ଵସତେ ସଂନିଧାନେ ତୁ ତତ୍ର ପୂଜାକ୍ଷଯା ସ୍ମୃତା
ସେଠାରେ ମନ୍ଦିରରେ ବସିବାକୁ ଅକ୍ଷୟ ପୂଜା ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ସ୍ନାତଃ ସଂପୂଜଯେତ୍ ପୁଷ୍ପୈର୍ଧତ୍ତୂରସ୍ଯ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ସ୍ନାନ କରି, ଧତୂରା ଫୁଲରେ ତ୍ରିନୟନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିପ୍ରାଯ ଦଦ୍ଯାନ୍ନୈଵେଦ୍ଯଂ ସହିରଣ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ସୁନା ସହିତ, ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।
ଧୂପଯେତ୍ ସର୍ଜନିର୍ଯାସଂ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ମଧୁମୋଦକୈଃ
ସର୍ଜ ଗଛର ଗୁମ୍ମା ଧୂପ ଦେଇ, ମଧୁ ଓ ମିଠା ପାନୀୟ ସହିତ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୀଯତାଂ ମେ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷୋ ଦକ୍ଷିଣା ସତିଲା ସ୍ମୃତା
ହେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ, ଆପଣ ମୋପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ; ଦାନ ହିସାବରେ ତିଳ ଦେବା ଉଚିତ।
ଧୁପଂ ଶ୍ରୀଵାସନିର୍ଯାସଂ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ମଧୁପାଯସମ୍
ଶ୍ରୀବାସନ ଗଛର ଗୁମ୍ମା ଧୂପ ଦେଇ, ମଧୁ ଚାଉଳ ଖିର ନୈବେଦ୍ୟ ହେଉଛି।
ପ୍ରୀଯତାଂ ଗଵାନ୍ ସ୍ଥାସୁରିତି ଵାଚ୍ଯମନିଷ୍ଠୁରମ୍
ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠି ଅଚଳ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ—ଏହି କଥା କଠୋର ଭାବରେ ନୁହେଁ କହିବା ଉଚିତ।
ମାସି ମାର୍ଗଶିରେ ସ୍ନାନଂ ଦଧ୍ନାର୍ଚା ଭଦ୍ରଯା ସ୍ମୃତା
ମାର୍ଗଶିର ମାସରେ, ଦହି ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ ଓ ପୂଜା କରିବାକୁ ଶୁଭ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ପ୍ରୀଯତାଂ ଶର୍ଵସ୍ତ୍ଵିତି ଵାଚ୍ଯଂ ଚ ପଣ୍ଡିତୈଃ
ନମସ୍କାର! ଶର୍ବ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ—ଏହି କଥା ପଣ୍ଡିତମାନେ କହିବା ଉଚିତ।
ଧୂପୋ ମଧୁକନିର୍ଯାସୋ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ମଧୁ ଶଷ୍କୁଲୀ
ମଧୁ ଗଛର ଗୁମ୍ମା ଧୂପ ଦେଇ, ନୈବେଦ୍ୟ ହେଉଛି ମଧୁ ଓ ମିଠା ପିଠା।
ଵାଚ୍ଯଂ ନମସ୍ତେ ଦେଵେଶ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେତି ପ୍ରକୀର୍ତଯେତ୍
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ଭଗବାନ, ତୁମକୁ 'ନମସ୍କାର ତିନି ଆଖିଅଳି ଭଗବାନ' ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧୂପଃ ପଦମ୍ବନିର୍ଯାସୋ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ସତିଲୋଦନମ୍
ଧୂପ, ପାଦରେ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଓ ତିଳ ମିଶିତ ଚାଉଳର ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୀଯତାଂ ମେ ମହାଦେଵ ଉମାପତିରିତୀରଯେତ୍
'ମହାଦେବ, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ମୋପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ପାରଣାନ୍ତେ ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯ ସ୍ନପନଂ କାରଯେତ୍କ୍ରମାତ୍
ଉପବାସ ଶେଷରେ ତିନି ଆଖିଅଳି ଭଗବାନଙ୍କର ବିଧିବତ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୀଯସ୍ଵ ଦୀନୋ ଽସ୍ମି ଭଵନ୍ତମୀଶ ମଚ୍ଛୋକନାଶଂ ପ୍ରକୁରୁଷ୍ଵ ଯୋଗ୍ଯମ୍
ହେ ଭଗବାନ, ଦୟା କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ଦୁଃଖିତ। ମୋ ଦୁଃଖ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଉପଵାସଂ ସମୁଦୀତଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଉପବାସ ଯଥାବିଧି କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ପୂଜଯେତ୍କୁନ୍ଦକୁସୁମୈର୍ଧୂପଯେତ୍ ଚନ୍ଦନଂ ତ୍ଵପି
କୁନ୍ଦ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵାସୋଯୁଗଂ ପ୍ରୀଣଯେଚ୍ଚ ରୁଦ୍ରମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ନାମତଃ
ଉନ୍ମୁକ୍ତ ମନେ ତାଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁଗ୍ଗୁଲୁଂ ମହିଷାଖ୍ଯଂ ଚ ଘୃତାକ୍ତଂ ଧୂପଯେଦ୍ ବୁଧଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଘିଅ ମିଶା ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ଓ ମହିଷ ଗୋବର ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣା ଚ ସନୈଵେଦ୍ଯଂ ସୃଗାଜିନମୁଦାହୃତମ୍
ନୈବେଦ୍ୟ, ଦକ୍ଷିଣା ଓ ମୃଗଚର୍ମ ଦେବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ପ୍ରୀଣନଂ ଦେଵନାଥାଯ କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜନଂ ଶଙ୍କରସ୍ଯୋକ୍ତଂ ଚୂତମଞ୍ଜରିଭିର୍ଵିଭୋ
ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା ଆମ୍ବ ମଞ୍ଜରୀ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବା କୁହାଯାଇଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ନାମଜପ୍ଯମପୀଶସ୍ଯ କାଲଘ୍ନେତି ଵିପଶ୍ଚିତା
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଭଗବାନଙ୍କର ନାମ ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରେ।
ସୋପଵୀତାନ୍ ସହାନ୍ନାଦ୍ଯାଂସ୍ତଚ୍ଚିତ୍ତୈସ୍ତତ୍ପରାଯଣୈଃ
ଉପବୀତଧାରୀ ଓ ଭକ୍ତିମନ୍ଦ ଲୋକେ ପକା ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ।
ଧୂପଯେତ୍ତତ୍ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଚ ଆଯତ୍ଯାଂ ପୁଷ୍ଟିକାରକମ୍
ତିନି ଆଖିଅଳି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧୂପ ଦେଲେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଉପାନଦ୍ଯଗଲଂ ଛତ୍ରଂ ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଭକ୍ତିମାନ୍
ଭକ୍ତିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଛତା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ମାଳା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇଦମୁଚ୍ଚାରଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରୀଣନାଯ ଜଗତ୍ପତେଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧତ୍ତୂରକୁସୁମୈଃ ଶୁକ୍ଲୈର୍ଧୂପଯେତ୍ ସିଲ୍ହକଂ ତଥା
ଧତୂରାର ସ୍ୱେତ ଫୁଲ ଓ ଶିଲ୍ହକ ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଘ୍ନ ଇଦମୁଚ୍ଚୈରୁଦୀରଯେତ୍
ଦକ୍ଷର ଯଜ୍ଞକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଏହି କଥାଟିକୁ ସବୁଠାରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହାଯାଉ।
ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷପତ୍ରଃ ସଫଲୈର୍ଧୂପଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ତଥାଗୁରୁମ୍
ଫଳସହିତ ଶୁଭ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଓ ଗନ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।