ଵାଚ୍ଯଂ ନମସ୍ତେ ଦେଵେଶ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେତି ପ୍ରକୀର୍ତଯେତ୍
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ଭଗବାନ, ତୁମକୁ 'ନମସ୍କାର ତିନି ଆଖିଅଳି ଭଗବାନ' ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧୂପଃ ପଦମ୍ବନିର୍ଯାସୋ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ସତିଲୋଦନମ୍
ଧୂପ, ପାଦରେ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଓ ତିଳ ମିଶିତ ଚାଉଳର ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୀଯତାଂ ମେ ମହାଦେଵ ଉମାପତିରିତୀରଯେତ୍
'ମହାଦେବ, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ମୋପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ପାରଣାନ୍ତେ ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯ ସ୍ନପନଂ କାରଯେତ୍କ୍ରମାତ୍
ଉପବାସ ଶେଷରେ ତିନି ଆଖିଅଳି ଭଗବାନଙ୍କର ବିଧିବତ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୀଯସ୍ଵ ଦୀନୋ ଽସ୍ମି ଭଵନ୍ତମୀଶ ମଚ୍ଛୋକନାଶଂ ପ୍ରକୁରୁଷ୍ଵ ଯୋଗ୍ଯମ୍
ହେ ଭଗବାନ, ଦୟା କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ଦୁଃଖିତ। ମୋ ଦୁଃଖ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଉପଵାସଂ ସମୁଦୀତଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଉପବାସ ଯଥାବିଧି କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ପୂଜଯେତ୍କୁନ୍ଦକୁସୁମୈର୍ଧୂପଯେତ୍ ଚନ୍ଦନଂ ତ୍ଵପି
କୁନ୍ଦ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵାସୋଯୁଗଂ ପ୍ରୀଣଯେଚ୍ଚ ରୁଦ୍ରମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ନାମତଃ
ଉନ୍ମୁକ୍ତ ମନେ ତାଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁଗ୍ଗୁଲୁଂ ମହିଷାଖ୍ଯଂ ଚ ଘୃତାକ୍ତଂ ଧୂପଯେଦ୍ ବୁଧଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଘିଅ ମିଶା ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ଓ ମହିଷ ଗୋବର ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣା ଚ ସନୈଵେଦ୍ଯଂ ସୃଗାଜିନମୁଦାହୃତମ୍
ନୈବେଦ୍ୟ, ଦକ୍ଷିଣା ଓ ମୃଗଚର୍ମ ଦେବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ପ୍ରୀଣନଂ ଦେଵନାଥାଯ କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜନଂ ଶଙ୍କରସ୍ଯୋକ୍ତଂ ଚୂତମଞ୍ଜରିଭିର୍ଵିଭୋ
ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା ଆମ୍ବ ମଞ୍ଜରୀ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବା କୁହାଯାଇଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ନାମଜପ୍ଯମପୀଶସ୍ଯ କାଲଘ୍ନେତି ଵିପଶ୍ଚିତା
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଭଗବାନଙ୍କର ନାମ ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରେ।
ସୋପଵୀତାନ୍ ସହାନ୍ନାଦ୍ଯାଂସ୍ତଚ୍ଚିତ୍ତୈସ୍ତତ୍ପରାଯଣୈଃ
ଉପବୀତଧାରୀ ଓ ଭକ୍ତିମନ୍ଦ ଲୋକେ ପକା ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ।
ଧୂପଯେତ୍ତତ୍ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଚ ଆଯତ୍ଯାଂ ପୁଷ୍ଟିକାରକମ୍
ତିନି ଆଖିଅଳି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧୂପ ଦେଲେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଉପାନଦ୍ଯଗଲଂ ଛତ୍ରଂ ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଭକ୍ତିମାନ୍
ଭକ୍ତିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଛତା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ମାଳା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇଦମୁଚ୍ଚାରଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରୀଣନାଯ ଜଗତ୍ପତେଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧତ୍ତୂରକୁସୁମୈଃ ଶୁକ୍ଲୈର୍ଧୂପଯେତ୍ ସିଲ୍ହକଂ ତଥା
ଧତୂରାର ସ୍ୱେତ ଫୁଲ ଓ ଶିଲ୍ହକ ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଘ୍ନ ଇଦମୁଚ୍ଚୈରୁଦୀରଯେତ୍
ଦକ୍ଷର ଯଜ୍ଞକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଏହି କଥାଟିକୁ ସବୁଠାରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହାଯାଉ।
ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷପତ୍ରଃ ସଫଲୈର୍ଧୂପଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ତଥାଗୁରୁମ୍
ଫଳସହିତ ଶୁଭ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଓ ଗନ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦଧ୍ଯୋଦନଂ ସକୃସରଂ ମାଷଧାନାଃ ସଶଷ୍କୁଲୀଃ
ଦହିଭାତ, ଖିର, ମସୁର ଡାଲ ଓ ପିଠା ଦେବା ଉଚିତ।
ଗଙ୍ଗାଧରେତି ଜପ୍ତଵ୍ଯଂ ନାମ ଶଂଭୋଶ୍ଚ ପଣ୍ଡିତୈଃ
ପଣ୍ଡିତମାନେ 'ଗଙ୍ଗାଧର' ଓ 'ଶମ୍ଭୁ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷଯାନ୍ ଲଭତେ କାମାନ୍ ମହେଶ୍ଵରଵଚୋ ଯଥା
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ ଅନୁସାରେ, ସେ ଅକ୍ଷୟ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରଣ ଦେଵର୍ଷେ ତତ୍ତଥା ନ ତଦନ୍ଯଥା
ଏହି କଥା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଋଷିଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର ନିଜେ କହିଥିଲେ; ଏହା ଏଭଳି ଅଟୁଟ ଅଛି।
ନାଭ୍ଯା ନିର୍ଯାତି ହି ତଦା ଦେଵେଷ୍ଵେତାନ୍ଯଥୋ ଽଭଵନ୍
ତାଙ୍କର ନାଭିରୁ ଏହି ସତ୍ତ୍ୱମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଦେବତା ହେଲେ।
ତେନ ତସ୍ଯ ପରା ପ୍ରୀତିଃ କଦମ୍ବେନ ଵିଵର୍ଦ୍ଧତେ
ଏହିପରି, କଦମ୍ବ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଵଟଵୃକ୍ଷଃ ସମଭଵତ୍ ତସ୍ମିସ୍ତସ୍ଯ ଯତିଃ ସଦା
ସେଠାରୁ ବଟବୃକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ସଦା ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଆସନ ଭାବେ ରହିଛି।
ସଂଜାତଃ ସ ଚ ଶର୍ଵସ୍ଯ ପତିକୃତ୍ ତସ୍ଯ ନିତ୍ଯଶଃ
ଏହା ମଧ୍ୟ ଶର୍ବଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱାରା ସଦା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଖ ଦରଃ କଣ୍ଟକୀ ଶ୍ରେଯାନଭଵଦ୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣଃ
କାଁଟା ଥିବା ଖଦିର ଗଛ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ କାମଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲା।
ଗଣାଧିପସ୍ଯ କୁମ୍ଭସ୍ଥୋ ରାଜତେ ସିନ୍ଧୁଵାରକଃ
ମଣ୍ଡପରେ ରଖାଯାଇଥିବା ସିନ୍ଧୁବାର ଗଛ ଗଣପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଉଜ୍ୱଳ।