ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥଂ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ଦେଯମାଶ୍ଵଯୁଜେ ନରୈଃ
ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ ପୁରୁଷମାନେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦାମୋଦରସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯାତ୍ କାର୍ତିକେ ନରଃ
ଦାମୋଦରଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ପୁରୁଷ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦାତ୍ଵଯଂ କେଶଵପ୍ରୀତ୍ଯୈ ମାସି ମାର୍ଗଶିରେ ନରୈଃ
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ କେଶବଙ୍କ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ପୁରୁଷମାନେ ଏହି ଦାନ କରନ୍ତୁ।
ନାରାଯଣସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ପୌଷେ ଦେଯାନି ଭକ୍ତିତଃ
ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ପୌଷ ମାସରେ ଭକ୍ତିସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରୁଷୋତ୍ତମସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ପ୍ରଦେଯଂ ସାର୍ଵକାଲିକମ୍
ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ତଦ୍ଵି ଦେଯଂ ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥଂ ଦେଵଦେଵାଯ ଚକ୍ରିଣେ
ଦେବଦେବ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵାରାମାନ୍ ପୁଷ୍ପଫଲାଭିପନ୍ନାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଭୁଙ୍କ୍ତେ କାମାତଃ ଶ୍ଲାଘନୀଯାନ୍
ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାଗିଚା ଦାନ କରି, ସେ ଇଚ୍ଛାମତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ।
ତାରଯେଦାତ୍ମନା ସାର୍ଧଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ମନ୍ଦିରକାରକଃ
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ନିଜେ ଓ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
ପୁରତୋ ଯଦୁସିଂହସ୍ଯ ଜ୍ଯାମଘସ୍ଯ ତପସ୍ଵିନଃ
ଯଦୁସିଂହ ଓ ଜ୍ୟାମଘ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ—
ହରିମନ୍ଦିରକର୍ତା ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଶିଚିଵ୍ରତଃ
ଯିଏ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବେ, ଏବଂ ନିଷ୍ଠାରେ ଅଟୁଟ ରହିବେ—
ସମ୍ମାର୍ଜନଂ ଚ ଧର୍ମାତ୍ମା କରିଷ୍ଯତି ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ଭକ୍ତିସହିତ ସଫାସୁଫା କରିବେ।
ଦାସ୍ଯତେ ଦେଵଦେଵାଯ ଦୀପଂ ପୁଷ୍ପାନୁଲେପନମ୍
ସେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଦୀପ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବେ।
ଵିମୁକ୍ତପାପୋ ଭଵତି ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଯତନଚିତ୍ରକୃତ୍
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଚକାରାଯତନଂ ଭୂମ୍ଯାଂ ଖ୍ଯଂ ଚ ଲିମ୍ପତାସୁର
ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରନ୍ତି କିମ୍ବା ପ୍ରତିମାକୁ ମାଟି ଲଗାନ୍ତି—
ନାନାଧାତୁଵିକାରୈଶ୍ଚ ପଞ୍ଚଵର୍ଣୈଶ୍ଚ ଚିତ୍ରକୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁର ରୂପାନ୍ତର ଓ ପାଞ୍ଚଟି ରଙ୍ଗର ଅଲଙ୍କାର ଦେଇ ସଜାଯାଇଥିଲା।
ସୁଗନ୍ଧିତୈଲପୂର୍ଣାନି ଘୃତପୂର୍ଣାନି ଚ ସ୍ଵଯମ୍
ସୁଗନ୍ଧିତ ତେଲ ଓ ଘିଏ ନିଜେ ଭରିଥିଲା।
ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା ନଵରଙ୍ଗୀଯାଃ ଶ୍ଵେତପାଟଲିକାଶ୍ରିତାଃ
ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗାଯାଇଥିବା, ନୂତନ ରଙ୍ଗ ଲଗାଯାଇଥିବା, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିଲା।
ଲତାପଲ୍ଲଵସଂଛନ୍ନା ଦେଵଦାରୁଭିରାଵୃତାଃ
ଲତା ଓ ପତ୍ରରେ ଢାକାଯାଇଥିବା, ଦେବଦାରୁ ଗଛରେ ଘେରାଯାଇଥିଲା।
ପୌରୋଗଵଵିଧାନଜ୍ଞୈ ରତ୍ନସଂସ୍କାରିଭିର୍ଦ୍ଦଢୈ
ଯେଉଁମାନେ ପୌରୋହିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ରତ୍ନ ଶୋଧନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ ଏହି କାମ କରିଥିଲେ।
ଶ୍ରୋତ୍ରିଯା ଜ୍ଞାନସମ୍ପନ୍ନା ଦୀନାନ୍ଧଵିକଲାଦଯଃ
ବିଦ୍ୱାନ, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦରିଦ୍ର, ଅନ୍ଧ, ଓ ଅସହାୟମାନେ।
ଜ୍ଯାମଘୋ ଵିଷ୍ଣୁନିଲଯଂ ଗତ ଇତ୍ଯନୁଶୁଶ୍ରୁମଃ
ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ଯେ ଜ୍ୟାମଘ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଇଛନ୍ତି।
ଵ୍ରଜନ୍ତି ନରଶାର୍ଦୂଲ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଜିଗୀଷଵଃ
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବାମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପୌରାଣିକାନ୍ ଵିଶେଷେଣ ସଦାଚାରରତାଞ୍ଶୁଚୀନ୍
ବିଶେଷକରି ପୁରାଣ ପାଠକ, ସଦାଚାର ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ଵିଭଵେ ସତି ଦେଵସ୍ଯ ପ୍ରୀଣନଂ କୁରୁ ଚକ୍ରିଣଃ
ଧନ ଥିଲେ, ଚକ୍ରଧାରୀ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ନରା ନ ସୀଦନ୍ତି ବଲେ ସମାଶ୍ରିତା ଵିଭୁଂ ଜଗନ୍ନାଥମନନ୍ତମଚ୍ଯୁତମ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଅନନ୍ତ, ଅଚଳ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ, ଶକ୍ତିରେ କେବେ ଦୁର୍ବଳ ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ।
ସଂପୂଜିତସ୍ତେନ ଵିମୁକ୍ତିମାଯଯୌ ସଂପୂର୍ଣକାମୋ ହରିପାଦଭକ୍ତଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କ ପାଦର ଭକ୍ତ ମୁକ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଲେ।
ମହେନ୍ଦ୍ରଶିଲ୍ପିପ୍ରଵରୋ ଽଥ କେଶଵଂ ସ କାରଯାମାସ ମହାମହୀଯାନ୍
ତାପରେ, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଡ଼ କେଶବଙ୍କୁ ତିଆରି କଲେ।
କ୍ରିଯା ମହାତ୍ମା ଯଵଶର୍କରାଦ୍ଯାଂ ବଲିଂ ଚକାରାପ୍ରତିମାଂ ମଧୁଦ୍ରୁହଃ
ମହାତ୍ମା ବ୍ୟକ୍ତି, ଯବ, ଚିନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବଳି ମଧୁହନ୍ତାକୁ ଦେଲେ।
ଗେଯଂ ସ ଧର୍ମ୍ଯଶ୍ରଵଣଂ ଚ ଧୀମାନ୍ ପୌରାଣିକୈର୍ଵିପ୍ରଵରୈରକାରଯତ୍
ସେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ପୁରାଣ ପାଠକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ଗୀତ ଓ ଧର୍ମମୟ କଥା ଶ୍ରବଣ କରାଇଲେ।
ଜଗତ୍ପତିର୍ଦିଵ୍ଯଵପୁର୍ଜନାର୍ଦନସ୍ତସ୍ଥୌ ମହାତ୍ମା ବଲିରକ୍ଷଣାଯ
ଜଗତ୍ପତି, ଦିବ୍ୟ ଦେହଧାରୀ ଜନାର୍ଦନ, ବଡ଼ ଆତ୍ମା ବଳିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଦଢ଼ ହୋଇ ରହିଲେ।