ଅନ୍ତର୍ଧାନଗତା ଭୂମୌ ଚିକ୍ଷେପ ଗୃହଦୂରତଃ
ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପରେ, ସେ ଶିଶୁକୁ ଘରରୁ ଦୂରେ ଭୂମିରେ ଛାଡିଦେଲେ।
ସା ଚାଭ୍ଯେତ୍ଯ ଗ୍ରହୀତୁଂ ସ୍ଵଂ ନାଶକଦ୍ ରାକ୍ଷସୀ ସୁତମ୍
ସେ ରାକ୍ଷସୀ ନିଜ ପୁଅକୁ ଧରିବାକୁ ଆସିଲେ, କିନ୍ତୁ ସମ୍ଭବ ହେଲା ନାହିଁ।
କଥଯାମାସା ଯଦ୍ ଵୃତ୍ତଂ ସ୍ଵଦ୍ଵିଜାତ୍ମଜହୀରିଣମ୍
ସେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୁଅକୁ ନେଇଯିବା ଘଟଣା କହିଦେଲେ।
ସ ରାଭସଶିଶୁର୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଭାର୍ଯାଯୈ ଵିନିଵେଦିତଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ରାକ୍ଷସ ପିଲାଙ୍କ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଖବର ଦିଆଗଲା।
ଦଧ୍ନା ସଂଯୋଜିତୋ ଽତ୍ଯର୍ଥଂ କ୍ଷୀରେଣେକ୍ଷୁରସେନ ଚ
ସେ ଦହି, ଦୁଧ ଓ ଇଖୁରସ ସହିତ ଭଲଭାବେ ମିଶାଯାଇଥିଲେ।
ପିତ୍ରା ଚ କୃତନାମାନୌ ନିଶାକରଦିଵାକରୌ
ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କୁ ନାମ ରଖିଲେ—ନିଶାକର ଓ ଦିବାକର।
ତଯୋଶ୍ଚକାର ଵିପ୍ରୋ ଽସୌ ଵ୍ରତବନ୍ଧକ୍ରିଯାଂ କ୍ରମାତ୍
ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଉପନୟନ କ୍ରିୟା କରିଦେଲେ।
ନିଶାକରୋ ଜଡତଯା ନ ପପାଠେତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ନିଶାକର ଜଡତାରୁ ପାଠ ପଢ଼ିପାରିଲେ ନାହିଁ ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ପର୍ଯନିନ୍ଦଂସ୍ତଥା ଯେ ଚ ଜନା ମଲଯଵାସିନଃ
ମଲୟ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ କେବେ ନିନ୍ଦା କରିଲେ ନାହିଁ।
ମହାଶିଲାଂ ଚୋପରି ଵୈ ପିଧାନମଵରୋପଯତ୍
ସେ ଏକ ବଡ଼ ପାଥର ଉପରେ ଢାକଣା ଭାବେ ରଖିଦେଲେ।
ତସ୍ଯ ମାତାଗମତ୍ କୂପଂ ତମନ୍ଧଂ ଶିଲଯାଚିତମ୍
ତାଙ୍କ ମାଆ ଏହି ଅନ୍ଧାରା, ପାଥରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୂଆରେ ଆସିଲେ।
ତସ୍ଯ ମାତାଗମତ୍ କୂପଂ ତମନ୍ଧଂ ଶିଲଯାଚିତମ୍
ତାଙ୍କ ମାଆ ଏହି ଅନ୍ଧାରା, ପାଥରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୂଆରେ ଆସିଲେ।
ଉଚ୍ଚୈଃ ପ୍ରୋଵାଚ କେନେଯଂ କୂପୋପରି ଶିଲା କୃତା
ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି କୂଆ ଉପରେ କିଏ ପାଥର ରଖିଛି?'
ପ୍ରାହ ପ୍ରଦତ୍ତା ପିତ୍ରା ମେ କୂପୋପରି ଶିଲା ତ୍ଵିଯମ୍
ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ମୋ ପିତା ଏହି କୂଆ ଉପରେ ପାଥର ରଖିଥିଲେ।'
ସୋ ଽପ୍ଯାହ ତଵ ପୁତ୍ରୋ ଽସ୍ମି ନିଶାକରେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ସେ ଆଉ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମର ପୁଅ, ନିଶାକର ନାମରେ ପରିଚିତ।'
ନିଶାକରେତି ନାମ୍ନାହୋ ନ କଶ୍ଚିତ୍ ତନଯୋ ଽସ୍ତି ମେ
ସେ କହିଲେ, 'ନିଶାକର ନାମରେ ମୋର କୌଣସି ପୁଅ ନାହିଁ।'
ସା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତାଂ ଶିଲାଂସୁଭ୍ରଃ ସମୁତ୍କ୍ଷିପ୍ଯାନ୍ତଯୋ ଽଶ୍ରିପତ୍
ଏହା ଶୁଣି ସେ ଉଝ୍ଜ୍ୱଳ ପାଥରକୁ ଉଠାଇଲେ, ତାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରିଲା।
ସା ସ୍ଵାନୁରୂପଂ ତନଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵସୁତସ୍ଯ ଚ
ସେ ନିଜ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ପୁଅକୁ ଓ ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ଦେଖିଲେ।
କଥଯାମାସ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଚେଷ୍ଟିତଂ ସ୍ଵସୁତସ୍ଯ ଚ
ସେ ସମସ୍ତ କଥା, ନିଜ ପୁଅର କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, କହିଦେଲେ।
ନୋକ୍ତଵାନ୍ ଯଦ୍ଭଵାନ୍ ପୂର୍ଵଂ ମହତ୍କୌତୂହଲଂ ମମ
ତୁମେ ପୂର୍ବେ ଯାହା କହିନଥିଲ, ତାହା ମୋର ମନରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଜନ୍ମାଇଲା।
ପ୍ରାହ ପୁତ୍ରୋ ଽଦ୍ଭୁତଂ ଵାକ୍ଯଂ ମାତରଂ ପିତରଂ ତଥା
ପୁଅ ତାଙ୍କ ମାଆ ଓ ପିତାଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହିଲେ।
ମଯା ଜଡତ୍ଵମନଘ ତଥାନ୍ଧତ୍ଵଂ ସ୍ଵଚକ୍ଷୁଷଃ
ମୋ ଦ୍ୱାରା, ନିର୍ମଳେ, ଏଭଳି ଜଡତା ଓ ନିଜ ଆଖିର ଅନ୍ଧତା ହୋଇଥିଲା।
ଵୃଷାକପେଶ୍ଚ ତନଯୋ ମାଲାଗର୍ଭସମୁଦ୍ଭଵଃ
ବୃଷାକପିଙ୍କ ପୁଅ ମାଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମୋକ୍ଷଶାସ୍ତ୍ରଂ ପରଂ ତାତ ସେତିହାସଶ୍ରୁତିଂ ତଥା
ହେ ପ୍ରିୟ, ମୁକ୍ତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଇତିହାସ ଓ ପାରମ୍ପରିକତା ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲା।
ଜାତୋ ମଦାନ୍ଧସ୍ତେନାହଂ ଦୁଷ୍କର୍ମାଭିରତୋ ଽଭଵମ୍
ମୁଁ ମଦରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଲି, ଦୁଷ୍ଟ କାମରେ ଲିପ୍ତ ହେଲି।
ଵିଵେକୋ ନାଶମଗମତ୍ ମୂର୍ଖଭାଵମୁପାଗତଃ
ବିବେକ ଆସିଲାନି, ମୁଁ ମୂର୍ଖତାରେ ପଡ଼ିଲି।
ପରଦାରପରାର୍ଥେଷୁ ମତିର୍ମେ ଚ ସଦାଭଵତ୍
ମୋ ମନ ସଦା ପରସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପରଧନରେ ଲାଗି ରହିଲା।
ମୃତୋ ଽସ୍ମ୍ଯୁଦ୍ବ୍ନ୍ଧନେନାହଂ ନରକଂ ରୌରଵଂ ଗତଃ
ମୁଁ କର୍ମରେ ବନ୍ଧି ମରିଗଲି, ଏବଂ ରୌରବ ନରକକୁ ଗଲି।
ଅରଣ୍ଯେ ମୃଗହା ପାପଃ ସଂଜାତୋ ଽହଂ ମୃଗାଧିପଃ
ବନରେ ମୁଁ ପାପୀ ମୃଗ ହନ୍ତା ହେଲି, ମୃଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମୁଖ୍ୟ ହେଲି।
ନରାଧିପେନ ଵିଭୁନା ନୀତଶ୍ଚ ନଗରଂ ନିଜମ୍
ରାଜା, ସ୍ୱାମୀ ମୋତେ ତାଙ୍କ ନିଜ ନଗରକୁ ନେଇଗଲେ।