ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଗୁଣଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ସୁକେଶିରଭଵତ୍ତତଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଗୁଣରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସୁକେଶ ନାମରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପ୍ରାଦାଦଜେଯତ୍ଵମପି ଶତ୍ରୁଭିଶ୍ଚାପ୍ଯଵଧ୍ଯତାମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରିପାରିବେନି ଏବଂ ମାରିପାରିବେନି, ଏହି ଶକ୍ତି ଦେଲେ।
ରେମେ ନିଶାଚରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧୂ ସଦା ଧର୍ମପଥି ସ୍ଥିତଃ
ସେ ସଦା ନିଶାଚରମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଧର୍ମର ପଥରେ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ।
ତତ୍ରାଶ୍ରମାଂସ୍ତୁ ଦଦୃଶୋ ଋଷୀଣାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍
ସେଠି ସେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଥିବା ଋଷିମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ।
କଥଯନ୍ତୁ ଭଵନ୍ତୋ ମେ ନ ଚୌଵାଜ୍ଞାପଯାମ୍ଯହମ୍
ଆପଣମାନେ ମୋତେ କଥା କହନ୍ତୁ, ମୁଁ କିଛି ଆଦେଶ ଦେଉନି।
କେନ ପୂଜ୍ଯସ୍ତଥା ସତ୍ସୁ କେନାସୌ ସୁଖମେଧତେ
ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁ କଥାରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ, ଏବଂ କେଉଁ କଥାରେ ସେ ଶୁଭ ଲାଭ କରେ?
ପ୍ରୋଚୁର୍ଵିମୃସ୍ଯ ଶ୍ରେଯୋର୍ଽଥମିହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ସେମାନେ ଏଠି ଏବଂ ପରଲୋକରେ କଣ ଭଲ, ଭାବିବା ପରେ କଥା କହିଲେ।
ଯଦ୍ଧି ଶ୍ରେଯୋ ଭଵେଦ୍ ଵୀର ଇହ ଚାମୁତ୍ର ଚାଵ୍ଯଯମ୍
ଯାହା ଏଠି ଏବଂ ପରଲୋକରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ—
ତସ୍ମିନ୍ ସମାଶ୍ରିତଃ ସତ୍ସୁ ପୂଜ୍ଯସ୍ତେନ ସୁଖୀ ଭଵେତ୍
ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ଏହାର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥାଏ, ସେ ତାହାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ ଏବଂ ସୁଖୀ ହୁଏ।
ଯମାଶ୍ରିତ୍ଯ ନ ସୀଦନ୍ତି ଦେଵାଦ୍ଯାସ୍ତୁ ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍
ଯାହାର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଦେବମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କେବେ ଅପମାନିତ ହୁଏନି—ସେ କଥା କହିଯାଉ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଵେଦଵେତ୍ତୃତ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାରତିଃ ସ୍ମୃତା
ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ବେଦଜ୍ଞାନ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁପୂଜାରେ ଆସକ୍ତି—ଏହିଗୁଡିକୁ ଏପରି ମନାଯାଏ।
ଵେଦନଂ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ହରଭକ୍ତିରୁଦାହୃତା
ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରମାନେ ବୁଝିବା ଏବଂ ହରାର ଭକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଉଦାହରଣ ଦିଆଯାଏ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଜ୍ଞାନଂ ଭକ୍ତିର୍ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମପି ସ୍ଥିରା
ସ୍ୱଅଧ୍ୟାୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ଦୃଢତା, ଏହି ଦୁଇଟି ଓ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ସ୍ଥିରା ଭକ୍ତିର୍ଗାନ୍ଧର୍ଵୋ ଧର୍ମ ଉଚ୍ଯତେ
ସରସ୍ୱତୀରେ ଭକ୍ତି ଦୃଢ ରହିଥାଏ; ଗାନ୍ଧର୍ବ ପଥକୁ ଧର୍ମ ଭାବରେ କହାଯାଏ।
ଵିଦ୍ଯାଧରାଣାଂ ଧର୍ମୋ ଽଯଂ ଭଵାନ୍ଯାଂ ଭକ୍ତିରେଵ ଚ
ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଧର୍ମ, ଭବାନୀରେ କେବଳ ଭକ୍ତି ଅଛି।
କୌଶଲ୍ଯଂ ସର୍ଵଶିଲ୍ପାନାଂ ଧର୍ମଃ କିଂପୁରୁଷଃ ସ୍ମୃତଃ
ସମସ୍ତ କଳାରେ ଦକ୍ଷତା, କିମ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ସର୍ଵତ୍ର କାମଚାରିତଵଂ ଧର୍ମୋ ଽଯଂ ପୈତୃକଃ ସ୍ମୃତଃ
ସମସ୍ତଠାରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ।
ନିଯମାଦ୍ଧର୍ମଵେଦିତ୍ଵମାର୍ଥୋ ଧର୍ମଃ ପ୍ରଚକ୍ଷ୍ଯତେ
ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ; ଏହାକୁ ଅର୍ଥର ଧର୍ମ କୁହାଯାଏ।
ଅକାର୍ପଣ୍ଯମନାଯାସଂ ଦଯାହିଂସା କ୍ଷମା ଦମଃ
କଞ୍ଜୁସି ନଥିବା, ଅସହଜତା ନଥିବା, ଦୟା, ଅହିଂସା, କ୍ଷମା ଓ ଦମ—
ଶଙ୍କରେ ଭାସ୍କରେ ଦେଵ୍ଯାଂ ଧର୍ମୋ ଽଯଂ ମାନଵଃ ସ୍ମୃତଃ
ଶଙ୍କର, ଭାସ୍କର ଓ ଦେବୀରେ ଏହାକୁ ମାନବ ଧର୍ମ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ।
ଅହଙ୍କାରମଶୌଣ୍ଡୀର୍ଯଂ ଧର୍ମୋ ଽଯଂ ଗୁହ୍ଯକେଷ୍ଵିତି
ଅହଂକାର ଓ ଅନମ୍ରତା, ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେ ଭକ୍ତିର୍ଧର୍ମୋ ଽଯଂ ରାକ୍ଷସଃ ସ୍ମୃତଃ
ତ୍ରୟମ୍ବକରେ ସ୍ୱଅଧ୍ୟାୟ ଓ ଭକ୍ତି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ।
ପିଶାଚାନାମଯଂ ଧର୍ମଃ ସଦା ଚାମିଷଗୃଧ୍ନୁତା
ପିଶାଚମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଧର୍ମ: ସଦା ମାଂସ ପ୍ରତି ଲୋଭୀ ରହିବା।
ବ୍ରହ୍ମଣା କଥିତାଃ ପୁଣ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ଗତିପ୍ରଦାଃ
ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଥ, ଉନ୍ନତି ଦେଇଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା କଥା କରିଥିଲେ।
ତତ୍ର ଯେ ମାନଵା ଧର୍ମାସ୍ତାନ୍ ଭୂଯୋ ଵକ୍ତୁମର୍ହଥ
ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ମାନବ ଧର୍ମଗୁଡିକୁ ପୁନଃ କହିବା ଉଚିତ।
ଯେ ଵସନ୍ତି ମହୀପୃଷ୍ଠେ ନରା ଦ୍ଵୀପେଷୁ ସପ୍ତସୁ
ଏହି ପୃଥିବୀରେ, ସାତଟି ଦ୍ୱୀପରେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ବସନ୍ତି—
ଜଲୋପରି ମହୀଯଂ ହି ନୌରିଵାସ୍ତେ ସରିଜ୍ଜଲେ
ପାଣିରେ ପୃଥିବୀ ନୌକା ପରି ନଦୀରେ ଥିବା ପରି ଅଛି।
କର୍ଣିକାକାରମତ୍ଯୁଚ୍ଚଂ ସ୍ଥାପଯାମାସ ସତ୍ତ୍ମ
ଉଚ୍ଚ ଓ କର୍ଣ୍ଣିକାକାର ଆକୃତିରେ ସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଥାନାନି ଦ୍ଵୀପସଂଜ୍ଞାନି କୃତଵାଂଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
ପ୍ରଜାପତି ସେହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଦ୍ୱୀପ ନାମରେ ରୂପ ଦେଇଥିଲେ।
ତଲ୍ଲକ୍ଷଂ ଯୋଜନାନାଂ ଚ ପ୍ରମାଣେନ ନିଗଦ୍ଯତେ
ସେମାନଙ୍କର ଆକାର, ଯୋଜନରେ ମାପି, ବିବରଣ କରାଯାଏ।