ଦିଵ୍ଯଂ ସହସ୍ରଂ ପରିଵତ୍ସରାଣାଂ ତତୋ ହରୋ ଽଭ୍ଯେତ୍ଯ ଵିରଞ୍ଚିମୂଚେ
ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପରେ ହର ଆସି ବିରଞ୍ଚିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମହାପୃଷତ୍କୈରଭିପତ୍ଯ ତାଡିତସ୍ତଦଦ୍ଭୁତଂ ଚେହ ଦିଶୋ ଦଶୈଵ
ବଡ଼ ବାଣରେ ଆକ୍ରମଣ ହୋଇ ସେ ଆଘାତ ପାଇଲେ, ଏଠାରେ ଦଶ ଦିଗରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଗଲା।
ପରାଜିତଶ୍ଚେଷ୍ଯତେ ଽସୌ ତ୍ଵଦୀଯୋ ନରୋ ମଦୀଯଃ ପୁରୁଷୋ ମହାତ୍ମା
ହାରିଗଲେ ତୁମ ଲୋକ କିଛି କରିବେ, ମୋର ମହାତ୍ମା ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ କରିବେ।
ନରଂ ନରସ୍ଯୈଵ ତଦା ସ ଵିଗ୍ରହେ ଚିକ୍ଷେପ ଧର୍ମପ୍ରଭଵସ୍ଯ ଦେଵଃ
ତାପରେ ସଂଘର୍ଷରେ ଦେବତା, ଧର୍ମର ଉତ୍ସ, ଏକ ମଣିଷକୁ ଅନ୍ୟ ମଣିଷ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ।
ସଂତାପମଗମଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଂଶ୍ଚିନ୍ତଯା ଵ୍ଯାକୁଲେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଚିନ୍ତାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ ବିକଳ ହେଇଗଲା।
ସରକ୍ତମୂର୍ଦ୍ଧଜା ଭୀମା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ହରାନ୍ତିକମ୍
ରକ୍ତରେ ଭିଜା ଚୁଲି ସହିତ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ହରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
କାସି ତ୍ଵମାଗତା ରୌଦ୍ରେ କେନାପ୍ଯର୍ଥେନ ତଦ୍ଵଦ
ତୁମେ କିଏ, ଏଭଳି କ୍ରୋଧରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ? କି କାରଣରେ? ମୋତେ କୁହ।
ବ୍ରହ୍ମଵଧ୍ଯାସ୍ମି ସଂପ୍ରାପ୍ତାଂ ମାଂ ପ୍ରୋତୀଚ୍ଛ ତ୍ରିଲୋଚନ
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା, ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ତ୍ରିନୟନ, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର।
ତ୍ରିଶୂଲପାଣିନଂ ରୁଦ୍ରଂ ସଂପ୍ରତାପିତଵିଗ୍ରହମ୍
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦେହ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଇଥିଲେ।
ଆଗଚ୍ଛନ୍ନ ଦଦର୍ଶାଥ ନରନାରାଯଣାଵୃଷୀ
ସେ ଆସୁଥିବାବେଳେ ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଜଗାମ ଯମୁନାଂ ସ୍ନାତୁଂ ସାପି ଶୁଷ୍କଜଲାଭଵତ୍
ସେ ଯମୁନାକୁ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ପାଣି ଶୁଖିଯାଇଥିଲା।
ପ୍ଲକ୍ଷଜାଂ ସ୍ନାତୁମଗମଦନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଂ ଚ ସା ଗତା
ପ୍ଲକ୍ଷଜା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ସେ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ଭିତରକୁ ପସିବା ସହିତ ଏହି ନଦୀ ମଧ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ସୈନ୍ଧଵାରଣ୍ଯମେଵାସୌ ଗତ୍ଵା ସ୍ନାତୋ ଯଥେଚ୍ଛଯା
ତାପରେ ସେ ସୈନ୍ଧବ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ସ୍ନାତୋ ନୈଵ ଚ ସା ରୌଦ୍ରା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଵ୍ଯମୁଞ୍ଚତ
ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ।
ସମାଯୁତୋ ଯୋଗଯୁତୋ ଽପି ପାପାନ୍ନାଵାପ ମୋକ୍ଷଂ ଜଲଦଧ୍ଵଜୋ ଽସୌ
ସଂଯମ ଓ ଯୋଗ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଜଳଧ୍ୱଜ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ ନାହିଁ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଦଦର୍ଶାଥ ଚକ୍ରପାଣିଂ ଖଗଧ୍ଵାଜମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ସେ ଚକ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ହରଃ ସ୍ତୋତ୍ରମୁଦୀରଯତ୍
ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡ଼ି ହରା ଷ୍ଟୁତି ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପାଣେ ଵାସୁଦେଵ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ବାସୁଦେବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମସ୍ତେ ନିର୍ଗୁଣାନନ୍ତ ଅପ୍ରର୍କ୍ଯାଯ ଵେଧସେ ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନ ନିରାଲମ୍ବ ସର୍ଵାଲମ୍ବ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ନିର୍ଗୁଣ, ଅନନ୍ତ, ଅପ୍ରମେୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଅଜ୍ଞାନରେ ଆଶ୍ରୟହୀନ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵଯା ସର୍ଵମିଦଂ ନାଥ ଜଗତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ଚରାଚରମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ଚରାଚର ସୃଷ୍ଟି ତୁମେ କରିଛ।
ପ୍ରଜାପାଲ ମହାବାହୋ ଜନାର୍ଦନ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ପ୍ରଜାଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧରୀ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଗୁଣାଭିଯୁକ୍ତ ଦେଵେଶ ସର୍ଵଵ୍ଯାପିନ୍ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଗୁଣମୟ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵାଯୁର୍ବୁଦ୍ଧିର୍ମନଶ୍ ଚାପି ଶର୍ଵରୀ ତ୍ଵଂ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ତୁମେ ବାୟୁ, ବୁଦ୍ଧି, ମନ ଓ ରାତି; ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
କ୍ଷମା ଦାନଂ ଦଯା ଲକ୍ଷମୀର୍ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ତ୍ଵମୀଶ୍ଵର
କ୍ଷମା, ଦାନ, ଦୟା, ଶ୍ରୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ, ହେ ଈଶ୍ୱର।
ଉପଵେଦା ଭଵାନୀଶ ସର୍ଵୋ ଽସି ତ୍ଵଂ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଉପବେଦ ତୁମେ, ହେ ପ୍ରଭୁ; ତୁମେ ସମସ୍ତ; ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଲୋକେ ଭଵାନ୍ କାରୁଣିକୋ ମତୋ ମେ ତ୍ରାଯସ୍ଵ ମାଂ କେଶ୍ଵ ପାପବନ୍ଧାତ୍
ଏହି ଜଗତରେ, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମେ କରୁଣାମୟ; ହେ କେଶବ, ମୋତେ ପାପର ବନ୍ଧନରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଦଗ୍ଧୋ ଽସ୍ମି ନଷ୍ଟୋ ଽସ୍ମ୍ଯସମୀକ୍ଷ୍ଯକାରୀ ପୁନୀହି ତୀର୍ଥୋ ଽସି ନମୋ ନମସ୍ତେ
ମୁଁ ଦଗ୍ଧ, ମୁଁ ନଷ୍ଟ, ଅବିଚାରରେ କାମ କରିଛି; ମୋତେ ପବିତ୍ର କର, ତୁମେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ; ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ପ୍ରୋଵାଚ ଭଗଵାନ୍ ଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାକ୍ଷଯାଯ ହି
ଭଗବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାକ୍ଷଯକରୀଂ ଶୁଭଦାଂ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଧନୀମ୍
ଏହା ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ, ପୁଣ୍ୟ ବଢ଼ାଏ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର କରେ।
ପ୍ରଯାଗେ ଵସତେ ନିତ୍ଯଂ ଯୋଗଶାଯୀତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ପ୍ରୟାଗରେ ସେ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି, ଯୋଗଶାୟୀ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।