ହଂସଯୁକ୍ତଂ ମହାକୋଶ୍ଯାଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ମହାକୋଶାରେ ହଂସ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ,
ଵିନ୍ଘ୍ଯଶୃଙ୍ଗେ ମହାଶୈରିଂ କନ୍ଥାଯାଂ ମଧୁସୂଦନମ୍
ବିନ୍ଧ୍ୟ ଶୃଙ୍ଗରେ ମହାଶୈରିନ; କନ୍ଥାରେ ମଧୁସୂଦନ,
ଲୌହଦଣ୍ଡେ ହୃଷୀକେଶଂ କୋସଲାଯାଂ ମନୋହରମ୍
ଲୌହଦଣ୍ଡରେ ହୃଷୀକେଶ; କୋଶଳରେ ମନୋହର,
ଭୂଧରଂ ଦେଵକାନଦ୍ଯାଂ ମହୋଦାଯାଂ କୁଶପ୍ରିଯମ୍
ଦେବକାନଦୀରେ ଭୂଧର; ମହୋଦାରେ କୁଶପ୍ରିୟ,
ସୁନେତ୍ରଂ ସୈନ୍ଧଵାରଣ୍ଯେ ଶୂରଂ ଶୂରପୁରେ ସ୍ଥିତମ୍
ସିନ୍ଧୁ ଅରଣ୍ୟରେ ସୁନେତ୍ର; ଶୂରପୁରରେ ଶୂର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ,
ଶଙ୍କୁକର୍ଣଂ ଚ ଭୀମାଯାଂ ଭୀମଂ ଶାଲଵନେ ଵିଦୁଃ
ଭୀମାରେ ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ; ଶାଳବନରେ ଭୀମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ,
ମହେଶଂ ମହିଲାଶୈଲେ କାମରୂପେ ଶଶିପ୍ରଭମ୍
ମହିଳାଶୈଳ ପର୍ବତରେ ମହେଶ; କାମରୂପରେ ଶଶିପ୍ରଭା,
ଉପେନ୍ଦ୍ରଂ ସିଂହଲଦ୍ଵୀପେ ଶକ୍ରାହ୍ଵେ କୁନ୍ଦମାଲିନମ୍
ସିଂହଳଦ୍ୱୀପରେ ଉପେନ୍ଦ୍ର; ଶକ୍ରାହ୍ୱରେ କୁନ୍ଦମାଳିନ,
କାଲାଗ୍ନିରୁଦ୍ରଂ ତତ୍ରୈଵ ତଥାନ୍ଯଂ କୃତ୍ତିଵାସସମ୍
ସେଠି କାଳାଗ୍ନିରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି; ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ କୃତ୍ତିବାସ,
ମହାତଲେ ଗୁରୋ ଖ୍ଯାତଂ ଦେଵେଶଂ ଛାଗଲେଶ୍ଵରମ୍
ମହାତଳ ପର୍ବତରେ, ଗୁରୁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବେଶ ଚାଗଲେଶ୍ବର ଅଟେ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ପରିଖ୍ଯାତଂ ମୁସଲାକୃଷ୍ଟଦାନଵମ୍
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶ୍ରୁତ ହେଉଥିବା, ଯିଏ ଦାନବମାନେଠାରୁ ଗଦା ଉଠାଇଥିଲେ।
ଧରାତଲେ କୋକନଦଂ ମେଦିନ୍ଯାଂ ଚକ୍ରପାଣିନମ୍
ଧରଣୀ ଉପରେ ପଦ୍ମପରି ଶୋଭା ପାଉଥିବା, ମେଦିନୀ ଉପରେ ଚକ୍ରଧାରୀ ବିରାଜିଥିଲେ।
ମହର୍ଲ୍ଲୋକେ ତଥାଗସ୍ତ୍ଯଂ କପିଲଂ ଚ ଜନେ ସ୍ଥିତମ୍
ମହର୍ଲୋକରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ କପିଳ ବସିଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଚ ସପ୍ତମେ ଵୈ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ସପ୍ତମ ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଥିର ଅଛନ୍ତି।
ଅପ୍ରତର୍କ୍ଯଂ ନିରାଲମ୍ବେ ନିରାକାଶେ ତପୋମଯମ୍
ଯାହା କେବେ ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ, କିଛି ଉପରେ ଭରସା ନାହିଁ, ଆକାଶ ନାହିଁ, ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ପ୍ଲକ୍ଷଦ୍ଵିପେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖ୍ଯାତଂ ଗରୁଡଵାହନମ୍
ପ୍ଲକ୍ଷ ଦ୍ବୀପରେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଗରୁଡ଼ାରେ ଚଡ଼ିଥିବା ବିଶ୍ରୁତ ଅଛନ୍ତି।
ସହସ୍ରାଂଶୁଃ ସ୍ଥିତଃ ଶାକେ ଧର୍ମରାଟ୍ ପୁଷ୍କରେ ସ୍ଥିତଃ
ସହସ୍ର କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶାକ ଦ୍ବୀପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଧର୍ମରାଜ ପୁଷ୍କରରେ ଅଛନ୍ତି।
ସଜଲସ୍ଥଲପର୍ଯନ୍ତଂ ଚରେଷୁ ସ୍ତାଵରେଷୁ ଚ
ଭିଜା ଜମିଠାରୁ ଦୂର ଦେଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ଧର୍ମପ୍ରଦାନୀହ ମହୌଜସାନି ସଂକୀର୍ତନୀଯନ୍ଯଘନାଶନାନି
ଏଠାରେ ଧର୍ମ ଦେଇଥିବା, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ମେଘ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଓ ହୋମ ଭୋଗ ଖାଉଥିବା ଅଛନ୍ତି।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମାଦ୍ଯପଵର୍ଗମେଵ ଲଭନ୍ତି ଦେଵା ମନୁଜାଃ ସସାଧ୍ଯାଃ
ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ସାଧ୍ୟମାନେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ଗଚ୍ଛାମି ମହାସୁରସ୍ଯ ଯଜ୍ଞଂ ସୁରାଣାଂ ହି ହିତାଯ ଵିପ୍ର
ଉଠ, ମୁଁ ବଡ଼ ଦାନବଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉଛି, ଦେବମାନେର ଭଲ ପାଇଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଵିଲାସଲୀଲାଗମନୋ ଗିରୀନ୍ଦ୍ରାତ୍ ସ ଚାଭ୍ଯଗଚ୍ଛତ୍ କୁରୁଜାଙ୍ଗଲଂ ହି
ସେ ପର୍ବତରାଜଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଖେଳିଖେଳି କୁରୁଜାଙ୍ଗଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
କ୍ଷୁବ୍ଧାଃ ସମୁଦ୍ରା ଦିଵି ଋକ୍ଷମଣ୍ଡଲୋ ବଭୌ ଵିପର୍ଯସ୍ତଗତିର୍ମହର୍ଷେ
ସମୁଦ୍ରମାନେ ଉତ୍କଳିତ ହେଲେ; ଆକାଶରେ ତାରାମଣ୍ଡଳ ଅଲଗା ଚଳନରେ ଅଜସ୍ର ଜ୍ୟୋତି ଦେଉଥିଲା, ହେ ମହାମୁନି।
ଯଥା ପ୍ରଦଗ୍ଧୋ ଽସ୍ମି ମହେଶ୍ଵରେଣ କିଂ ମାଂ ନ ସଂଧକ୍ଷ୍ଯଯତି ଵାସୁଦେଵଃ
ମୁଁ ଯେପରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିଲି, ତେଣୁ ବାସୁଦେବ ମୋତେ କାହିଁକି ଦଗ୍ଧ କରୁନାହାନ୍ତି?
ଭକ୍ତ୍ଯା ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରରପି ସଂପ୍ରପାଦିତାନ୍ ନୈଵ ପ୍ରତୀଚ୍ଚନ୍ତି ଵିଭୋର୍ଭଯେନ
ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କର ଭକ୍ତି ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅର୍ପଣ ମଧ୍ୟ, ଭୟରେ ପ୍ରଭୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାନ୍ତି।
ପପ୍ରଚ୍ଛୋଶନସଂ ଶୁକ୍ରଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ସେ ଉଶନାଙ୍କ ପୁଅ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ହାତ ଜୋଡି ଶିର ନମାଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
କିମାସୁରୀଯାନ୍ ସୁହୁତାନପୀହ ଭାଗାନ୍ ନ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ହୁତାଶନାଶ୍ଚ
ଏଠାରେ ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲଭାବେ ହୋମ ଦିଆଯାଏ ମଧ୍ୟ, ଅଗ୍ନିମାନେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାନ୍ତି କାହିଁକି?
ଦିଶଃ କିମର୍ଥଂ ତମସା ପରିପ୍ଲୁତା ଦୋଷେଣ କସ୍ଯାଦ୍ଯ ଵଦସ୍ଵ ମେ ଗୁରୋ
ଦିଗମାନେ କାହିଁକି ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯାଇଛି? ଏହା କାହାର ଦୋଷ, ଆଜି ମୋତେ କହ, ହେ ଗୁରୁ।
ଅଥ ଜ୍ଞାତ୍ଵା କାରଣଂ ଚ ବଲିଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ କାହିଁକି ଏହା ଘଟିଲା ବୁଝି, ବଳି ଏମିତି କହିଲେ।
ହୁତାଶନା ମନ୍ତ୍ରହୁତାନପୀହ ନୂନଂ ସମାଗଚ୍ଛତି ଵାସୁଦେଵଃ
ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନିକୁ ମନ୍ତ୍ର ପଡ଼ି ପୂଜା ଦିଆଯାଏ, ସେଠି ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ବାସୁଦେବ ଆସନ୍ତି।