କାଲାଗ୍ନିଂ ରୁଦ୍ରଦେଵେଶଂ ନମସ୍ଯେ କୃତ୍ତିଵାସସମ୍
ମୁଁ କାଳାଗ୍ନି, ଦେବମାନ୍ୟ ରୁଦ୍ର ଓ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ କୋକନଦଂ ନମସ୍ଯେ ହରିଶଙ୍କରମ୍
ମୁଁ ସହସ୍ରାକ୍ଷ, କୋକନଦ ଓ ହରିଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ସନାତନଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ନମସ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ପରମ୍
ମୁଁ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ନମସ୍ଯେ ଧର୍ମରାଜାନଂ ଦେଵଂ ଗରୁଡଵାହନମ୍
ମୁଁ ଧର୍ମରାଜ, ଗରୁଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ମହାଯୋଗିନମଵ୍ଯକ୍ତଂ ନମସ୍ଯେ ପାପନାଶନମ୍
ମୁଁ ମହାଯୋଗୀ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ପାପ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ନମସ୍ଯେ ପାପହନ୍ତାରଂ ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜେ
ମୁଁ ପାପ ନାଶକ, ଶରଣ ଓ ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ଧ୍ନ୍ଯଂ ଯଶସ୍ଯଂ ବହୁପାପନାଶନଂ ସଂକର୍ତନାତ୍ ସ୍ମାରଣାତ୍ ସଂଶ୍ରଵାଚ୍ଚ
ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିଲେ, ସ୍ମରଣ କଲେ ଓ ଶୁଣିଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ, ଯଶ ଓ ବହୁ ପାପର ନାଶ ମିଳେ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ସମଭ୍ଯାଗାଦ୍ ଯଷ୍ଟୁଂ ଵୈରୋଚନୋ ଵଲିଃ
ବଲି, ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯଜ୍ଞ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ।
ଶୁକ୍ରୋ ଦ୍ଵିଜାତିପ୍ରଵରାନାମନ୍ତ୍ରଯତ୍ ଭାର୍ଗଵାନ୍
ଭାର୍ଗବ ଶୁକ୍ର, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ।
କୌଶିକାଙ୍ଗିରସଶ୍ଚୈଵ ତତ୍ଯଜୁଃ କୁରୁଜାଙ୍ଗଲାନ୍
ତାପରେ କୌଶିକ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶର ଲୋକେ କୁରୁ ଓ ଜଙ୍ଗଳ ଭୂମି ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।
ଶାତଦ୍ରଵେ ଜଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିପାଶାଂ ପ୍ରଯଯୁସ୍ତତଃ
ଶାତଦ୍ରୁ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ସେମାନେ ବିପାଶା ନଦୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରଜଗ୍ମୁଃ କିରଣାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ଦିନେଶକିରଣଚ୍ଯୁତାମ୍
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ଝରିଥିବା ପବିତ୍ର କିରଣା ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଐରାଵତୀଂ ସୁପୁଣ୍ଯୋଦାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଜଗ୍ମୁରଥେଶ୍ଵରୀମ୍
ଅତି ପବିତ୍ର ଜଳ ଥିବା ଏଇରାବତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ଅଥେଶ୍ୱରୀକୁ ଗଲେ।
ଅଵତୀର୍ଣା ମୁନେ ସ୍ନାତୁମାତ୍ରେଯାଦ୍ଯାଃ ଶୁଭାଂ ନଦୀମ୍
ମୁନି, ମୈତ୍ରେୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଭ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ଅବତରିଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଜଲେ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯକାରକମ୍
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ବଡ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଗଲା।
ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମୁତ୍ତୀର୍ଣା ଋଷଯଃ ସର୍ଵ ଏଵ ହି
ତାପରେ ସ୍ନାନ କରି ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଜଳରୁ ବାହାରିଲେ।
ଚିନ୍ତଯନ୍ତଶ୍ଚ ସତତଂ କିମେତଦିତି ଵିସ୍ମିତାଃ
ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, 'ଏହା କଣ?' ବୋଲି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ।
ଵନଂ ହରଗଲଶ୍ଯାମଂ ଖଗଧ୍ଵନିନିନାଦିତମ୍
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ମୟୂର ଗଳା ପରି କଳା ଏକ ଜଙ୍ଗଲ, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ସ୍ୱରରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା।
ଵିସ୍ତୃତାଭିର୍ଜଟାଭିସ୍ତୁ ଅନ୍ତର୍ଭୂମିଞ୍ଚ ନାରଦ
ନାରଦ, ତାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଜଟା ନେଇ ସେମାନେ ଭୂମି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦଶାର୍ଦ୍ଧଵର୍ଣୈଃ ସୁଖଦୈର୍ନଭସ୍ତାରାଗଣୈରିଵ
ଦଶ ଓ ଅର୍ଧ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଯେପରି ଆକାଶର ତାରାମାନେ।
ତଦ୍ଵତ୍ କୋକନଦୈର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଵନଂ ପଦ୍ମଵନଂ ଯଥା
ସେଇପରି, ସେଠାରେ କୋକନଦ ପଦ୍ମରେ ଭରିଥିବା ଜଙ୍ଗଲ ଥିଲା, ପଦ୍ମବନ ପରି।
ଵିଵିଶୁଃ ପ୍ରୀତମନସୋ ହଂସା ଇଵ ମହାସରଃ
ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ମନେ, ହଂସମାନେ ବଡ ହ୍ରଦକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ପରି, ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପ୍ରତୀଚ୍ଯଭିମୁଖଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଅର୍ଥସ୍ଯେକ୍ଷୁଵନାଵୃତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଧନ-ବନରେ ଢାକିଥିଲା।
ଉଦଙ୍ମୁଖଂ ଚ ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକଵର୍ଚସମ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଶୁଭ୍ର ସ୍ଫଟିକ ପରି ଚମକୁଥିଲା, ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ।
ଆଶ୍ରମ୍ଯର୍ଥୋ ଦ୍ଵାପରାନ୍ତେ ତିଷ୍ଯାଦୌ ଧର୍ମ ଆଶ୍ରମୀ
ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ ଓ ତିଷ୍ୟା ଆରମ୍ଭରେ, ଆଶ୍ରମ ପାଇଁ ଧର୍ମ ଆଶ୍ରମ ନିର୍ମିତ ହେଲା।
ତତ୍ରୈଵ ଚ ରତିଂ ଚକ୍ରୁରଖଣ୍ଡେ ସଲିଲାପ୍ଲୁତେ
ସେଠାରେ ଅଟୁଟ ଓ ଜଳରେ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଚତୁର୍ମୁର୍ତିର୍ଜଗନ୍ନାଥଃ ପୁର୍ଵମେଵ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ଚାରି ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଜଗନ୍ନାଥ ପୂର୍ବରୁ ଏଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଶୁଶ୍ରୂଷଯାଥ ତପସା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ନାରଦ
ନାରଦ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ସେବା, ତପସ୍ୟା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରିଥିଲେ।
ଅସୁରେଭ୍ଯସ୍ତଦା ଭୀତାଃ ସ୍ଵାଶ୍ରିତ୍ଯାଖଣ୍ଡପର୍ଵତମ୍
ତେବେ, ଅସୁରମାନଙ୍କ ଭୟରେ ସେମାନେ ଅଖଣ୍ଡ ପର୍ବତକୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଜଲେ ହି କାଲିନ୍ଦ୍ଯାଃ ପ୍ରଜଗ୍ମୁର୍ଦକ୍ଷିଣାମୁଖାଃ
କାଳିନ୍ଦୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।