ନମସ୍ଯେ ଚ ତ୍ରିସୌଵର୍ଣଂ ନମସ୍ଯେ ଶଶିଭୂଷଣମ୍
ମୁଁ ତିନିଥର ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
କପର୍ଦିନଂ ନମସ୍ଯେ ଚ ସର୍ଵାମଯଵିନାଶନମ୍
ମୁଁ କପର୍ଦ୍ଦିନ୍ ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପଦ୍ମନାଭଂ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଂ ନମସ୍ଯେ ସ୍କନ୍ଦମଵ୍ଯଯମ୍
ମୁଁ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ ଓ ଅବିନାଶୀ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ସଦା ହଂସଂ ନମସ୍ଯେ ଚ ନମସ୍ଯେ ପ୍ରାମତର୍ପଣମ୍
ମୁଁ ସଦା ହଂସଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପିଣ୍ଡ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ନମସ୍ଯେ ଶ୍ରୀନିଵାସଂ ଚ ନମସ୍ଯେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କୁ ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ଵନସ୍ପତିଂ ପଶୁପତିଂ ନମସ୍ଯେ ପ୍ରଭୁମଵ୍ଯଯାମ୍
ମୁଁ ବନସ୍ପତିଙ୍କୁ, ପଶୁପତିଙ୍କୁ ଓ ଅବିକାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ନମସ୍ଯେ ସର୍ଵମନଘଂ ଗୌରୀଶଂ ନକୁଲୀସ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିର୍ମଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ଗୌରୀଶଙ୍କୁ ଓ ନାଗମାନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ଯଶୋଧରଂ ମହାବାହୁଂ ନମସ୍ଯେ ଚ କୁଶପ୍ରିଯମ୍
ମୁଁ ଯଶୋଧର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧରୀଙ୍କୁ ଓ କୁଶା ଘାସକୁ ପ୍ରିୟ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ଭଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଵୀରଭଦ୍ରଂ ଚ ନମସ୍ଯେ ଶଙ୍କୁକର୍ଣିକମ୍
ମୁଁ ଭଦ୍ରାକ୍ଷ, ବୀରଭଦ୍ର ଓ ଶଂକୁକର୍ଣ୍ଣିକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ଉପେନ୍ଦ୍ର ଚୈଵ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ନମସ୍ତେ ପଙ୍କଜପ୍ରିଯମ୍
ମୁଁ ଉପେନ୍ଦ୍ର, ଗୋବିନ୍ଦ ଓ ପଦ୍ମ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
କାଲାଗ୍ନିଂ ରୁଦ୍ରଦେଵେଶଂ ନମସ୍ଯେ କୃତ୍ତିଵାସସମ୍
ମୁଁ କାଳାଗ୍ନି, ଦେବମାନ୍ୟ ରୁଦ୍ର ଓ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ କୋକନଦଂ ନମସ୍ଯେ ହରିଶଙ୍କରମ୍
ମୁଁ ସହସ୍ରାକ୍ଷ, କୋକନଦ ଓ ହରିଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ସନାତନଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ନମସ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ପରମ୍
ମୁଁ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ନମସ୍ଯେ ଧର୍ମରାଜାନଂ ଦେଵଂ ଗରୁଡଵାହନମ୍
ମୁଁ ଧର୍ମରାଜ, ଗରୁଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ମହାଯୋଗିନମଵ୍ଯକ୍ତଂ ନମସ୍ଯେ ପାପନାଶନମ୍
ମୁଁ ମହାଯୋଗୀ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ପାପ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ନମସ୍ଯେ ପାପହନ୍ତାରଂ ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜେ
ମୁଁ ପାପ ନାଶକ, ଶରଣ ଓ ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ଧ୍ନ୍ଯଂ ଯଶସ୍ଯଂ ବହୁପାପନାଶନଂ ସଂକର୍ତନାତ୍ ସ୍ମାରଣାତ୍ ସଂଶ୍ରଵାଚ୍ଚ
ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିଲେ, ସ୍ମରଣ କଲେ ଓ ଶୁଣିଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ, ଯଶ ଓ ବହୁ ପାପର ନାଶ ମିଳେ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ସମଭ୍ଯାଗାଦ୍ ଯଷ୍ଟୁଂ ଵୈରୋଚନୋ ଵଲିଃ
ବଲି, ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯଜ୍ଞ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ।
ଶୁକ୍ରୋ ଦ୍ଵିଜାତିପ୍ରଵରାନାମନ୍ତ୍ରଯତ୍ ଭାର୍ଗଵାନ୍
ଭାର୍ଗବ ଶୁକ୍ର, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ।
କୌଶିକାଙ୍ଗିରସଶ୍ଚୈଵ ତତ୍ଯଜୁଃ କୁରୁଜାଙ୍ଗଲାନ୍
ତାପରେ କୌଶିକ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶର ଲୋକେ କୁରୁ ଓ ଜଙ୍ଗଳ ଭୂମି ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।
ଶାତଦ୍ରଵେ ଜଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିପାଶାଂ ପ୍ରଯଯୁସ୍ତତଃ
ଶାତଦ୍ରୁ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ସେମାନେ ବିପାଶା ନଦୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରଜଗ୍ମୁଃ କିରଣାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ଦିନେଶକିରଣଚ୍ଯୁତାମ୍
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ଝରିଥିବା ପବିତ୍ର କିରଣା ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଐରାଵତୀଂ ସୁପୁଣ୍ଯୋଦାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଜଗ୍ମୁରଥେଶ୍ଵରୀମ୍
ଅତି ପବିତ୍ର ଜଳ ଥିବା ଏଇରାବତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ଅଥେଶ୍ୱରୀକୁ ଗଲେ।
ଅଵତୀର୍ଣା ମୁନେ ସ୍ନାତୁମାତ୍ରେଯାଦ୍ଯାଃ ଶୁଭାଂ ନଦୀମ୍
ମୁନି, ମୈତ୍ରେୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଭ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ଅବତରିଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଜଲେ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯକାରକମ୍
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ବଡ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଗଲା।
ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମୁତ୍ତୀର୍ଣା ଋଷଯଃ ସର୍ଵ ଏଵ ହି
ତାପରେ ସ୍ନାନ କରି ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଜଳରୁ ବାହାରିଲେ।
ଚିନ୍ତଯନ୍ତଶ୍ଚ ସତତଂ କିମେତଦିତି ଵିସ୍ମିତାଃ
ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, 'ଏହା କଣ?' ବୋଲି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ।
ଵନଂ ହରଗଲଶ୍ଯାମଂ ଖଗଧ୍ଵନିନିନାଦିତମ୍
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ମୟୂର ଗଳା ପରି କଳା ଏକ ଜଙ୍ଗଲ, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ସ୍ୱରରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା।
ଵିସ୍ତୃତାଭିର୍ଜଟାଭିସ୍ତୁ ଅନ୍ତର୍ଭୂମିଞ୍ଚ ନାରଦ
ନାରଦ, ତାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଜଟା ନେଇ ସେମାନେ ଭୂମି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦଶାର୍ଦ୍ଧଵର୍ଣୈଃ ସୁଖଦୈର୍ନଭସ୍ତାରାଗଣୈରିଵ
ଦଶ ଓ ଅର୍ଧ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଯେପରି ଆକାଶର ତାରାମାନେ।