ପରାଜିତଶ୍ଚାପି ଵିମୁଚ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ତସ୍ଥୌ ମନୋ ଧାତରି ସନ୍ନିଵେଶ୍ଯ
ହାରି ଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ଛାଡି ମନକୁ ଚେତନାର ଆଶ୍ରୟରେ ରଖି ସେ ରହିଲେ।
ଅଭିଷିକ୍ତୋ ଜାନତାପି ରାଜଧର୍ମଂ ସନାତନମ୍
ଯଦିଓ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ସନାତନ ରାଜଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିଲେ।
ଲଲୋ ଽଭିଷିକ୍ତୋ ଦୈତ୍ଯେନ ପ୍ରହ୍ଲାଦେନ ନିଜେ ପଦେ
ଦାଇତ୍ୟ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିଥିଲେ।
ଦେଵାଦିଭିଃ ସହ କଥଂ ସମାସ୍ତେ ତଦ୍ ଵଦସ୍ଵ ମେ
ସେ କିପରି ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ରହନ୍ତି? ଏହା ମୋତେ କୁହ।
ତପସାରାଧ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଶୂଲପାଣିଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ତପସ୍ୟା କରି ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ତିନି ଆଖି ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ।
ଅଦାହ୍ଯତ୍ଵଂ ହୁତାଶେନ ଅକ୍ଲେଦ୍ଯତ୍ଵଂ ଜଲେନ ଚ
ସେ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପୋଡ଼ାଯିବାରୁ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଭିଜିବାରୁ ରକ୍ଷା ଲାଗି ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଶୁକ୍ରଂ ପୁରୋହିତଂ କୃତ୍ଵା ସମଧ୍ଯାସ୍ତେ ତତୋ ଽନ୍ଧକଃ
ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ପୁରୋହିତ କରି, ତାପରେ ଅନ୍ଧକ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଲେ।
ଆକ୍ରମ୍ଯ ଵସୁଧାଂ ସର୍ଵାଂ ମନୁଜେନ୍ଦ୍ରାନ୍ ପରାଜଯତ୍
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜିତି, ମନୁଷ୍ୟରାଜାମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ।
ତୈଃ ସମଂ ମେରୁଶିଖରଂ ଜଗାମାଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନମ୍
ସେମାନେ ସହିତ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ, ଯାହା ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ, ଯାଇଥିଲେ।
ସମାରୁହ୍ଯାମରାଵତ୍ଯାଂ ଗୁପ୍ତିଂ କୃତ୍ଵା ଵିନିର୍ଯଯୌ
ଅମରାବତୀରେ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ଚଢ଼ି ବାହାରିଗଲେ।
ଆରୁହ୍ଯ ଵାହନଂ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ସାଯୁଧା ନିର୍ଯଯୁର୍ବହିଃ
ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ବାହନରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ବାହାରିଗଲେ।
ନିର୍ଜଗାମାତିଵେଗେନ ଗଜଵାଜିରାଥାଦିଭିଃ
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାଧନରେ ବେଶ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ବାହାରିଗଲେ।
ଯଭଵିଦ୍ଯାଧରାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ଵାହନମାସ୍ଥିତାଃ
ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ନିଜ ବାହନରେ ବସିଥିଲେ।
ଏକୈକସ୍ଯାପି ଧର୍ମତ୍ର ପରଂ କୌତୂହଲଂ ମମ
ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ମୋର ଅତି ଆଗ୍ରହ ଅଛି।
ଵାହନାନି ସମାସେନ ଏକୈକସ୍ଯାନୁପୂର୍ଵଶଃ
ଏବେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ଏକ ଏକ କ୍ରମରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଯାନଗୁଡିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ।
ଶ୍ଵେତଵର୍ଣୋ ଗଜପତିର୍ଦେଵରାଜସ୍ଯ ଵାହନମ୍
ଦେବରାଜଙ୍କର ଯାନ ହେଉଛି ଧଳା ରଙ୍ଗର ହାତୀର ମହାପତି।
ପୌଣ୍ଡ୍ରକୋ ନାମ ମହିଷୋ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ନାରଦ
ନାରଦ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଯାନ ହେଉଛି ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ନାମକ ମହିଷ।
ଶିଶୁମାରୋ ଦିଵ୍ଯଗତିଃ ଵାହନଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ
ବରୁଣଙ୍କର ଯାନ ହେଉଛି ଦିବ୍ୟ ଗତିର ଶିଶୁମାର।
ଅମ୍ବିକାପାଦସଂଭୂତୋ ଵାହନଂ ଧନଦସ୍ଯ ତୁ
ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପାଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯାନ ହେଉଛି ଧନଦଙ୍କର।
ଶ୍ଵେତାନି ସୌରଭେଯାଣି ଵୃଷାଣ୍ଯୁଗ୍ରଜଵାନି ଚ
ଧଳା ରଙ୍ଗର ସୌରଭେୟ ଗୋତିର ବଳିଅଁ ଓ ଦ୍ରୁତ ଗାଁଠି ଗୋବାଁ ତାଙ୍କର ଯାନ।
ହରଯୋ ରଥଵାହାଶ୍ଚ ଆଦିତ୍ଯା ମୁନିସତ୍ତମ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଘୋଡା ଓ ରଥ ଚାଳକ ଯାନ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।
କିନ୍ନରା ଭୁଜଗାରୂଢା ହଯାରୂଢୌ ତଥାଶ୍ଵିନୌ
କିନ୍ନରମାନେ ସର୍ପରେ ଚଢିଛନ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଘୋଡାରେ ଚଢିଛନ୍ତି।
ସୁକାରୂଢାଶ୍ଚ କଵଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵାଶ୍ଚ ପଦାତିନଃ
କବିମାନେ ପକ୍ଷୀରେ ଚଢିଛନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପଦଯାତ୍ରା କରିଛନ୍ତି।
ସଂନହ୍ଯ ନିର୍ଯଯୁର୍ହୃଷ୍ଟା ଯୁଦ୍ଧାଯ ସୁମହୌଜସଃ
ସେମାନେ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧରି ଉତ୍ସାହରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଵାହନାନ୍ଯେଵଂ ଯଥାଵଦ୍ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଏବେ ତୁମେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ଯାନଗୁଡିକ ଠିକ୍ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ଉଚିତ।
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍ତ୍ଵେନ ଯଥାଵଚ୍ଛ୍ରୋତୁମର୍ହସି
ମୁଁ ଏହାର ସତ୍ୟ କଥା କହିବି; ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିବା।
କୃଷ୍ଣଵର୍ଣୈଃ ସହସ୍ରାରସ୍ ତ୍ରନଲ୍ଵପରିମାଣଵାନ୍
ହଜାର ହଜାର କଳା ରଙ୍ଗର ବଡ଼ ଆକାରର ଯାନଗୁଡିକ ଅଛି।
ଉହ୍ଯମାନସ୍ତଥାଷ୍ଟାଭିଃ ଶ୍ଵେତରୁକ୍ମମଯଃ ସୁଭଃ
ଆଠ ଟି ଦ୍ୱାରା ଟଣାଯାଉଥିବା, ଧଳା ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଚମକୁଥିବା ରଥ।
ଜମ୍ଭସ୍ଯ ତୁ ରଥୋ ଦ୍ଵିଯୋ ହଯୈଃ କାଞ୍ଜନସନ୍ନିଭୈଃ
ଜମ୍ଭଙ୍କର ରଥ ଦିବ୍ୟ ଥିଲା, ଘୋଡାଗୁଡିକ ସୁନା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଶମ୍ବରସ୍ଯ ଵିମାନୋ ଽଭୂଦଯଃ ଶଙ୍କୋର୍ମୃଗାଧିପଃ
ଶମ୍ବରଙ୍କର ବିମାନ ଥିଲା, ଅୟଶଙ୍କୁଙ୍କର ଯାନ ମୃଗର ମହାପତି ଥିଲା।