ଲେପାଦୁଲ୍ଲେଖନାତ୍ ସେକାଦ୍ ଵେଶ୍ମ ସଂମାର୍ଜନାର୍ଜନାତ୍
ଲେପ, ଖୋଟିବା, ଛିଟିବା, ଘର ବୁହାରିବା ଓ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରତା ମିଳେ।
ମୃଦମ୍ବୁଭସ୍ମକ୍ଷାରାଣି ପ୍ରକ୍ଷେପ୍ତଵ୍ଯାନି ଶୁଦ୍ଧଯେ
ମାଟି, ପାଣି, ଭସ୍ମ ଓ ଖାର ଦ୍ୱାରା ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଭସ୍ମାମ୍ବିଭିଶ୍ଚ କାଂସ୍ଯାନାଂ ଶୁଦ୍ଧିଃ ପ୍ଲାଵୋଦ୍ରଵସ୍ଯ ଚ
ଭସ୍ମ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା କାଂସା ଓ ଧୋଇବା ପାତ୍ରଗୁଡିକ ପରିଷ୍କୃତ ହୁଏ।
ଅନ୍ଯେଷାମପି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣାଂ ଶୁଦ୍ଧିର୍ଗନ୍ଧାପହାରତଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ଗୁଡିକୁ ଗନ୍ଧ ଦୂର କଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଗର୍ଦଭୋ ଭାରଵାହିତ୍ଵେ ଶ୍ଵା ମୃଗଗ୍ରହଣେ ଶୁଚିଃ
ଗଧା ଭାର ବୋହିଲେ ପବିତ୍ର, କୁକୁର ଶିକାର ଧରିଲେ ପବିତ୍ର।
ମାରୁତେନୈଵ ସୁଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତି ପକ୍ଵେଷ୍ଟକଚିତାନି ଚ
ଭଟ୍ଟିରେ ପକାଯାଇଥିବା ଜିନିଷଗୁଡିକ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଅଗ୍ରମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସଂତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ଶେଷସ୍ଯ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଉପର ଅଂଶ କାଟି ଫେଲିଦେବା ଉଚିତ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶକୁ ଛିଟିଲେ ପବିତ୍ର ମନାଯାଏ।
ଅଜ୍ଞାତେ ଜ୍ଞାତପୂର୍ଵେ ଚ ନୈଵ ଶୁଦ୍ଧିର୍ଵିଧୀଯତେ
ଯଦି ଅପବିତ୍ରତା ଅଜଣା କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ଜଣାଯାଇଛି, ତେବେ ପରିଷ୍କାର କରିବା ନିୟମ ନାହିଁ।
ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ନାଯୀତ ଶୌଚାର୍ଥଂ ତଥୈଵ ମୃତହାରିଣଃ
ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ଏବଂ ମୃତଦେହ ବୋହିଥିବା ଲୋକ, ଦୁହେଁ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଚମ୍ଯୈଵ ତୁ ନିଃସ୍ନେହଂ ଗାମାଲଭ୍ଯାର୍କମୀକ୍ଷ୍ଯ ଚ
କେବଳ ଜଳ ଚୁମିବା, ଗାଈକୁ ଛୁଇଁବା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ।
ଗୃହାଦୁଚ୍ଛିଷ୍ଟଵିଣ୍ମୂତ୍ରେ ପାଦାମ୍ଭାଂସି କ୍ଷିପେଦ୍ ବହିଃ
ଘରରୁ ପାଦ ଧୋଇଥିବା ପାଣି, ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ, ମଳ ଓ ପେଶାବ ବାହାରେ ଫେଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାଯୀତ ଦେଵଖାତେଷୁ ସରୋହଦସରିତ୍ସୁ ଚ
ଦେବତାଙ୍କ ପୋଖରୀ, ପଦ୍ମ ଥିବା ହ୍ରଦ ଓ ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଲପେଦ୍ ଜନଵିଦ୍ଵିଷ୍ଟଂ ଵୀରହୀନାଂ ତଥା ସ୍ତ୍ରିଯମ୍
ଲୋକମାନେ ଯାହାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଭୟଭୀତ ଲୋକ, କିମ୍ବା ଖରାପ ନାମ ଥିବା ଜଣେ ଜଣା ମହିଳା ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
କୃତ୍ଵା ତୁ ସ୍ପର୍ଶମାଲାପଂ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯତେର୍ଽକାଵଲୋକନାତ୍
ଏମିତି ଲୋକଙ୍କୁ ଛୁଇଁବା କିମ୍ବା କଥା ହେବା ପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ।
ପତିତାପଵିଦ୍ଧନଗ୍ନାଶ୍ଚାଣ୍ଡାଲାଦ୍ଯଧମାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ପତିତ, ତ୍ୟାଗିତ, ନଗ୍ନ, ଚଣ୍ଡାଳ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନ ଶ୍ରେଣୀର, ସେମାନେ—
ଅମୀଷାଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତୋ ଲକ୍ଷଣାନି ହି
ଏମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
ତାଵୁଭୌ ସୂତିକେତ୍ଯୁକ୍ତୌ ତଯୋରନ୍ନଂ ଵିଗର୍ହିତମ୍
ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ 'ସୂତିକା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ ମନ୍ୟ ହୁଏ।
ପିତୃଦେଵାର୍ଚନାଦ୍ଧୀନଃ ସ ଷଣ୍ଢଃ ପରିଗୀଯତେ
ଯିଏ ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜାକୁ ଅବହେଳା କରେ, ସେ ନପୁଂସକ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ନ ପରତ୍ରାର୍ଥମୁଦ୍ଯକ୍ତୋ ସ ମାର୍ଜାରଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତିଃ
ଯିଏ ପରଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେନାହିଁ, ସେକୁ ବିଲେଇ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତମାହୁରାଖୁଂ ତସ୍ଯାନ୍ନଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ସୁଦ୍ଧ୍ଯତି
ସେକୁ ଉଠା କୁହନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ।
ନିତ୍ଯଂ ପରଗୁଣଦ୍ଵେଷୀ ସ ଶ୍ଵାନ ଇତି କଥ୍ଯତେ
ଯିଏ ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁଣକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ସେକୁ କୁକୁର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତମାହୁଃ କୁକ୍କୁଟଂ ଦେଵାସ୍ତସ୍ଯାପ୍ଯନ୍ନଂ ଵିଗର୍ହିତମ୍
ଦେବତାମାନେ ତାକୁ କୁକୁଡ଼ି ବୋଲି କୁହନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ ମନ୍ୟ।
ଅନାପଦି ସ ଵିଦ୍ଵଦ୍ଭିଃ ପତିତଃ ପରିକୀର୍ତ୍ଯତେ
ଯଦି ଦୁଃଖରେ ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ ପଣ୍ଡିତମାନେ ତାଙ୍କୁ ପତିତ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତ୍ରୀଵଧକୃଦପଵିଦ୍ଧଃ ସ କୀର୍ତ୍ଯତେ
ଯିଏ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଜଣେ ଜଣାଣୀକୁ ମାରେ, ସେ ଅପବିତ୍ର ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ।
ତେ ନଗ୍ନାଃ କୀର୍ତିତାଃ ସଦ୍ଭିସ୍ ତେଷାମନ୍ନଂ ଵିଗର୍ହିତମ୍
ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ନଗ୍ନ ବୋଲି କୁହନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ ମନ୍ୟ।
ଶରଣାଗତଂ ଯସ୍ତ୍ଯଜତି ସ ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଽଧମୋ ନରଃ
ଯିଏ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ, ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ ମଣିଷ।
କୁଣ୍ଡାଶୀ ଯଶ୍ଚ ତସ୍ଯାନ୍ନଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଚରେତ୍
ଯିଏ ଗଡ଼ିରୁ ଖାଏ, ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ନଂ ତସ୍ଯ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯେତ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ
ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲା ପରେ, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କଲେ ମଣିଷ ଶୁଦ୍ଧି ପାଏ।
କଦର୍ଯସ୍ଯାପି ଶୁଦ୍ଧ୍ଯେତ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ
କଞ୍ଜୁଷ ଲୋକର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲା ପରେ ମଧ୍ୟ, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କଲେ ମଣିଷ ଶୁଦ୍ଧି ପାଏ।
ନ ତୁ ନୈମିତ୍ତିକୋଚ୍ଛେଦଃ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ହି କଥଞ୍ଚନ
କିଛି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଶେଷ କାଟିବା କେବେ ବି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।