ତତୋ ଽଦିକାଂ ଗତିଂ ଯାନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତା ନରୋତ୍ତମାଃ
ତାପରେ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ତାହାଠାରୁ ଉଚ୍ଚତମ ଗତିକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ସା ଗତିର୍ଗଦିତା ଦୈତ୍ଯ ଭଗଵତ୍ସେଵିନାମପି
ହେ ଦୈତ୍ୟ, ଭଗବତ୍ସେବକମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଗତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ମହାତ୍ମାନଂ ତଦ୍ଭକ୍ତା ନାନ୍ଯଚେତସଃ
ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଭଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଶୁଚଯସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନସ୍ତୀର୍ଥଭୂତା ଭଵନ୍ତି ତେ
ଏହି ମହାତ୍ମାମାନେ ପବିତ୍ର, ସେମାନେ ନିଜେ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ସମାନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଖଡ୍ଗପରଶୁଂ ଭଵବନ୍ଧସମୁଚ୍ଛିଦମ୍
ବୈକୁଣ୍ଠ ହେଉଛି ଏମିତି ତଳୱାର ଓ କୁଠାର, ଯାହା ସମସ୍ତ ସଂସାରିକ ବନ୍ଧନକୁ କାଟିଦେଉଛି।
କ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ଵସତେ ନିତ୍ଯଂ କ୍ରୀଡନ୍ନାସ୍ତେ ଽମିତଦ୍ଯୁତିଃ
ଅପାର ତେଜ ଥିବା ସେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ ସଦା ବାସ କରନ୍ତି ଓ ଖେଳନ୍ତି।
ଯେଷାଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରିଯୋନ୍ତ୍ଯନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସତତଂ ପ୍ରିଯାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶେଷବେଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଧ୍ଯାଯେଦ୍ ଦାମୋଦରଂ ଯସ୍ତୁ ଭକ୍ତିନମ୍ରୋର୍ଽଚଯେତ ଵା
ଯିଏ ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ କିମ୍ବା ଭକ୍ତି ସହିତ ନମ୍ରତାରେ ପୂଜା କରେ—
ସ୍ତୁଵନ୍ତ୍ଯପ୍ଯଭିଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ଦୁର୍ଗଣ୍ଯତିତରନ୍ତି ତେ
ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି କିମ୍ବା କେବଳ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ କଷ୍ଟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ପ୍ରହୃଷ୍ଯତି ମନୋ ଯେଷାଂ ଦୁର୍ଗାଣ୍ଯତିତରନ୍ତି ତେ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମନ ତାଙ୍କୁ ଭିତରେ ଆନନ୍ଦିତ, ସେମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ତେ ଯାନ୍ତି ନିଯତଂ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ର ଯୋଗେଶ୍ଵରୋ ହରିଃ
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଠିକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗେଶ୍ୱର ହରି ବାସ କରନ୍ତି।
ସା ତୁ ଜନ୍ମସହସ୍ରେଣ ନ ତପୋଭିରଵାପ୍ଯତେ
ସେ ସ୍ଥାନ ହଜାର ଜନ୍ମ ତପସ୍ୟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯ ନାସ୍ତି ପରା ଭକ୍ତିଃ ସତତଂ ମଧୁସୂଦନେ
ଯାହାଙ୍କର ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ସଦା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ନାହିଁ—
ଵୃଥା ତପଶ୍ଚ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ଯୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ମଧୁସୂଦନମ୍
ଯିଏ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଓ ଖ୍ୟାତି ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ମନ୍ତ୍ରଃ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକଃ
'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ।
ଯେଷାମିନ୍ଦୀଵରଶ୍ଯାମୋ ହୃଦଯସ୍ଥୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯାହାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ନୀଳ କମଳ ସମ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବାସ କରନ୍ତି—
ନାରାଯଣଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵକର୍ମାଣି କାରଯେତ୍
ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତେ ନାମ ସ୍ମରଣାଦ୍ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାସଂ ଯାନ୍ତି ମହାସୁର
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ସେମାନେ କେବେ ବିନାଶକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ମହାସୁର।
ନାରାଯଣପ୍ରଣାମସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାର ଫଳ ସୋଳହ ଭାଗ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମିଳେ ନାହିଁ।
ତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯଵାପ୍ନୋତି ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାମାନୁକୀର୍ତନାତ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ।
ପ୍ରାପ୍ଯନ୍ତେ ଯେ ତୁ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ନମସ୍କାରପରୈର୍ନ ରୈଃ
ଯେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଥିବା ଫଳ ଅନ୍ୟ କେହି ମିଳିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସୁଚୀର୍ଣତପସାଂ ନୄଣାଂ ତତା ଫଲଂ ନ କଦାଚନ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ କେବେ ପାଇନାହାନ୍ତି।
ତେ ଲଭନ୍ତ୍ଯୁପଵାସସ୍ଯ ଫଲଂ ନାସତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେମାନେ ଉପବାସର ଫଳ ପାଆନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ବଲେ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଶାଶ୍ଵତୀମ୍
ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ବଳି, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସିଦ୍ଧି ଅବଶ୍ୟ ପାଇବ।
ତମେଵାଶ୍ରିତ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ସୁଖଂ ପ୍ରାପ୍ଯସି ପୁତ୍ରକ
ସେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଲେ, ପୁଅ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୁଖ ପାଇବ।
ସର୍ଵତ୍ରଗଂ ଶୁଭଦଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ପୁରାଣମ୍ ତେ ଯାନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵପଦଂ ଧ୍ରୁଵମକ୍ଷଯଞ୍ଚ
ଯେମାନେ ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ବୈଷ୍ଣବ ପଦକୁ ପାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଶୁଭ ଏବଂ ପୁରାତନ, ବ୍ରହ୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତେ ଧୌତପାଣ୍ଡୁରପୁଟା ଇଵ ରାଜହଂସାଃ ସଂସାରସାଗରଜଲସ୍ଯ ତରନ୍ତି ପାରମ୍
ସେମାନେ ଧୋଇଯାଇଥିବା ଧଳା ପାଖ ବିଶିଷ୍ଟ ରାଜହଂସମାନେ ପରି, ସଂସାର ସମୁଦ୍ରର ଜଳକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ପାରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଧ୍ଯାନେନ ତେନ ହତକିଲ୍ବଷଵେଦନାସ୍ତେ ମାତୁଃ ପଯୋଧରରସଂ ନ ପୁନଃ ପିବନ୍ତି
ସେଇ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା, ପାପର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପୁଣି ମାଆର ଦୁଧର ରସ ଚାଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ପଦ୍ମାଲଯାଵଦନପଙ୍କଜଷଟ୍ପଦାଖ୍ଯଂ ନୂନଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ସଦନଂ ମଧୁଘାତିନସ୍ତେ
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମଧୁ ନାଶକଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯାହା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମୁହଁର ପଦ୍ମ ଓ ମଧୁମକ୍ଷିମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ତେ ମୁକ୍ତପାପାଃ ସୁଖିନୋ ଭଵନ୍ତି ଯଥାମୃତପ୍ରାଶନତର୍ପିତାସ୍ତୁ
ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଅମୃତ ଚାଖି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ହୁଅନ୍ତି।