ସରସ୍ଵତୀ ଯତ୍ର ପୁଣ୍ଯା ସ୍ତନ୍ଦନେ ସରିତାଂ ଵରା
ଯେଉଁଠାରେ ପବିତ୍ର ସରସ୍ବତୀ, ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉପତ୍ୟକା ମାଧ୍ୟମରେ ବହୁଛି।
ଭିକ୍ଷାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ଭଗଵନ୍ ମହାକାପାଲିକୋ ଽସ୍ମି ଭୋଃ
ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଭିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ମୁଁ ବଡ଼ କାପାଳିକ ଅଛି, ମହାଶୟ।
ସଵ୍ଯଂ ଭୁଜଂ ତାଡଯସ୍ଵ ତ୍ରିଶୂଲେନ ମହେଶ୍ଵର
ମହେଶ୍ୱର, ତୁମର ବାମ ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ ଆଘାତ କର।
ସଵ୍ଯଂ ନାରାଯଣଭୁଜଂ ତାଡଯାମାସ ଵେଗଵାନ୍
ସେ ବେଗରେ ନାରାୟଣଙ୍କର ବାମ ହାତକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ଏକା ଗଗନମାକ୍ରମ୍ଯ ସ୍ଥିତା ତାରାଭିମମ୍ଡିତା
ଏକ ଜଣେ ଆକାଶକୁ ଚଢ଼ି, ତାରାମାନେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଅତ୍ରିସ୍ତସ୍ମାତ୍ ସମୁଦ୍ଭୂତୋ ଦୁର୍ଵାସାଃ ଶଙ୍କରାଂଶତଃ
ସେଠାରୁ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଦୁର୍ବାସା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଛିଶୁଃ ସମଭଵତ୍ ସଂନଦ୍ଧକଵଚୋ ଯୁଵା
ସେଠାରୁ ଏକ ଯୁବକ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଯିଏ ବର୍ଚ୍ଛ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଇତ୍ଥଂ ବ୍ରୁଵନ୍ କସ୍ଯ ଵିଶାତଯାମି ସ୍କନ୍ଧାଚ୍ଛିରସ୍ ତାଲଫଲଂ ଯଥୈଵ
ଏଭଳି କହି ସେ ପଚାରିଲେ: କାହାର କନ୍ଧକୁ ମୁଁ ତାଳ ଫଳ କାଟିବା ପରି ଛେଦିବି?
ନିପାତଯୈନଂ ନର ଦୁଷ୍ଟଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମଜଂ ସୂର୍ଯଶତପ୍ରକାଶମ୍
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ, ଦୁଷ୍ଟ କଥା କହୁଥିବା, ଯାହାର ତେଜ ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ତାକୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କର।
ଜଗ୍ରାହ ତୂଣାନି ତଥାକ୍ଷଯାଣି ଯୁଦ୍ଧାଯ ଵୀରଃ ସ ମତିଂ ଚକାର
ବୀର ସେ ଅକ୍ଷୟ ବାଣ ନେଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ।
ଦିଵ୍ଯଂ ସହସ୍ରଂ ପରିଵତ୍ସରାଣାଂ ତତୋ ହରୋ ଽଭ୍ଯେତ୍ଯ ଵିରଞ୍ଚିମୂଚେ
ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପରେ ହର ଆସି ବିରଞ୍ଚିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମହାପୃଷତ୍କୈରଭିପତ୍ଯ ତାଡିତସ୍ତଦଦ୍ଭୁତଂ ଚେହ ଦିଶୋ ଦଶୈଵ
ବଡ଼ ବାଣରେ ଆକ୍ରମଣ ହୋଇ ସେ ଆଘାତ ପାଇଲେ, ଏଠାରେ ଦଶ ଦିଗରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଗଲା।
ପରାଜିତଶ୍ଚେଷ୍ଯତେ ଽସୌ ତ୍ଵଦୀଯୋ ନରୋ ମଦୀଯଃ ପୁରୁଷୋ ମହାତ୍ମା
ହାରିଗଲେ ତୁମ ଲୋକ କିଛି କରିବେ, ମୋର ମହାତ୍ମା ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ କରିବେ।
ନରଂ ନରସ୍ଯୈଵ ତଦା ସ ଵିଗ୍ରହେ ଚିକ୍ଷେପ ଧର୍ମପ୍ରଭଵସ୍ଯ ଦେଵଃ
ତାପରେ ସଂଘର୍ଷରେ ଦେବତା, ଧର୍ମର ଉତ୍ସ, ଏକ ମଣିଷକୁ ଅନ୍ୟ ମଣିଷ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ।
ସଂତାପମଗମଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଂଶ୍ଚିନ୍ତଯା ଵ୍ଯାକୁଲେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଚିନ୍ତାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ ବିକଳ ହେଇଗଲା।
ସରକ୍ତମୂର୍ଦ୍ଧଜା ଭୀମା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ହରାନ୍ତିକମ୍
ରକ୍ତରେ ଭିଜା ଚୁଲି ସହିତ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ହରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
କାସି ତ୍ଵମାଗତା ରୌଦ୍ରେ କେନାପ୍ଯର୍ଥେନ ତଦ୍ଵଦ
ତୁମେ କିଏ, ଏଭଳି କ୍ରୋଧରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ? କି କାରଣରେ? ମୋତେ କୁହ।
ବ୍ରହ୍ମଵଧ୍ଯାସ୍ମି ସଂପ୍ରାପ୍ତାଂ ମାଂ ପ୍ରୋତୀଚ୍ଛ ତ୍ରିଲୋଚନ
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା, ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ତ୍ରିନୟନ, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର।
ତ୍ରିଶୂଲପାଣିନଂ ରୁଦ୍ରଂ ସଂପ୍ରତାପିତଵିଗ୍ରହମ୍
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦେହ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଇଥିଲେ।
ଆଗଚ୍ଛନ୍ନ ଦଦର୍ଶାଥ ନରନାରାଯଣାଵୃଷୀ
ସେ ଆସୁଥିବାବେଳେ ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଜଗାମ ଯମୁନାଂ ସ୍ନାତୁଂ ସାପି ଶୁଷ୍କଜଲାଭଵତ୍
ସେ ଯମୁନାକୁ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ପାଣି ଶୁଖିଯାଇଥିଲା।
ପ୍ଲକ୍ଷଜାଂ ସ୍ନାତୁମଗମଦନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଂ ଚ ସା ଗତା
ପ୍ଲକ୍ଷଜା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ସେ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ଭିତରକୁ ପସିବା ସହିତ ଏହି ନଦୀ ମଧ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ସୈନ୍ଧଵାରଣ୍ଯମେଵାସୌ ଗତ୍ଵା ସ୍ନାତୋ ଯଥେଚ୍ଛଯା
ତାପରେ ସେ ସୈନ୍ଧବ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ସ୍ନାତୋ ନୈଵ ଚ ସା ରୌଦ୍ରା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଵ୍ଯମୁଞ୍ଚତ
ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ।
ସମାଯୁତୋ ଯୋଗଯୁତୋ ଽପି ପାପାନ୍ନାଵାପ ମୋକ୍ଷଂ ଜଲଦଧ୍ଵଜୋ ଽସୌ
ସଂଯମ ଓ ଯୋଗ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଜଳଧ୍ୱଜ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ ନାହିଁ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଦଦର୍ଶାଥ ଚକ୍ରପାଣିଂ ଖଗଧ୍ଵାଜମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ସେ ଚକ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ହରଃ ସ୍ତୋତ୍ରମୁଦୀରଯତ୍
ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡ଼ି ହରା ଷ୍ଟୁତି ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପାଣେ ଵାସୁଦେଵ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ବାସୁଦେବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମସ୍ତେ ନିର୍ଗୁଣାନନ୍ତ ଅପ୍ରର୍କ୍ଯାଯ ଵେଧସେ ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନ ନିରାଲମ୍ବ ସର୍ଵାଲମ୍ବ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ନିର୍ଗୁଣ, ଅନନ୍ତ, ଅପ୍ରମେୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଅଜ୍ଞାନରେ ଆଶ୍ରୟହୀନ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵଯା ସର୍ଵମିଦଂ ନାଥ ଜଗତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ଚରାଚରମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ଚରାଚର ସୃଷ୍ଟି ତୁମେ କରିଛ।