ଯୋଜନାନାଂ ପରିଖ୍ଯାତମଷ୍ଟମଂ ନରକୋତ୍ତମମ୍
ଅଷ୍ଟମ ନରକ, ଯାହାକୁ ନରକୋତ୍ତମ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଯୋଜନ ମାପରେ ପରିମାପିତ ।
କରପତ୍ରସ୍ତଥୈଵୋକ୍ତସ୍ତଥାନ୍ଯଃ ଶ୍ଵାନଭୋଜନଃ
କରପତ୍ର ନାମରେ ଏକ ନରକ ଅଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ହେଉଛି ଶ୍ୱାନଭୋଜନ ।
ତଥାଷ୍ଟାଦଶମୀ ପ୍ରୋକ୍ତା ଘୋରା ଵୈତରଣୀ ନଦୀ
ଅଷ୍ଟାଦଶମ ନରକ ହେଉଛି ଭୟଙ୍କର ଭୈତରଣୀ ନଦୀ ।
ସଂଶୋଷଣୋ ନାମ ତଥାପ୍ଯନନ୍ତଃ ପ୍ରୋକ୍ତାସ୍ତଵୈତେ ନରକାଃ ସୁକେଶିନ୍
ସଂଶୋଷଣ ଏବଂ ଅନନ୍ତ ନାମରେ ଅନ୍ୟ ନରକ ଅଛି; ଏହି ସବୁ, ହେ ସୁକେଶିନ, ତୁମର ନରକ ।
ଏତଦ୍ ଵଦନ୍ତୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ମମ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହାକୁ ମୋତେ କହ, ମୋର ଜିଜ୍ଞାସା ବହୁତ ।
ସ୍ଵକର୍ମଫଲଭୋଗାର୍ଥଂ ନରକାନ୍ ମେ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତାନ୍
ମନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ନରକ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ବିଷୟରେ ମୋଠୁ ଶୁଣ ।
ଯେ ପୁରାଣେତିହାସାର୍ଥାନ୍ ନାଭିନନ୍ଦନ୍ତି ପାପିନଃ
ଯେଉଁ ପାପୀମାନେ ପୁରାଣ ଓ ଇତିହାସର ଅର୍ଥକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇନାହାନ୍ତି—
ଯାଜ୍ଯୋପାଧ୍ଯାଯଯୋର୍ଯୈଶ୍ଚ କୃତୋ ଭେଦୋ ଽଧମୈର୍ମିଥଃ
ଏବଂ ଯେଉଁ ନିମ୍ନ ଲୋକମାନେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ଓ ଉପାଧ୍ୟାୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ କରନ୍ତି—
କରପତ୍ରେଣ ପାଟ୍ଯନ୍ତେ ତେ ଦ୍ଵିଧା ଯମକିଙ୍କରୈଃ
ତାଙ୍କୁ ଯମର ଦାସମାନେ କରପତ୍ର ନାମକ ଚାକୁ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ଭାଗରେ କାଟିଦିଅନ୍ତି ।
ବାଲଵ୍ଯଜନହର୍ତ୍ତାରଃ କରମ୍ଭସିକତାଶ୍ରିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶିଶୁଙ୍କର ପଙ୍ଖା ଚୋରି କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଚାଲି ମିଶିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ନିଅନ୍ତି—
ସ ଦ୍ଵିଧା କୃଷ୍ଯତେ ମୂଢସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣତୁଣ୍ଡୈଃ ଖଗୋତ୍ତମୈଃ
ସେ ମୂଢ଼ ଲୋକକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚୁଞ୍ଚ ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଦୁଇ ଭାଗରେ କାଟିଦିଅନ୍ତି ।
ତସ୍ଯୋପରି ତୁଦନ୍ତସ୍ତୁ ତୁଣ୍ଡୈସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତି ପତ୍ତ୍ରିଣଃ
ତାଙ୍କ ଉପରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଦଉଡ଼ି ଚୁଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ମାରନ୍ତି ।
ଵଜ୍ରତୁଣ୍ଡନଖା ଜିହ୍ଵାମାକର୍ଷନ୍ତେ ଽସ୍ଯ ଵାଯସାଃ
ବଜ୍ର ସଦୃଶ ଚୁଞ୍ଚ ଓ ନଖ ଥିବା କାଉଁ ତାଙ୍କ ଜିଭକୁ ଫାଟିଦିଅନ୍ତି ।
ମଜ୍ଜନ୍ତେ ପୂଯଵିମ୍ମୂତ୍ରେ ତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠେ ହ୍ଯଧୋସୁଖାଃ
ସେମାନେ ମୁହଁ ନିମ୍ନକୁ କରି ପୁୟ, ପିତ୍ତ ଓ ମୁତ୍ରରେ ଡୁବିଯାନ୍ତି ।
ଅଭୁକ୍ତଵତ୍ସୁ ଯେ ଽଶ୍ନନ୍ତି ବାଲପିତ୍ରଗ୍ନିମାତୃଷୁ
ଯେଉଁମାନେ ଶିଶୁ, ପିତା, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ମାତାଙ୍କୁ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଇନ୍ତି—
ସୂଚୀମୁଖାଶ୍ଚ ଜାଯନ୍ତେ କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତା ଗିରିଵିଗ୍ରହାଃ
ସେମାନେ ସୂଚୀମୁଖ ଭାବରେ ଜନ୍ମନ୍ତି, ଖୁଦାରେ ପୀଡିତ, ପାହାଡ଼ ସଦୃଶ ଦେହ ଥିବା ।
ଵିଡ୍ଭୋଜନଂ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ନରକଂ ତେ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଚ
ହେ ରାକ୍ଷସ ରାଜା, ଯେମାନେ ମଳ ଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଅସଂଵିଭଜ୍ଯ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତେ ଯାନ୍ତି ଶ୍ଲେଷ୍ମଭୋଜନମ୍
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଭାଗି ଖାଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ କଫ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ପାଇବେ।
କ୍ଷିପ୍ଯନ୍ତେ ହି କରାସ୍ତେଷାଂ ତପ୍ତସୁମ୍ଭେ ସୁଦାରୁଣେ
ସେମାନଙ୍କର ହାତକୁ ଭୟଙ୍କର ତାପିତ ଲୋହା ହଣ୍ଡାରେ ପକେଇ ଫିଙ୍ଗାଯାଏ।
ତେଷାଂ ନେତ୍ରଗତୋ ଵହ୍ନିର୍ଧମ୍ଯତେ ଯମକିଙ୍କରୈଃ
ଯମର ସେବକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଆଖିରେ ଅଗ୍ନି ଫୁଙ୍ଗାନ୍ତି।
ଜାମଯୋ ଗୁରଵୋ ଵୃଦ୍ଧା ଯୈଃ ସଂସ୍ପୃଷ୍ଟାଃ ପଦା ନୃଭିଃ
ଯେମାନେ ଜାମାତି, ଗୁରୁ, ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁଛନ୍ତି—
କ୍ଷିପ୍ଯନ୍ତେ ରୌରଵେ ଘୋରେ ହ୍ଯାଜାନୁପରିଦାହିନଃ
ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକରେ ଆଜାନୁପରି ଜଳି ଫିଙ୍ଗାଯାନ୍ତି।
ତେଷାମଯୋଗୁଡାସ୍ତପ୍ତାଃ କ୍ଷିପ୍ଯନ୍ତେ ଵଦନେ ଽଦ୍ଭୁତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାପିତ ଲୋହା ଗୋଲା ମୁହଁରେ ପକେଇ ଦିଆଯାଏ, ଦେଖିବାକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।
ନିନ୍ଦା ନିଶାମିତା ଯୈସ୍ତୁ ପାପାନାମିତି କୁର୍ଵତାମ୍
ଯେମାନେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—
ଶ୍ରଵଣେଷୁ ନିଖନ୍ଯନ୍ତେ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ କିଙ୍କରୈଃ
ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ସେବକମାନେ ସେମାନଙ୍କ କାନରେ ଖୋଇ ଦିଅନ୍ତି।
କୂପଵାପୀତଡାଗାଂଶ୍ଚ ଭଙ୍କ୍ତ୍ଵା ଵିଧ୍ଵଂସଯନ୍ତି ଯେ
ଯେମାନେ କୂଆ, ଜଳସ୍ତର, ତାଳାବ ଭଙ୍ଗ କରି ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି—
କର୍ତ୍ତିକାଭିଃ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣୀଭିଃ ସୁରୌଦ୍ରୈର୍ଯମକିଙ୍କରୈଃ
ଯମର ସେବକମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଭୟଙ୍କର ଛୁରୀ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ କାଟନ୍ତି।
ତେଷାଂ ଗୁଦେଵ ଚାନ୍ତ୍ରାଣି ଵିନିଃକୃନ୍ତନ୍ତି ଵାଯସାଃ
ସେମାନଙ୍କ ଗୁଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତ୍ରକୁ କାଉ ଉଠାଇ ଦିଅନ୍ତି କାଉମାନେ।
ଦୁର୍ଭିକ୍ଷେ ସଂଭ୍ରମେ ଚାପି ସ ଶ୍ଵଭୋଜ୍ଯେ ନିପାତ୍ଯତେ
ଅନ୍ନାଭାବ କିମ୍ବା ଅସ୍ଥିରତାରେ ସେମାନେ କୁକୁର ଖାଇବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଫିଙ୍ଗାଯାନ୍ତି।
ପତନ୍ତି ଯନ୍ତ୍ରପୀଡେ ତେ ତାଡ୍ଯ ମାନାସ୍ତୁ କିଙ୍କରୈଃ
ଯେମାନେ ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେବକମାନେ ଦ୍ୱାରା ପିଟାଯାନ୍ତି।