ଯଦ୍ଭୋଜ୍ଯଂ ଚ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ କଥଯିଷ୍ଯାମହେ ଵଯମ୍
ଏବେ ଆମେ କଣ ଖାଇବା ଉଚିତ, ତାହା କହିବାକୁ ଯାଉଛୁ।
ଅସ୍ନେହା ଵ୍ରୀହଯଃ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣା ଵିକାରାଃ ପଯସସ୍ତଥା
ନିର୍ମଳ ଓ ତେଲ ନଥିବା ଚାଉଳ ଏବଂ ଦୁଧର ଉତ୍ପାଦ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଵଦ୍ ଦ୍ଵିଦଲକାଦୀନି ଭୋଜ୍ଯାନି ମନୁରବ୍ରଵୀତ୍
ଏହିପରି ଦୁଇ ଭାଗର ଡାଲି ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟକୁ ମନୁ ଖାଇବା ପାଇଁ କହିଛନ୍ତି।
ଶୈଲଦାରୁମଯାନାଂ ଚ ତୃଣମୂଲୌଷଧାନ୍ଯପି
ପାହାଡ଼ ଗଛର ମୂଳ ଓ ଶସ୍ୟ, ତଥା ଘାସ ଓ ଔଷଧିର ମୂଳ ଓ ଦାଣା ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଵଲ୍କଲାନାମଶେଷାଣାମମ୍ବୁନା ଶୁଦ୍ଧିରିଷ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଚାଲିପୋଷାକ ପାଇଁ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
କାର୍ପାସିକାନାଂ ଵସ୍ତ୍ରାଣାଂ ସୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାତ୍ସହ ଭସ୍ମନା
କପାସର ପୋଷାକ ପାଇଁ ଛାର ସହିତ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ପୁନଃ ପାକେନ ଭାଣ୍ଡାନାଂ ମୃନ୍ମଯାନାଂ ଚ ମେଧ୍ଯତା
ମାଟିର ପାତ୍ରକୁ ପୁଣି ରାନ୍ଧିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ରଥ୍ଯାଗତମଵିଜ୍ଞାତଂ ଦାସଵର୍ଗେଣ ଯତ୍କୃତମ୍
ରାସ୍ତାରେ ମିଳିଥିବା, ଅଜଣା ଉତ୍ସର, କିମ୍ବା ଦାସମାନେ କରିଥିବା କାମ—
ଚେଷ୍ଟିତଂ ବାଲଵୃଦ୍ଧାନାଂ ବାଲସ୍ଯ ଚ ମୁଖଂ ଶୁଚି
ପିଲା ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁ କାମ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପିଲାର ମୁଖ, ସେଗୁଡିକ ସବୁ ପବିତ୍ର ଅଟେ।
ଵାଗ୍ଵିପ୍ରୁଷୋ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ସଂତପ୍ତାଶ୍ଚାମ୍ବୁବିନ୍ଦଵଃ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ମୂଖରୁ ବାହାରିଥିବା କଥାର ତିନି, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ତାପିତ ଜଳବିନ୍ଦୁ, ଏମାନେ ସବୁ ପବିତ୍ର।
ଲେପାଦୁଲ୍ଲେଖନାତ୍ ସେକାଦ୍ ଵେଶ୍ମ ସଂମାର୍ଜନାର୍ଜନାତ୍
ଲେପ, ଖୋଟିବା, ଛିଟିବା, ଘର ବୁହାରିବା ଓ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରତା ମିଳେ।
ମୃଦମ୍ବୁଭସ୍ମକ୍ଷାରାଣି ପ୍ରକ୍ଷେପ୍ତଵ୍ଯାନି ଶୁଦ୍ଧଯେ
ମାଟି, ପାଣି, ଭସ୍ମ ଓ ଖାର ଦ୍ୱାରା ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଭସ୍ମାମ୍ବିଭିଶ୍ଚ କାଂସ୍ଯାନାଂ ଶୁଦ୍ଧିଃ ପ୍ଲାଵୋଦ୍ରଵସ୍ଯ ଚ
ଭସ୍ମ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା କାଂସା ଓ ଧୋଇବା ପାତ୍ରଗୁଡିକ ପରିଷ୍କୃତ ହୁଏ।
ଅନ୍ଯେଷାମପି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣାଂ ଶୁଦ୍ଧିର୍ଗନ୍ଧାପହାରତଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ଗୁଡିକୁ ଗନ୍ଧ ଦୂର କଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଗର୍ଦଭୋ ଭାରଵାହିତ୍ଵେ ଶ୍ଵା ମୃଗଗ୍ରହଣେ ଶୁଚିଃ
ଗଧା ଭାର ବୋହିଲେ ପବିତ୍ର, କୁକୁର ଶିକାର ଧରିଲେ ପବିତ୍ର।
ମାରୁତେନୈଵ ସୁଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତି ପକ୍ଵେଷ୍ଟକଚିତାନି ଚ
ଭଟ୍ଟିରେ ପକାଯାଇଥିବା ଜିନିଷଗୁଡିକ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଅଗ୍ରମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସଂତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ଶେଷସ୍ଯ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଉପର ଅଂଶ କାଟି ଫେଲିଦେବା ଉଚିତ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶକୁ ଛିଟିଲେ ପବିତ୍ର ମନାଯାଏ।
ଅଜ୍ଞାତେ ଜ୍ଞାତପୂର୍ଵେ ଚ ନୈଵ ଶୁଦ୍ଧିର୍ଵିଧୀଯତେ
ଯଦି ଅପବିତ୍ରତା ଅଜଣା କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ଜଣାଯାଇଛି, ତେବେ ପରିଷ୍କାର କରିବା ନିୟମ ନାହିଁ।
ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ନାଯୀତ ଶୌଚାର୍ଥଂ ତଥୈଵ ମୃତହାରିଣଃ
ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ଏବଂ ମୃତଦେହ ବୋହିଥିବା ଲୋକ, ଦୁହେଁ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଚମ୍ଯୈଵ ତୁ ନିଃସ୍ନେହଂ ଗାମାଲଭ୍ଯାର୍କମୀକ୍ଷ୍ଯ ଚ
କେବଳ ଜଳ ଚୁମିବା, ଗାଈକୁ ଛୁଇଁବା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ।
ଗୃହାଦୁଚ୍ଛିଷ୍ଟଵିଣ୍ମୂତ୍ରେ ପାଦାମ୍ଭାଂସି କ୍ଷିପେଦ୍ ବହିଃ
ଘରରୁ ପାଦ ଧୋଇଥିବା ପାଣି, ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ, ମଳ ଓ ପେଶାବ ବାହାରେ ଫେଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାଯୀତ ଦେଵଖାତେଷୁ ସରୋହଦସରିତ୍ସୁ ଚ
ଦେବତାଙ୍କ ପୋଖରୀ, ପଦ୍ମ ଥିବା ହ୍ରଦ ଓ ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଲପେଦ୍ ଜନଵିଦ୍ଵିଷ୍ଟଂ ଵୀରହୀନାଂ ତଥା ସ୍ତ୍ରିଯମ୍
ଲୋକମାନେ ଯାହାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଭୟଭୀତ ଲୋକ, କିମ୍ବା ଖରାପ ନାମ ଥିବା ଜଣେ ଜଣା ମହିଳା ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
କୃତ୍ଵା ତୁ ସ୍ପର୍ଶମାଲାପଂ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯତେର୍ଽକାଵଲୋକନାତ୍
ଏମିତି ଲୋକଙ୍କୁ ଛୁଇଁବା କିମ୍ବା କଥା ହେବା ପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ।
ପତିତାପଵିଦ୍ଧନଗ୍ନାଶ୍ଚାଣ୍ଡାଲାଦ୍ଯଧମାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ପତିତ, ତ୍ୟାଗିତ, ନଗ୍ନ, ଚଣ୍ଡାଳ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନ ଶ୍ରେଣୀର, ସେମାନେ—
ଅମୀଷାଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତୋ ଲକ୍ଷଣାନି ହି
ଏମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
ତାଵୁଭୌ ସୂତିକେତ୍ଯୁକ୍ତୌ ତଯୋରନ୍ନଂ ଵିଗର୍ହିତମ୍
ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ 'ସୂତିକା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ ମନ୍ୟ ହୁଏ।
ପିତୃଦେଵାର୍ଚନାଦ୍ଧୀନଃ ସ ଷଣ୍ଢଃ ପରିଗୀଯତେ
ଯିଏ ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜାକୁ ଅବହେଳା କରେ, ସେ ନପୁଂସକ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ନ ପରତ୍ରାର୍ଥମୁଦ୍ଯକ୍ତୋ ସ ମାର୍ଜାରଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତିଃ
ଯିଏ ପରଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେନାହିଁ, ସେକୁ ବିଲେଇ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତମାହୁରାଖୁଂ ତସ୍ଯାନ୍ନଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ସୁଦ୍ଧ୍ଯତି
ସେକୁ ଉଠା କୁହନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ।