ ਸਦਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿਣ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਟੁੱਟਤਾ ਦਾ ਵਰਤ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਟੁੱਟਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵੈਸ਼ਣਵ ਕਵਚ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੀ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਹੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਯਜਨ ਦੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਰੱਖ। ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ, ਨਰਸਿੰਘ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਹੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹੇ ਅਜਿੱਤ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ, ਹੇ ਅਜੇਯ। ਹੇ ਅਸੀਮ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾ ਮੋਹ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ। ਪਹਿਲਾਂ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮੇਆ, ਈਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਵਲੋਂ... ਨਮਰਾ ਅਤੇ ਰਕਤਬੀਜ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੰਟਕ ਸਨ... ਨਮਰਾ ਅਤੇ ਰਕਤਬੀਜ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਰੂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਟਕ... ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕਰ। ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਹੀ ਸਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ ਹੈ। ਰੰਭਾ ਅਤੇ ਕਰੰਭਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਇਹ ਦੋ ਦੈਤ, ਕਈ ਸਾਲ ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਕਰੰਭਾ ਅਤੇ ਰੰਭਾ, ਯਕਸ਼ ਮਾਲਪਟਾ ਵਲ... ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਫੜਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਹਵਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਲੱਗਾ, ਅੱਗ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰਨ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਪੈਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਆਪ ਹੀ ਮੌਤ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਮਰ ਨਾ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੇਤੂ ਬਣੇ। ਉਹ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇਂਗਾ, ਉਹ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਯਕਸ਼ ਮਾਲਵਟਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਜੋ ਹੋਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਹਾਥੀ, ਭੈਂਸ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਅਤੇ ਬਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਸਨ। ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ, ਤ੍ਰਿਹਾਯਣੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।