ରୋଗୋଵାନ୍ଯୋ ନ ସା ଜିହ୍ଵା ଯା ନ ଵକ୍ତି ହରେର୍ଗୁଣାନ୍
ଯେ ଜିହ୍ବା ହରିଙ୍କ ଗୁଣ କହେନି, ସେ ଜିହ୍ବା ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟ କିଛି ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଅଂଗ।
ଯଃ ପାଦପଙ୍କଜଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ନ ପୂଜଯତି ଭକ୍ତିତଃ
ଯିଏ ଭକ୍ତିସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ପୂଜା କରେନି—
ମୃତା ଅପି ନ ଶୋଚ୍ଯାସ୍ତେ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ମଯୋଦିତମ୍
ସେମାନେ ମରିଗଲେ ମଧ୍ୟ ଶୋକ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି; ଏହି କଥା ମୁଁ ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ କହୁଛି।
ଦୃଶ୍ଯଂ ସ୍ପୃସ୍ଯମଦୃଶ୍ଯଞ୍ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ କେଶଵାତ୍ମକମ୍
ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ଛୁଆଯାଏ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଅଛି—ସମସ୍ତ କିଛି କେଶବଙ୍କ ମୂଳତ୍ୱ।
ତେନାର୍ଚିତା ନ ସଂଦେହୋ ଲୋକାଃ ସାମରଦାନଵାଃ
ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଦେବତା ଓ ଦାନବ ସମେତ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ତଥା ଗୁଣା ହି ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵସଂଖ୍ଯାତାସ୍ତୁ ଚକ୍ରିଣଃ
ତେଣୁ ଚକ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଗୁଣ ଅସଂଖ୍ୟ।
ସମାଶ୍ରଯନ୍ତେ ଭଵଭୀତିନାଶନଂ ସଂସାରଗର୍ତେ ନ ପତନ୍ତି ତେ ପୁନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସଂସାର ଭୟ ନାଶକଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣି ସଂସାରର ଗଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ନପଡ଼ନ୍ତି।
ନ ତେ ପରିଭଵଂ ଯାନ୍ତି ନ ମୃତ୍ଯୋରୁଦ୍ଵିଜନ୍ତି ଚ
ସେମାନେ କେବେ ଅପମାନ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନ ତେଷାଂ ଯମସାଲୋକ୍ଯଂ ନ ଚ ତେ ନରକୌକସଃ
ସେମାନେ ଯମଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ନରକରେ ରୁହନ୍ତି ନାହିଁ।
ଵିପ୍ରା ଦାନଵଶାର୍ଦୂଲ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତା ଵ୍ରଜନ୍ତି ଯାମ୍
ବିପ୍ରମାନେ, ଦାନବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନେ ସେହି ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତତୋ ଽଦିକାଂ ଗତିଂ ଯାନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତା ନରୋତ୍ତମାଃ
ତାପରେ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ତାହାଠାରୁ ଉଚ୍ଚତମ ଗତିକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ସା ଗତିର୍ଗଦିତା ଦୈତ୍ଯ ଭଗଵତ୍ସେଵିନାମପି
ହେ ଦୈତ୍ୟ, ଭଗବତ୍ସେବକମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଗତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ମହାତ୍ମାନଂ ତଦ୍ଭକ୍ତା ନାନ୍ଯଚେତସଃ
ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଭଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଶୁଚଯସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନସ୍ତୀର୍ଥଭୂତା ଭଵନ୍ତି ତେ
ଏହି ମହାତ୍ମାମାନେ ପବିତ୍ର, ସେମାନେ ନିଜେ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ସମାନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଖଡ୍ଗପରଶୁଂ ଭଵବନ୍ଧସମୁଚ୍ଛିଦମ୍
ବୈକୁଣ୍ଠ ହେଉଛି ଏମିତି ତଳୱାର ଓ କୁଠାର, ଯାହା ସମସ୍ତ ସଂସାରିକ ବନ୍ଧନକୁ କାଟିଦେଉଛି।
କ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ଵସତେ ନିତ୍ଯଂ କ୍ରୀଡନ୍ନାସ୍ତେ ଽମିତଦ୍ଯୁତିଃ
ଅପାର ତେଜ ଥିବା ସେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ ସଦା ବାସ କରନ୍ତି ଓ ଖେଳନ୍ତି।
ଯେଷାଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରିଯୋନ୍ତ୍ଯନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସତତଂ ପ୍ରିଯାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶେଷବେଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଧ୍ଯାଯେଦ୍ ଦାମୋଦରଂ ଯସ୍ତୁ ଭକ୍ତିନମ୍ରୋର୍ଽଚଯେତ ଵା
ଯିଏ ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ କିମ୍ବା ଭକ୍ତି ସହିତ ନମ୍ରତାରେ ପୂଜା କରେ—
ସ୍ତୁଵନ୍ତ୍ଯପ୍ଯଭିଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ଦୁର୍ଗଣ୍ଯତିତରନ୍ତି ତେ
ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି କିମ୍ବା କେବଳ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ କଷ୍ଟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ପ୍ରହୃଷ୍ଯତି ମନୋ ଯେଷାଂ ଦୁର୍ଗାଣ୍ଯତିତରନ୍ତି ତେ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମନ ତାଙ୍କୁ ଭିତରେ ଆନନ୍ଦିତ, ସେମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ତେ ଯାନ୍ତି ନିଯତଂ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ର ଯୋଗେଶ୍ଵରୋ ହରିଃ
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଠିକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗେଶ୍ୱର ହରି ବାସ କରନ୍ତି।
ସା ତୁ ଜନ୍ମସହସ୍ରେଣ ନ ତପୋଭିରଵାପ୍ଯତେ
ସେ ସ୍ଥାନ ହଜାର ଜନ୍ମ ତପସ୍ୟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯ ନାସ୍ତି ପରା ଭକ୍ତିଃ ସତତଂ ମଧୁସୂଦନେ
ଯାହାଙ୍କର ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ସଦା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ନାହିଁ—
ଵୃଥା ତପଶ୍ଚ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ଯୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ମଧୁସୂଦନମ୍
ଯିଏ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଓ ଖ୍ୟାତି ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ମନ୍ତ୍ରଃ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକଃ
'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ।
ଯେଷାମିନ୍ଦୀଵରଶ୍ଯାମୋ ହୃଦଯସ୍ଥୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯାହାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ନୀଳ କମଳ ସମ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବାସ କରନ୍ତି—
ନାରାଯଣଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵକର୍ମାଣି କାରଯେତ୍
ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତେ ନାମ ସ୍ମରଣାଦ୍ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାସଂ ଯାନ୍ତି ମହାସୁର
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ସେମାନେ କେବେ ବିନାଶକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ମହାସୁର।
ନାରାଯଣପ୍ରଣାମସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାର ଫଳ ସୋଳହ ଭାଗ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମିଳେ ନାହିଁ।
ତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯଵାପ୍ନୋତି ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାମାନୁକୀର୍ତନାତ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ।