ପ୍ରାପ୍ଯନ୍ତେ ଯେ ତୁ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ନମସ୍କାରପରୈର୍ନ ରୈଃ
ଯେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଥିବା ଫଳ ଅନ୍ୟ କେହି ମିଳିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସୁଚୀର୍ଣତପସାଂ ନୄଣାଂ ତତା ଫଲଂ ନ କଦାଚନ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ କେବେ ପାଇନାହାନ୍ତି।
ତେ ଲଭନ୍ତ୍ଯୁପଵାସସ୍ଯ ଫଲଂ ନାସତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେମାନେ ଉପବାସର ଫଳ ପାଆନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ବଲେ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଶାଶ୍ଵତୀମ୍
ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ବଳି, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସିଦ୍ଧି ଅବଶ୍ୟ ପାଇବ।
ତମେଵାଶ୍ରିତ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ସୁଖଂ ପ୍ରାପ୍ଯସି ପୁତ୍ରକ
ସେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଲେ, ପୁଅ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୁଖ ପାଇବ।
ସର୍ଵତ୍ରଗଂ ଶୁଭଦଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ପୁରାଣମ୍ ତେ ଯାନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵପଦଂ ଧ୍ରୁଵମକ୍ଷଯଞ୍ଚ
ଯେମାନେ ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ବୈଷ୍ଣବ ପଦକୁ ପାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଶୁଭ ଏବଂ ପୁରାତନ, ବ୍ରହ୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତେ ଧୌତପାଣ୍ଡୁରପୁଟା ଇଵ ରାଜହଂସାଃ ସଂସାରସାଗରଜଲସ୍ଯ ତରନ୍ତି ପାରମ୍
ସେମାନେ ଧୋଇଯାଇଥିବା ଧଳା ପାଖ ବିଶିଷ୍ଟ ରାଜହଂସମାନେ ପରି, ସଂସାର ସମୁଦ୍ରର ଜଳକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ପାରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଧ୍ଯାନେନ ତେନ ହତକିଲ୍ବଷଵେଦନାସ୍ତେ ମାତୁଃ ପଯୋଧରରସଂ ନ ପୁନଃ ପିବନ୍ତି
ସେଇ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା, ପାପର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପୁଣି ମାଆର ଦୁଧର ରସ ଚାଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ପଦ୍ମାଲଯାଵଦନପଙ୍କଜଷଟ୍ପଦାଖ୍ଯଂ ନୂନଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ସଦନଂ ମଧୁଘାତିନସ୍ତେ
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମଧୁ ନାଶକଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯାହା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମୁହଁର ପଦ୍ମ ଓ ମଧୁମକ୍ଷିମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ତେ ମୁକ୍ତପାପାଃ ସୁଖିନୋ ଭଵନ୍ତି ଯଥାମୃତପ୍ରାଶନତର୍ପିତାସ୍ତୁ
ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଅମୃତ ଚାଖି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ହୁଅନ୍ତି।
କାର୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନୈର୍ମନୁଷ୍ଯୈଃ ପୂଜାତୁଲ୍ଯଂ ତତ୍ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି ଦେଵା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ତାହାକୁ ପୂଜା ସମାନ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ପତ୍ରୈର୍ଜଲପଲ୍ଲଵାଦିଭିର୍ନୂନଂ ସ ମୁଷ୍ଟୋ ଵିଧିତସ୍କରେଣ
ଫୁଲ, ପତ୍ର, ପାଣି, କିମ୍ବା କଳିକା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠି ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ତାହା ଅତି ଅଳ୍ପ ହେଉ କିମ୍ବା ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ହାରାଇଯାଏ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଯା ଗତିଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଲୋକେ ତାଂ ମେ ଵକ୍ତୁମିହାର୍ହସି
ଏହି ଜଗତରେ କେଉଁ ଗତି ମିଳେ, ତୁମେ ମୋତେ ଏଠାରେ କହିବା ଉଚିତ।
କାନି ଦାନାନି ଶସ୍ତାନି ପ୍ରୀଣନାଯ ଜଗଦ୍ଗୁରୋଃ
ଜଗତ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ କେଉଁ ଦାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ?
କାନି ପୁଣ୍ଯାନି ଶସ୍ତାନି ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତୁଷ୍ଟିପ୍ରଦାନି ଵୈ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ଭଲ?
ତଦପ୍ଯଶେଷଂ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ମମାଖ୍ଯାତୁମିହାର୍ହସି
ଦାୟତ୍ୟମାନଙ୍କର ମହାରାଜ, ଏହା ସବୁ ମଧ୍ୟ ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
ବଲେ ଦାନାନି ଦୀଯନ୍ତେ ତାନୂଚୁର୍ମୁନଯୋ ଽକ୍ଷଯାନ୍
ବଳିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନକୁ ଋଷିମାନେ ଅକ୍ଷୟ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ତଚ୍ଚିତ୍ତସ୍ତନ୍ମଯୋ ଭୂତ୍ଵା ଉପଵାସୀ ନରୋ ଭଵେତ୍
ସେଇ ଚିନ୍ତାରେ ମନ ଲଗାଇ, ସେଇରେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ମଣିଷ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତାନ୍ ଦ୍ଵିଷନ୍ତି ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଯାନ୍ତି ନରକଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେ ମୂର୍ଖମାନେ ଏହାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଏଵମାହ ହରିଃ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣା ମାମକୀ ତନୁଃ
ପୂର୍ବେ ହରି କହିଥିଲେ — 'ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋର ନିଜ ଦେହ ଅଟୁଟ ଅଂଶ।'
ସୋ ଽପି ଦିଵ୍ଯା ତନୁର୍ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତସ୍ମାତ୍ ତାମର୍ଚଯେନ୍ନରଃ
ସେ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର; ଏହିଯୋଗୁଁ ମଣିଷମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଯାନି ସ୍ଯୁର୍ଵର୍ଣଯୁକ୍ତାନି ରସଗନ୍ଧଯୁତାନି ଚ
ଯେଉଁ ଫୁଲ ରଙ୍ଗ, ସ୍ୱାଦ ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ,
ବାଣଞ୍ଚ ଚମ୍ପକାଶୋକଂ କରଵୀରଂ ଚ ଯୂଥିକା
ବାଣ ଫୁଲ, ଚମ୍ପକ, ଅଶୋକ, କରବୀର ଓ ଯୂଥିକା ଫୁଲ,
ତିଲକଂ ଚ ଜପାକୁସୁମଂ ପୀତକଂ ନାଗରଂ ତ୍ଵପି
ତିଳକ, ଜବା ଫୁଲ, ହଳଦିଆ ଫୁଲ ଓ ନାଗରା ମଧ୍ୟ,
ସୁରଭୀଣି ତଥାନ୍ଯାନି ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ତୁ କେତକୀମ୍
ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲମାନେ, କିନ୍ତୁ କେତକୀକୁ ଛାଡି,
ତମାଲାମଲକୀପତ୍ରଂ ଶସ୍ତଂ କେଶଵପୂଜନେ
ତମାଳ ଓ ଆମଳକୀ ପତ୍ର କେଶବଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ନାନାରୂପୈଶ୍ଚାମ୍ବୁଭଵୈଃ କମଲେନ୍ଦୀଵରାଦିଭିଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଜଳଜ ଫୁଲ, ଯେପରିକି ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା,
ଵନସ୍ପତୀନାମର୍ଚ୍ଯେତ ତଥା ଦୂର୍ଵାଗ୍ରପଲ୍ଲଵୈଃ
ବନସ୍ପତି ଓ ଦୂର୍ବା ତରୁଣ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ,
ଉଶୀରପଦ୍ମକାଭ୍ଯାଂ ଚ ତଥା କାଲୀଯକାଦିନା
ଉଶୀର, ପଦ୍ମକ ଓ କାଳୀୟକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ,
ଶଙ୍ଖଂ ଜାତୀଫଲଂ ଶ୍ରୀଶେ ଧୂପାନି ସ୍ଯୁଃ ପ୍ରିଯାଣି ଵୈ
ଶଂଖ, ଜାତୀଫଳ ଓ ଧୂପ ଶ୍ରୀଶଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।