ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଦୈଵତସୈନ୍ଯାନି ଅଭିଦ୍ରଵିତୁମୁଦ୍ଯତୌ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେନା ନିଜ ପାଦରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ।
ରଜସା ସଂଵୃତୋ ଲୋକୀ ପିଙ୍ଗଵର୍ଣେନ ନାରଦ
ନାରଦ, ଧୂଳିରେ ଢାକି ଦିଆଯାଇଥିବା ଜଗତ ପିଙ୍ଗ ରଙ୍ଗର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସ୍ଵାନେଵାନଯେ ନିଜଘ୍ନୁର୍ଵୈ ପରାନନ୍ଯେ ଚ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ସୁଶୀଳ, କେହି ନିଜ ଦଳକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
ଗଜୋ ମତ୍ତଗଜେନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ସାଦୀ ସାଦିନମଭ୍ଯଗାତ୍
ଏକ ହାତୀ ମତ୍ତ ହାତୀର ମୁଣ୍ଡିଆକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା, ଏବଂ ଏକ ଘୋଡ଼ାଚାଳକ ଅନ୍ୟ ଘୋଡ଼ାଚାଳକ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଗଲା।
ପରସ୍ପରଂ ତୁ ପ୍ରତ୍ଯଘ୍ନନ୍ନନ୍ଯୋନ୍ଯଜଯକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ
ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ହାରାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଘାତ କରିଲେ।
ପ୍ରାଵର୍ତତ ନଦୀ ଘୋରା ଶମଯନ୍ତୀ ରଣାଦ୍ରଜଃ
ଯୁଦ୍ଧର ଧୂଳିକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେଇ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ନଦୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଗଜକୁମ୍ଭମାହକୂର୍ମା ଶରମୀନା ଦୁରତ୍ଯଯା
ସେହି ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଅସମ୍ଭବ ଥିଲା; ଏଠାରେ ହାତୀର ମୁଣ୍ଡ ଆମ୍ଭି ଭଳି ଓ ତୀର ମାଛ ଭଳି ଥିଲେ।
ଅନ୍ତ୍ରଶୈଵଲସଂକୀର୍ଣା ପତାକାଫେନମାଲିନନୀ
ସେହି ନଦୀ ଅନ୍ତ୍ରରେ ଶାଇତ ଥିଲା, ଓ ପତାକାର ଝାଗ ମାଳା ଭଳି ଲଗିଥିଲା।
ଵନଵାଯସକାଦମ୍ବା ଗୋମାଯୁଶ୍ଵାପଦାକୁଲା
ସେଠାରେ ବନପକ୍ଷୀ, କଦମ୍ବ ପକ୍ଷୀ, ଶିଆଳ ଓ ବନ୍ୟପଶୁମାନେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ରଥପ୍ଲଵୈଃ ସଂତରନ୍ତଃ ଶୂରାସ୍ତାଂ ପ୍ରଜଗାହିରେ
ବୀରମାନେ ତାଙ୍କର ରଥକୁ ନୌକା ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରି, ଗଭୀର ଜଳକୁ ଚେରି ପାରହେଲେ।
ସମୁତ୍ତରନ୍ତୋ ଵେଗେନ ଯୋଧା ଜଯଧନେପ୍ସଵଃ
ବିଜୟ ଲାଗି ଆତୁର ଯୋଧାମାନେ ତିବ୍ର ଗତିରେ ସେଠାରୁ ବାହାରି ଆସିଲେ।
ରକ୍ଷାଂସି ଯକ୍ଷାଶ୍ଚ ସୁସପ୍ରହୃଷ୍ଟାଃ ପିଶାଚଯୂଥାସ୍ତ୍ଵଭିରେମିରେ ଚ
ସେଠାରେ ରାକ୍ଷସ, ଯକ୍ଷ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ପିଶାଚମାନେ ଖୁସିରେ ଉଲ୍ଲାସିତ ହେଲେ।
ଵସାଂ ଵିଲୁମ୍ପନ୍ତି ଚ ଵନିସ୍ଫୁରନ୍ତି ଗର୍ଜନ୍ତ୍ଯଥାନ୍ଯୋନ୍ଯମଥୋ ଵଯାଂସି
ସେମାନେ ମାଂସ ଛିଣି ନେଉଥିଲେ, ଏଠାଉଠି ଲାଫିଉଠୁଥିଲେ, ଏକାଉଁଠାରେ ଏକାଉଁ ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ, ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରୁଥିଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରପ୍ରତପ୍ତା ନିପତନ୍ତି ଚାନ୍ଯେ ଯୁଦ୍ଧଂ ଶ୍ମଶାନପ୍ରତିମଂ ବଭୂଵ
ଅନ୍ୟମାନେ ଶସ୍ତ୍ରର ତାପରେ ଜଳି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ; ଯୁଦ୍ଧ ଏମିତି ଭୟଙ୍କର ହେଲା ଯେ, ଏକ ଶ୍ମଶାନ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଯୁଦ୍ଧଂ ବଭୌ ପ୍ରାଣପଣେପଵିଦ୍ଧଂ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେ ଽତିଶସ୍ତ୍ରାକ୍ଷଗତୋ ଦୁରୋଦରଃ
ଏହି ଯୁଦ୍ଧଟି ଜୀବନକୁ ଦାଉରେ ରଖି ହେଉଥିଲା; ଯୋଡ଼ିଯୋଡ଼ି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମୁହଁମୁହଁ ହୋଇ ଲଢ଼ୁଥିଲେ, ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଦ୍ୟୁତରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦୁଃଖରେ ତାଙ୍କର ପେଟ ଚପଟିଯାଇଥିଲା।
ମତ୍ତେଭଷ୍ଟଷ୍ଟସ୍ଥିତମୁଗ୍ରତେଜସଂ ସମେଯିଵାନ୍ ଦେଵପତିଂ ଶତକ୍ରତୁମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ମଦ ଭରା ହାତୀ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଭୟଙ୍କର ତେଜ ଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହାରାଜା ଶତକ୍ରତୁ ଦେଖାଦେଲେ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦନାମା ତୁରଗାଷ୍ଟଯୁକ୍ତଂ ରଥଂ ସମାସ୍ଥାଯ ସମୁଦ୍ଯାତାସ୍ତ୍ରଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ନାମକ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି, ଆଠଟି ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଯୋଗିଥିବା ରଥରେ ଚଢ଼ି, ହସ୍ତରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ସଂଘର୍ଷ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଵାଯୁଂ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ଚ ଶମ୍ବରୋ ଽଥ ମଯୋ ହୁତାଶଂ ଯୁଯୁଧେ ମୁନୀନ୍ଦ୍ର
ତାପରେ ଶମ୍ବର ବାୟୁଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଏବଂ ମୟା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସୁରାନ୍ ହୁତାଶାର୍କଵସୂରକେଶ୍ଵରାନ୍ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ସମାସାଦ୍ଯ ମହାବଲାନ୍ଵିତାଃ
ଦେବତାମାନେ—ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାୟୁ ଏବଂ ଗ୍ରହପତିମାନେ—ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିପକ୍ଷୀଙ୍କ ସହ ଏକାଏକି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁହାଁମୁହିଁ ହେଲେ।
ମୁଞ୍ଚନ୍ତି ନାରାଚଗଣାନ୍ ସହସ୍ରଶ ଅଗଚ୍ଛ ହେ ତିଷ୍ଠସି କିଂ ବ୍ରୁଵନ୍ତଃ
ସେମାନେ ହଜାର-ହଜାର ଲୋହାର ତୀର ଛାଡ଼ି, 'ଚାଲ, ରୁହ, କାହିଁକି ଦଢ଼ିଛୁ?' ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ।
ମନ୍ଦାକିନୀଵେଗନିଭାଂ ଵହନ୍ତୀମ୍ ପ୍ରଵର୍ତଯନ୍ତୋ ଭଯଦାଂ ନଦୀଂ ଚ
ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀର ତୀବ୍ର ବେଗରେ ଦୂର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଏକ ନଦୀକୁ ସେମାନେ ପ୍ରବାହିତ କରିଲେ।
ପିଶାଚରକ୍ଷୋଗଣପୁଷ୍ଟିଵର୍ଧନୀମୁତ୍ତର୍ତୁମିଚ୍ଛଦ୍ଭିରସୃଗ୍ନଦୀ ବଭୈ
ସେ ନଦୀ, ଭୂତ-ପିଶାଚ ଦଳର ଶକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ରକ୍ତରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବାରୁ ଯେଉଁମାନେ ପଳାଇବାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ ସେମାନେ ପାର ହେବାକୁ ଭୟଭୀତ ହେଉଥିଲେ।
ନଯନ୍ତି ତାନ୍ପ୍ସରସାଂ ଗଣାଗ୍ର୍ଯା ହତା ରଣେ ଯେ ଽଭିମୁଖାସ୍ତୁ ଶୂରାଃ
ଯେଉଁ ସୂର୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ସାମନା କରି ନିଅସି ମରିଗଲେ, ସେମାନେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଳ ଦେଇ ନେଇଯାଉଥିଲେ।
ସହସ୍ରକ୍ଷୋ ମହାଚାପମାଦାଯ ଵ୍ଯସୃଜଚ୍ଛରାନ୍
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବତା ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଧନୁଷ ନେଇ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ।
ପୁରନ୍ଦରାଯ ଚିକ୍ଷେପ ଶରାନ୍ ବର୍ହିଣଵାସସଃ
ସେ ପାଖୀର ପାଲକ ପିନ୍ଧିଥିବା ପୁରନ୍ଦରଙ୍କ ଉପରେ ତୀର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
ରୁକ୍ମପୁଙ୍ଖୈର୍ମହାଵେଗୈରାଜଘ୍ନତୁରୁଭାଵପି
ଉଭୟେ ଏକାପର ଏକା ତୀବ୍ର ବେଗର ସୁନା ମୁଣ୍ଡି ତୀରରେ ଆଘାତ କରିଥିଲେ।
ଚିକ୍ଷେପ ଦୈତ୍ଯରାଜାଯ ତଂ ଦଦର୍ଶ ତଥାନ୍ଧକଃ
ସେ ଦୈତ୍ୟରାଜଙ୍କ ଉପରେ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ଧକ ଏହା ଦେଖିଲେ।
ତାନ୍ ଭସ୍ମସାତ୍ତଦା ଚକ୍ରେ ନଗାନିଵ ହୁତାଶନଃ
ତା'ପରେ ସେମାନେକୁ ଅଗ୍ନି ପର୍ବତକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଇଥିବା ପରି ଭସ୍ମ କରିଦେଲେ।
ସମାପ୍ଲୁତ୍ଯ ରଥାତ୍ତସ୍ଥୌ ଭୁଵି ବାହୁ ସହାଯଵାନ୍
ସେ ରଥରୁ ଜମ୍ପି ଭୂମିରେ ଦଢ଼ି ଦଣ୍ଡ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଏବଂ ସହଯୋଗୀ ସହିତ ଦଢ଼ିଲେ।
ଭସ୍ମ କୃତ୍ଵାଥ କୁଲିଶମନ୍ଧକଂ ସମୁପାଯଯୌ
ସେମାନେକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଇ, କୁଳିଶ ନେଇ ଅନ୍ଧକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।