ତଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ମହାବାହୋ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମ୍ଯଵିଚାରଯନ୍
ହେ ବଳଶାଳୀ, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର; ମୁଁ ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ଦେଇଦେବି।
ତ୍ଵତ୍ପାଦପଙ୍କଜାଭ୍ଯାଂ ହି ଖ୍ଯାତିରସ୍ତୁ ସଦା ମମ
ତୁମର ପଦପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ସଦା ମୋର କୀର୍ତ୍ତି ରହୁ।
ଅଜରଶ୍ଚାମରଶ୍ଚାପି ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ ଭଵିଷ୍ଯସି
ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ଅଜର ଓ ଅମର ହେବ।
ନ କର୍ମବନ୍ଧୋ ଭଵତୋ ମଚ୍ଚିତ୍ତ୍ସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯାହାର ମନ ମୋତେ ଲଗିଥାଏ, ସେଠାରେ କର୍ମର ବନ୍ଧନ ହେବ ନାହିଁ।
ସ୍ଵଜାତିସଦୃଶଂ ଦୈତ୍ଯ କୁରୁ ଧର୍ମମନୁତ୍ତମମ୍
ହେ ଦେତ୍ୟ, ତୁମ ଜାତିକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ କର।
କଥଂ ରାଜ୍ଯଂ ସମାଦାସ୍ଯେ ପରିତ୍ଯକ୍ତଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୋ
ହେ ଜଗତ୍ଗୁରୁ, ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ରାଜ୍ୟକୁ କିପରି ମୁଁ ନେବି?
ହିତୋପଦେଷ୍ଟା ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ତଥା ଭଵ
ଦାଇତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ତୁମେ ସହାୟକ ଉପଦେଶକ ହେଉ।
ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିଭୁଂ ତୁଷ୍ଟୋ ଜଗାମ ନଗରଂ ନିଜମ୍
ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସେ ନିଜ ସହରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ନିମନ୍ତ୍ରିତଶ୍ଚ ରାଜ୍ଯାଯ ନ ପ୍ରତ୍ଯୈଚ୍ଛତ୍ସ ନାରଦ
ରାଜ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ମିଳିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନାରଦ ଏହା ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ।
ଧ୍ଯାଯନ୍ ସ୍ମରନ୍ କେଶଵମପ୍ରମେଯଂ ତସ୍ଥୌ ତଦା ଯୋଗଵିଶୁଦ୍ଧଦେହଃ
ସେ ସମୟରେ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଦେହରେ ଅପରିମିତ କେଶବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଓ ସ୍ମରଣ କରି ଉଭୟ ରହିଲେ।
ପରାଜିତଶ୍ଚାପି ଵିମୁଚ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ତସ୍ଥୌ ମନୋ ଧାତରି ସନ୍ନିଵେଶ୍ଯ
ହାରି ଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ଛାଡି ମନକୁ ଚେତନାର ଆଶ୍ରୟରେ ରଖି ସେ ରହିଲେ।
ଅଭିଷିକ୍ତୋ ଜାନତାପି ରାଜଧର୍ମଂ ସନାତନମ୍
ଯଦିଓ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ସନାତନ ରାଜଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିଲେ।
ଲଲୋ ଽଭିଷିକ୍ତୋ ଦୈତ୍ଯେନ ପ୍ରହ୍ଲାଦେନ ନିଜେ ପଦେ
ଦାଇତ୍ୟ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିଥିଲେ।
ଦେଵାଦିଭିଃ ସହ କଥଂ ସମାସ୍ତେ ତଦ୍ ଵଦସ୍ଵ ମେ
ସେ କିପରି ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ରହନ୍ତି? ଏହା ମୋତେ କୁହ।
ତପସାରାଧ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଶୂଲପାଣିଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ତପସ୍ୟା କରି ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ତିନି ଆଖି ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ।
ଅଦାହ୍ଯତ୍ଵଂ ହୁତାଶେନ ଅକ୍ଲେଦ୍ଯତ୍ଵଂ ଜଲେନ ଚ
ସେ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପୋଡ଼ାଯିବାରୁ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଭିଜିବାରୁ ରକ୍ଷା ଲାଗି ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଶୁକ୍ରଂ ପୁରୋହିତଂ କୃତ୍ଵା ସମଧ୍ଯାସ୍ତେ ତତୋ ଽନ୍ଧକଃ
ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ପୁରୋହିତ କରି, ତାପରେ ଅନ୍ଧକ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଲେ।
ଆକ୍ରମ୍ଯ ଵସୁଧାଂ ସର୍ଵାଂ ମନୁଜେନ୍ଦ୍ରାନ୍ ପରାଜଯତ୍
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜିତି, ମନୁଷ୍ୟରାଜାମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ।
ତୈଃ ସମଂ ମେରୁଶିଖରଂ ଜଗାମାଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନମ୍
ସେମାନେ ସହିତ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ, ଯାହା ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ, ଯାଇଥିଲେ।
ସମାରୁହ୍ଯାମରାଵତ୍ଯାଂ ଗୁପ୍ତିଂ କୃତ୍ଵା ଵିନିର୍ଯଯୌ
ଅମରାବତୀରେ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ଚଢ଼ି ବାହାରିଗଲେ।
ଆରୁହ୍ଯ ଵାହନଂ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ସାଯୁଧା ନିର୍ଯଯୁର୍ବହିଃ
ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ବାହନରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ବାହାରିଗଲେ।
ନିର୍ଜଗାମାତିଵେଗେନ ଗଜଵାଜିରାଥାଦିଭିଃ
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାଧନରେ ବେଶ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ବାହାରିଗଲେ।
ଯଭଵିଦ୍ଯାଧରାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ଵାହନମାସ୍ଥିତାଃ
ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ନିଜ ବାହନରେ ବସିଥିଲେ।
ଏକୈକସ୍ଯାପି ଧର୍ମତ୍ର ପରଂ କୌତୂହଲଂ ମମ
ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ମୋର ଅତି ଆଗ୍ରହ ଅଛି।
ଵାହନାନି ସମାସେନ ଏକୈକସ୍ଯାନୁପୂର୍ଵଶଃ
ଏବେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ଏକ ଏକ କ୍ରମରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଯାନଗୁଡିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ।
ଶ୍ଵେତଵର୍ଣୋ ଗଜପତିର୍ଦେଵରାଜସ୍ଯ ଵାହନମ୍
ଦେବରାଜଙ୍କର ଯାନ ହେଉଛି ଧଳା ରଙ୍ଗର ହାତୀର ମହାପତି।
ପୌଣ୍ଡ୍ରକୋ ନାମ ମହିଷୋ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ନାରଦ
ନାରଦ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଯାନ ହେଉଛି ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ନାମକ ମହିଷ।
ଶିଶୁମାରୋ ଦିଵ୍ଯଗତିଃ ଵାହନଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ
ବରୁଣଙ୍କର ଯାନ ହେଉଛି ଦିବ୍ୟ ଗତିର ଶିଶୁମାର।
ଅମ୍ବିକାପାଦସଂଭୂତୋ ଵାହନଂ ଧନଦସ୍ଯ ତୁ
ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପାଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯାନ ହେଉଛି ଧନଦଙ୍କର।
ଶ୍ଵେତାନି ସୌରଭେଯାଣି ଵୃଷାଣ୍ଯୁଗ୍ରଜଵାନି ଚ
ଧଳା ରଙ୍ଗର ସୌରଭେୟ ଗୋତିର ବଳିଅଁ ଓ ଦ୍ରୁତ ଗାଁଠି ଗୋବାଁ ତାଙ୍କର ଯାନ।