ବ୍ରହ୍ମା ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ସମଂ ମହର୍ଷିଭିଃ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଜଗାଦାଥ ଵିଭୋର୍ମହର୍ଷେ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସି, ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଶତ୍ରୁଵନେନ୍ଧନାଗ୍ନେ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଵୈ ପାପମହାଦଵାଗ୍ନେ
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ପାପର ଅନ୍ଧକାର ଜଙ୍ଗଲକୁ ପୁଡ଼ିଦେଉଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ଜଗାଦାଧାର ନମସ୍ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ପୀତଵାସଃ ଶ୍ରିଯଃକାନ୍ତ ଜନାର୍ଦନ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଜନାର୍ଦନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵଧାରୀ ଧରାଧାରୀ ରୂପଧାରୀ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ନାନା ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କୁରୁଷ୍ଵ ଦୈଵତପତେ ମଘୋନୋ ଽଶ୍ରୁପ୍ରମାର୍ଜନମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଶ୍ରୁ ପୁଞ୍ଜାଇଦିଅ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଭଗଵାନ୍ ମହ୍ଯଂ କୁରୂପନଯନଂ ଵିଭୋ
ଭଗବାନ୍ ମୋତେ କୁରୁମାନେ କେମିତି ଆଣିବାକୁ କହିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ଭରଦ୍ଵାଜୋ ମହାତେଜା ବାର୍ହସ୍ପତ୍ଯସ୍ତପୋଧନଃ
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପୁଅ, ତପସ୍ଵୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଭରଦ୍ୱାଜ କହିଲେ।
ତତୋ ଦଦୁଃ ପ୍ରୀତିଯୁତାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ଵରାନ୍ କ୍ରମାତ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତେ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ମୃଗାଜିନଂ କୁମ୍ଭଯୋନିର୍ଭରଦ୍ଵାଜସ୍ତୁ ମେଖଲାମ୍
କୁମ୍ଭଯୋନି ଏକ ମୃଗଚର୍ମ ଦେଲେ, ଭରଦ୍ୱାଜ ଏକ ମେଖଳା ଦେଲେ।
ଅକ୍ଷସୂତ୍ରଂ ଵାରୁଣିସ୍ତୁ କୌଶ୍ଯଂ ଵେଦମଥାଙ୍ଗିରାଃ
ବାରୁଣି ଏକ ଅକ୍ଷସୂତ୍ର ଦେଲେ, ଅଙ୍ଗିରା ରେଶମ ଓ ବେଦ ଦେଲେ।
କମ୍ଣ୍ଡଲୁଂ ବୃହତ୍ତେଜାଃ ପ୍ରାଦାଦ୍ଵିଷ୍ଣୋର୍ବୃହସ୍ପତିଃ
ବୃହସ୍ପତି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏକ କମଣ୍ଡଳୁ ଦେଲେ।
ସଂସ୍ତୂଯମାନୋ ଋଷିଭିଃ ସାଙ୍ଗଂ ଵେଦମଧୀଯତ
ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରିବା ସମୟରେ, ସେ ବେଦ ସହିତ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଶିଖିଲେ।
ମହଦାଖ୍ଯାନସଂଯୁକ୍ତଂ ଗନ୍ଧର୍ଵସହିତଂ ମୁନେ
ବଡ଼ କଥାମାଳା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ, ହେ ମୁନି, ସେ ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ।
ଲୋକଚାରପ୍ରଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥମଭୂଚ୍ଛ୍ରୁତିଵିଶାରଦଃ
ସେ ଲୋକର ଆଚରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ବୁଝିବା ପାଇଁ ବେଦ ଶିଖିଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଭରଦ୍ଵାଜମିଦଂ ଵଚଃ
ସେ ଭରଦ୍ୱାଜ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତତ୍ର ଦୈତ୍ଯପତେଃ ପୁଣ୍ଯୋ ହଯମେଧଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ସେଠାରେ, ଦାଇତ୍ୟନାୟକଙ୍କ ପବିତ୍ର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଛି।
ତେନାହଂ ପ୍ରତିଜାନାମି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଗତୋ ବଲିଃ
ଏହିପରି, ମୁଁ ଘୋଷଣା କରେଁ: ବଳି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ।
ଗମିଷ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ଵିଷ୍ଣୋ ବଲେରଧ୍ଵରଂ ମା ଖିଦ
ଆମେ ବଳିଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଯିବା, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଭଵତୋ ବ୍ରୂହି ଜ୍ଞାତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ଆପଣଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ବିଷୟରେ କହନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ସତ୍ୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ନିଵାସାମି ସୁପୁଣ୍ଯେଷୁ ସ୍ଥାନେଷୁ ବହୁରୂପଵାନ୍
ମୁଁ ଅନେକ ରୂପରେ, ବହୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରେ।
ଦିଶଃ ସମସ୍ତା ଗିରଯୋ ଽମ୍ବୁଦାଶ୍ଚ ଵ୍ଯାପ୍ତା ଭରଦ୍ଵାଜ ମମାନୁରୂପୈଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗ, ପାହାଡ଼ ଓ ସମୁଦ୍ର ମୋ ରୂପରେ ଭରିଯାଇଛି, ହେ ଭରଦ୍ୱାଜ।
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯାଃ ସ୍ଥାଵରାନ୍ତା ଦ୍ଵିଜଖଗମହିତା ମୂର୍ତିମନ୍ତୋ ହ୍ଯମୂର୍ତାଃ ତେ ସର୍ଵେ ମତ୍ପ୍ରସୂତା ବହୁ ଵିଵିଧଗୁଣାଃ ପୂରଣାର୍ଥଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସ୍ଥାବର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦ୍ୱିଜ, ପକ୍ଷୀ ଓ ମାନ୍ୟମାନେ, ଦେହୀ ଓ ଦେହଶୂନ୍ୟ, ସମସ୍ତେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୃଥିବୀ ପୂରଣ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଗୁଣରେ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଯୈର୍ଦୃଷ୍ଟମାତ୍ରୈଃ ସହସୈଵ ନାଶଂ ପ୍ରଯାତି ପାପଂ ଦ୍ଵିଜଵର୍ଯ କୀର୍ତନୈଃ
ଯାହାମାନେ ଦେଖିଲେ କିମ୍ବା କୀର୍ତ୍ତନ କଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯକରଂ କୀର୍ତନସ୍ପର୍ଶନାଦିଭିଃ
ଗୀତ, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ହଯଶୀର୍ଷଂ ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶେ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ହସ୍ତିନାପୁରେ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶରେ ହୟଶୀର୍ଷ ଓ ହସ୍ତିନାପୁରରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଅଛନ୍ତି।
କେଦାରେ ମାଧଵଂ ଶୌରିଂ କୁବ୍ଜାମ୍ରେ ହୃଷ୍ଟମୂର୍ଧଜମ୍
କେଦାରରେ ମାଧବ, କୁବ୍ଜାମ୍ରରେ ଶୌରି ଓ ହୃଷ୍ଟମୂର୍ଧଜ ଅଛନ୍ତି।
ଜଯେଶଂ ଭଦ୍ରକର୍ଣେ ଚ ଵିପାଶାଯାଂ ଦ୍ଵିଜପ୍ରିଯମ୍
ଭଦ୍ରକର୍ଣ୍ଣରେ ଜୟେଶ ଓ ବିପାଶା ନଦୀରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି।
କୃତଶୌଚେ ନୃସିଂହଂ ଚ ଗୋକର୍ଣେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମିଣମ୍
ଶୌଚ କରିବା ପରେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣରେ ନୃସିଂହ ଓ ସେଠାରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଅଛନ୍ତି।
ଵିଶାଖଯୂପେ ହ୍ଯଜିତଂ ହଂସଂ ହଂସପଦେ ତଥା
ବିଶାଖୟୂପରେ ଅଜିତ ଓ ହଂସପଦରେ ହଂସ ଅଛନ୍ତି।