କାର୍ଯୋ ଯତ୍ନଃ ସଦାଚାରେ ଆଚାରୋ ହନ୍ତ୍ଯଲକ୍ଷଣମ୍
ଭଲ ଆଚରଣରେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ; ଆଚରଣ ଅଶୁଭକୁ ଦୂର କରେ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକମନାସ୍ତଚ୍ଚ ଯଦି ଶ୍ରେଯୋ ଽଭିଵାଞ୍ଛସି
ଯଦି ତୁମେ ମଙ୍ଗଳ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଏହିକଥା ମନ ଲଗାଇ ଶୁଣ।
ଅସୌ ସଦାଚାରତରୁଃ ସୁକେଶିନ୍ ସଂସେଵିତୋ ଯେନ ସ ପୁଣ୍ଯଭୋକ୍ତ
ଓ ସୁକେଶିନ, ଯିଏ ଭଲ ଆଚରଣର ଗଛକୁ ସେବନ କରେ, ସେ ପୁଣ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରେ।
ପ୍ରାଭାତିକଂ ମଙ୍ଗଲମେଵ ଵାଚ୍ଯଂ ଯଦୁକ୍ତଵାନ୍ ଦେଵପତିସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରଃ
ସକାଳେ କେବଳ ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ଦେବତାମାନଙ୍କର ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପ୍ରଭୁ କହିଛନ୍ତି।
ପ୍ରଭାତେ ଯତ୍ ପଠନ୍ ମର୍ତ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ପାପବନ୍ଧନାତ୍
ସକାଳେ ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ପାଠ କରେ, ସେ ପାପର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ମୃତ୍ଵା ପଠିତ୍ଵା ଚ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଶୁଣି, ମନେ ପକାଇ, ପାଠ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଗୁରୁଶ୍ଚ ଶୁକ୍ରଃ ସହ ଭାନୁଜେନ କୁର୍ଵନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ମମ ସୁପ୍ରଭାତମ୍
ଗୁରୁ, ଶୁକ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ସମେତ ସମସ୍ତେ ମୋ ସକାଳକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରୁନ୍ତୁ।
ରୈଭ୍ଯୋ ମରୀଚିଶ୍ଚ୍ଯଵନୋ ଋଭୁଶ୍ଚ କୁର୍ଵନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ମମ ସୁପ୍ରଭାତମ୍
ରୈଭ୍ୟ, ମରୀଚି, ଚ୍ୟବନ ଓ ଋଭୁ ସମସ୍ତେ ମୋ ସକାଳକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରୁନ୍ତୁ।
ସପ୍ତ ସ୍ଵରାଃ ସପ୍ତ ରସାତଲାଶ୍ଚ କୁର୍ଵନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ମମ ସୁପ୍ରଭାତମ୍
ସାତଟି ସ୍ୱର ଓ ସାତଟି ପାତାଳ ସମସ୍ତେ ମୋ ସକାଳକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରୁନ୍ତୁ।
ନଭଃ ସଶବ୍ଦଂ ମହତା ସହୈଵ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ମମ ସୁପ୍ରଭାତମ୍
ଆକାଶ, ଶବ୍ଦ ଓ ବଡ଼ତ୍ୱ ସହିତ ସମସ୍ତେ ମୋ ସକାଳକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରନ୍ତୁ।
ଭୂରାଦି କୃତ୍ଵା ଭୁଵନାନି ସପ୍ତ ଦଦନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ମମ ସୁପ୍ରଭାତମ୍
ଭୂମି ଓ ସାତଟି ଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରି ସମସ୍ତେ ମୋ ସକାଳକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରନ୍ତୁ।
ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶୋ ଽନଘ ସୁପ୍ରଭାତଂ ଭଵେଚ୍ଚ ସତ୍ଯଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍
ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନର ନାଶ ହେଉ, ଭଗବାନଙ୍କର କୃପାରେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ସକାଳ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ।
ଉତ୍ଥାଯ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧରିରିତ୍ଯୁଦୀର୍ଯ ଗଚ୍ଛେତ୍ ତଦୋତ୍ସର୍ଗଵିଧିଂ ହି କର୍ତୁମ୍
ପଛରୁ ଉଠି, 'ହରି' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ଏହା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
କୁର୍ଯାଦଥୋତ୍ସର୍ଗମପୀହ ଗୋଷ୍ଠେ ପୂର୍ଵାପରାଂ ଚୈଵ ସମାଶ୍ରିତୋ ଗାମ୍
ତାପରେ, ଗୋଶାଳାରେ ଗୋମାତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ପୂର୍ବରୁ ଏବଂ ପରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍।
ତଥୋଭଯୋଃ ପଞ୍ଚ ଚତୁସ୍ତଥୈକାଂ ଲିଙ୍ଗେ ତଥୈକାଂ ମୃଦମାହରେତ
ଏହି ଦୁଇଟି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ପାଞ୍ଚଟି, ଚାରିଟି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ନେବା ଉଚିତ୍; ଲିଙ୍ଗ ଏବଂ ମାଟି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ନେବା ଦରକାର।
ଵଲ୍ମୀକମୃଚ୍ଚୈଵ ହି ଶୌଚନାଯ ଗ୍ରାହ୍ଯ ସଦାଚାରଵିଦା ନରେଣ
ଶୌଚ ପାଇଁ, ଭଲ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେପରି ଶିଖାଇଛନ୍ତି, ତାହାନୁସାରେ ଭୂଇଁଚୁଆ ମାଟି ଏବଂ ମାଟି ନେବା ଉଚିତ୍।
ସମାଚମେଦଦ୍ଭିରଫେନିଲାଭିରାଦୌ ପରିମୃଜ୍ଯ ମୁଖଂ ଦ୍ଵିରଦ୍ଭିଃ
ଆରମ୍ଭରେ ଝାଗ ନଥିବା ପାଣିରେ ଦୁଇଥର ମୁଁହ ଧୋଇ, ଭଲଭାବେ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।
କେଶାଂସ୍ତୁ ସଂଶୋଧ୍ଯ ଚ ଦନ୍ତଧାଵନଂ କୃତ୍ଵା ତଥା ଦର୍ପଣଦର୍ଶନଂ ଚ
କେଶ ପରିଷ୍କାର କରି, ଦାନ୍ତ ଘସିବା ପରେ, ଆଇନାରେ ମୁଁହ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍।
ହୋମଂ ଚ କୃତ୍ଵାଲଭନଂ ଶୁଭାନାଂ କୃତ୍ଵା ବହିର୍ନିର୍ଗମନଂ ପ୍ରଶସ୍ତମ୍
ହୋମ କରି, ଶୁଭ ଜିନିଷରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହେଇ, ବାହାରକୁ ଯିବା ଉତ୍ତମ।
ମୃଦ୍ଗୋମଯଂ ସ୍ଵସ୍ତିକମକ୍ଷତାନି ଲାଜାମଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣକନ୍ଯକାଂ ଚ
ମାଟି, ଗୋବର, ସ୍ୱସ୍ତିକ ଚିହ୍ନ, ଅଖଣ୍ଡ ଧାନ, ଭୁନା ଚାଉଳ, ମଧୁ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ କନ୍ୟା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଵୃକ୍ଷଂ ଚ ସମାଲଭେତ ତତସ୍ତୁ କୁର୍ଯାନ୍ନିଜଜାତିଧର୍ମମ୍
ଅଶ୍ୱଥ ଗଛକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍, ତାପରେ ନିଜ ଜାତିର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।
ତେନାର୍ଥସିଦ୍ଧିଂ ସମୁପାଚରେତ ନାସତ୍ପ୍ରଲାପଂ ନ ଚ ସତ୍ଯହୀନମ୍
ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆବଶ୍ୟକ ଫଳ ମିଳେ; ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବା ନାହିଁ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ନଥିବା କଥାରେ ଲିପ୍ତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନିନ୍ଦ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ନୈଵ ଚ ଧର୍ମଃଏଦୀ ସଂଗଂ ନ ଚାସତ୍ସୁ ନରେଷୁ କୁର୍ଯାତ୍
ନିନ୍ଦନୀୟ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଧର୍ମକୁ ଛାଡିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଅଧର୍ମୀ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆଗାରଶୂନ୍ଯେଷୁ ମହୀତଲେଷୁ ରଜସ୍ଵଲାସ୍ଵେଵ ଜଲେଷୁ ଵୀର
ଖାଲି ଭୂମିରେ, ଶୂନ୍ୟ ଘରରେ, ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳାଙ୍କ ସହିତ କିମ୍ବା ପାଣିରେ, ହେ ଶୂର,
ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଗୃହସ୍ଥେନ ଵୃତା ଦାରପରିଗ୍ରହମ୍
ଏହି ସମୟରେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍ତାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵୃଥା ପଶୁଘ୍ନଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପାତକଂ ନରକପ୍ରଦମ୍
ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ପଶୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା ଲୋକ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଭେତଵ୍ଯଂ ଚ ଭଵେଲ୍ଲୋକେ ଵୃଥାଦାରପରିଗ୍ରହାତ୍
ଅନ୍ୟର ଜନାନୀକୁ ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଫଳରେ ଏହି ଜଗତରେ ଭୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପରସ୍ଵଂ ନରକାଯୈଵ ପରଦାରାଶ୍ଚ ମୃତ୍ଯଵେ
ଅନ୍ୟର ଧନ ନରକକୁ ନେଇଯାଏ, ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନେଇଯାଏ।
ଉଦ୍କ୍ଯାଦର୍ଶନଂ ସ୍ପର୍ଶଂ ସଂଭାଷଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା, ଛୁଇଁବା କିମ୍ବା କଥାହେବା ଏହି ସବୁକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ତଥୈଵ ସ୍ଯାନ୍ନ ମାତୁଶ୍ଚ ତଥା ସ୍ଵଦୁହିତୁସ୍ତ୍ଵପି
ଏହି ନିୟମ ମାଆ ଏବଂ ନିଜ କନ୍ୟା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ ହୁଏ।