ଆରୁହ୍ଯ ଵାହନଂ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ସାଯୁଧା ନିର୍ଯଯୁର୍ବହିଃ
ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ବାହନରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ବାହାରିଗଲେ।
ନିର୍ଜଗାମାତିଵେଗେନ ଗଜଵାଜିରାଥାଦିଭିଃ
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାଧନରେ ବେଶ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ବାହାରିଗଲେ।
ଯଭଵିଦ୍ଯାଧରାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ଵାହନମାସ୍ଥିତାଃ
ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ନିଜ ବାହନରେ ବସିଥିଲେ।
ଏକୈକସ୍ଯାପି ଧର୍ମତ୍ର ପରଂ କୌତୂହଲଂ ମମ
ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ମୋର ଅତି ଆଗ୍ରହ ଅଛି।
ଵାହନାନି ସମାସେନ ଏକୈକସ୍ଯାନୁପୂର୍ଵଶଃ
ଏବେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ଏକ ଏକ କ୍ରମରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଯାନଗୁଡିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ।
ଶ୍ଵେତଵର୍ଣୋ ଗଜପତିର୍ଦେଵରାଜସ୍ଯ ଵାହନମ୍
ଦେବରାଜଙ୍କର ଯାନ ହେଉଛି ଧଳା ରଙ୍ଗର ହାତୀର ମହାପତି।
ପୌଣ୍ଡ୍ରକୋ ନାମ ମହିଷୋ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ନାରଦ
ନାରଦ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଯାନ ହେଉଛି ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ନାମକ ମହିଷ।
ଶିଶୁମାରୋ ଦିଵ୍ଯଗତିଃ ଵାହନଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ
ବରୁଣଙ୍କର ଯାନ ହେଉଛି ଦିବ୍ୟ ଗତିର ଶିଶୁମାର।
ଅମ୍ବିକାପାଦସଂଭୂତୋ ଵାହନଂ ଧନଦସ୍ଯ ତୁ
ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପାଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯାନ ହେଉଛି ଧନଦଙ୍କର।
ଶ୍ଵେତାନି ସୌରଭେଯାଣି ଵୃଷାଣ୍ଯୁଗ୍ରଜଵାନି ଚ
ଧଳା ରଙ୍ଗର ସୌରଭେୟ ଗୋତିର ବଳିଅଁ ଓ ଦ୍ରୁତ ଗାଁଠି ଗୋବାଁ ତାଙ୍କର ଯାନ।
ହରଯୋ ରଥଵାହାଶ୍ଚ ଆଦିତ୍ଯା ମୁନିସତ୍ତମ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଘୋଡା ଓ ରଥ ଚାଳକ ଯାନ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।
କିନ୍ନରା ଭୁଜଗାରୂଢା ହଯାରୂଢୌ ତଥାଶ୍ଵିନୌ
କିନ୍ନରମାନେ ସର୍ପରେ ଚଢିଛନ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଘୋଡାରେ ଚଢିଛନ୍ତି।
ସୁକାରୂଢାଶ୍ଚ କଵଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵାଶ୍ଚ ପଦାତିନଃ
କବିମାନେ ପକ୍ଷୀରେ ଚଢିଛନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପଦଯାତ୍ରା କରିଛନ୍ତି।
ସଂନହ୍ଯ ନିର୍ଯଯୁର୍ହୃଷ୍ଟା ଯୁଦ୍ଧାଯ ସୁମହୌଜସଃ
ସେମାନେ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧରି ଉତ୍ସାହରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଵାହନାନ୍ଯେଵଂ ଯଥାଵଦ୍ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଏବେ ତୁମେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ଯାନଗୁଡିକ ଠିକ୍ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ଉଚିତ।
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍ତ୍ଵେନ ଯଥାଵଚ୍ଛ୍ରୋତୁମର୍ହସି
ମୁଁ ଏହାର ସତ୍ୟ କଥା କହିବି; ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିବା।
କୃଷ୍ଣଵର୍ଣୈଃ ସହସ୍ରାରସ୍ ତ୍ରନଲ୍ଵପରିମାଣଵାନ୍
ହଜାର ହଜାର କଳା ରଙ୍ଗର ବଡ଼ ଆକାରର ଯାନଗୁଡିକ ଅଛି।
ଉହ୍ଯମାନସ୍ତଥାଷ୍ଟାଭିଃ ଶ୍ଵେତରୁକ୍ମମଯଃ ସୁଭଃ
ଆଠ ଟି ଦ୍ୱାରା ଟଣାଯାଉଥିବା, ଧଳା ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଚମକୁଥିବା ରଥ।
ଜମ୍ଭସ୍ଯ ତୁ ରଥୋ ଦ୍ଵିଯୋ ହଯୈଃ କାଞ୍ଜନସନ୍ନିଭୈଃ
ଜମ୍ଭଙ୍କର ରଥ ଦିବ୍ୟ ଥିଲା, ଘୋଡାଗୁଡିକ ସୁନା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଶମ୍ବରସ୍ଯ ଵିମାନୋ ଽଭୂଦଯଃ ଶଙ୍କୋର୍ମୃଗାଧିପଃ
ଶମ୍ବରଙ୍କର ବିମାନ ଥିଲା, ଅୟଶଙ୍କୁଙ୍କର ଯାନ ମୃଗର ମହାପତି ଥିଲା।
ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଦୈଵତସୈନ୍ଯାନି ଅଭିଦ୍ରଵିତୁମୁଦ୍ଯତୌ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେନା ନିଜ ପାଦରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ।
ରଜସା ସଂଵୃତୋ ଲୋକୀ ପିଙ୍ଗଵର୍ଣେନ ନାରଦ
ନାରଦ, ଧୂଳିରେ ଢାକି ଦିଆଯାଇଥିବା ଜଗତ ପିଙ୍ଗ ରଙ୍ଗର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସ୍ଵାନେଵାନଯେ ନିଜଘ୍ନୁର୍ଵୈ ପରାନନ୍ଯେ ଚ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ସୁଶୀଳ, କେହି ନିଜ ଦଳକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
ଗଜୋ ମତ୍ତଗଜେନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ସାଦୀ ସାଦିନମଭ୍ଯଗାତ୍
ଏକ ହାତୀ ମତ୍ତ ହାତୀର ମୁଣ୍ଡିଆକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା, ଏବଂ ଏକ ଘୋଡ଼ାଚାଳକ ଅନ୍ୟ ଘୋଡ଼ାଚାଳକ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଗଲା।
ପରସ୍ପରଂ ତୁ ପ୍ରତ୍ଯଘ୍ନନ୍ନନ୍ଯୋନ୍ଯଜଯକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ
ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ହାରାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଘାତ କରିଲେ।
ପ୍ରାଵର୍ତତ ନଦୀ ଘୋରା ଶମଯନ୍ତୀ ରଣାଦ୍ରଜଃ
ଯୁଦ୍ଧର ଧୂଳିକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେଇ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ନଦୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଗଜକୁମ୍ଭମାହକୂର୍ମା ଶରମୀନା ଦୁରତ୍ଯଯା
ସେହି ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଅସମ୍ଭବ ଥିଲା; ଏଠାରେ ହାତୀର ମୁଣ୍ଡ ଆମ୍ଭି ଭଳି ଓ ତୀର ମାଛ ଭଳି ଥିଲେ।
ଅନ୍ତ୍ରଶୈଵଲସଂକୀର୍ଣା ପତାକାଫେନମାଲିନନୀ
ସେହି ନଦୀ ଅନ୍ତ୍ରରେ ଶାଇତ ଥିଲା, ଓ ପତାକାର ଝାଗ ମାଳା ଭଳି ଲଗିଥିଲା।
ଵନଵାଯସକାଦମ୍ବା ଗୋମାଯୁଶ୍ଵାପଦାକୁଲା
ସେଠାରେ ବନପକ୍ଷୀ, କଦମ୍ବ ପକ୍ଷୀ, ଶିଆଳ ଓ ବନ୍ୟପଶୁମାନେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ରଥପ୍ଲଵୈଃ ସଂତରନ୍ତଃ ଶୂରାସ୍ତାଂ ପ୍ରଜଗାହିରେ
ବୀରମାନେ ତାଙ୍କର ରଥକୁ ନୌକା ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରି, ଗଭୀର ଜଳକୁ ଚେରି ପାରହେଲେ।