କୃତଂ ଯଦଶୁଭଂ କର୍ମ କାଯେନ ମନସା ଗିରା
ଦେହ, ମନ, କିମ୍ବା କଥା ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଯେଉଁ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ—
ତତ୍ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଵିଲଯଂ ଯାତୁ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ କୀର୍ତନାତ୍
ବାସୁଦେବଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ସେସବୁ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ପରପୀଡୋଦ୍ଭଵାଂ ନିନ୍ଦାଂ କୁର୍ଵତା ଯନ୍ମହାତ୍ମନାମ୍
ଯେଉଁ ମହାନ୍ ଆତ୍ମାମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥିବାରୁ ଯେଉଁ ନିନ୍ଦା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ,
ତଦ୍ ଯାତୁ ଵିଲଯଂ ତୋଯେ ଯଥା ଲଵଣଭାଜନମ୍
ସେଇ ନିନ୍ଦାଟି ଜଳରେ ଲୁହିଯାଉ, ଯେପରି ଲୁଣର ପାତ୍ର ଜଳରେ ମିଶି ହେଉଛି।
ଵଯଃପରିଣତୌ ଯଚ୍ଚ ଯଚ୍ଚ ଜନ୍ମାତରେ କୃତମ୍
ଏହି ଜୀବନରେ କିମ୍ବା ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇଛି,
ପ୍ରଯାତୁ ଵିଲଯଂ ତୋଯେ ଯଥା ଲଵଣଭାଜନମ୍
ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଜଳରେ ଲୁହିଯାଉ, ଯେପରି ଲୁଣର ପାତ୍ର ଜଳରେ ମିଶି ହେଉଛି।
ଜନାର୍ଦନାଯ କୃଷ୍ଣାଯ ନମୋ ଭୂଯୋ ନମୋ ନମଃ
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ଅରିଷ୍ଟକେଶିଚଣୂରଦେଵାରିକ୍ଷଯିଣେ ନମଃ
ଅରିଷ୍ଟ, କେଶୀ, ଚଣୂର ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ ହୋଇଥିଲେ, ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କୋ ଽନ୍ଯୋ ନାଶଯତି ବଲାଦ୍ ଦର୍ପଂ ହୈହଯଭୂପତେଃ
ହୈହୟ ରାଜାଙ୍କର ଅହଂକାରକୁ ବଳପୂର୍ବକ କିଏ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବ?
ଵଧିଷ୍ଯତି ଦଶଗ୍ରୀଵଂ କଃ ସାମାତ୍ଯପୁରଃସରମ୍
ଦଶଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ନଗର ସହିତ କିଏ ବଧ୍ କରିପାରିବ?
ନିହନ୍ତାପ୍ଯଥବା ଶାସ୍ତା ଦେଵଦେଵ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେଇ ଭଗବାନ୍ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ, ବଧକ କିମ୍ବା ଶାସ୍ତା ହେବେ।
ଇଷ୍ଟାନିଷ୍ଟପ୍ରସଂଗେଭ୍ଯୋ ଜ୍ଞାନତୋ ଽଜ୍ଞାନତୋ ଽପି ଵା
ଇଚ୍ଛା କିମ୍ବା ଅନିଚ୍ଛାରେ, ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରେ, ଯେଉଁଠି ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ସଂସ୍ପର୍ଶ ହୁଏ,
ମହାପାତକସଂଜ୍ଞଂ ଵା ତଥା ଚୈଵୋପପାତକମ୍
ଯାହାକୁ ବଡ଼ ପାପ କୁହାଯାଏ କିମ୍ବା ଉପପାପ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଗଣାଯାଏ,
ନାଶଯେଦ୍ ଯୋଗିନାଂ ସର୍ଵମାମପାତ୍ରମିଵାମ୍ଭସି
ସେସବୁ ଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ଜଳରେ କଚା ମାଂସ ଭଳି ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ଅହନ୍ଯହନି ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ ପଠତ୍ଯେତଚ୍ଚ ତତ୍ସମମ୍
ଯେଉଁଠି ଦିନେ ଦିନେ ଏହାକୁ ଦାନ କରେ କିମ୍ବା ପଢ଼େ, ଦୁହିଁଟି ସମାନ ଫଳ ମିଳେ।
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯୋଦିତମ୍
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ—ଏହି କଥା ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କହୁଛି।
ରାକ୍ଷସସ୍ତ୍ରସ୍ତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ତଥା ମାମେଷ ମୁଞ୍ଚତୁ
ଏହି ରାକ୍ଷସ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଭୟଭିତ, ଏପରି ଭାବରେ ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ଅକାମେନ ଦ୍ଵିଜୋ ଭୂଯସ୍ତମାହ ରଜନୀଚରମ୍
ଅକାମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁଣିଥରେ ସେଇ ରାତିର ଚରକୁ କହିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୋଃ ସାରସ୍ଵତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯଜ୍ଜଗାଦ ସରସ୍ଵତୀ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିର୍ମିତ ସାରସ୍ୱତ ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ସରସ୍ୱତୀ କହିଥିଲେ—
ଜଗାଦୈନଂ ସ୍ତଵଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଚୋପଶାନ୍ତିଦମ୍
ସେ ଏହି ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ତୋତ୍ର କହିଥିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ତତଃ ଶାପାପନୋଦଂ ତୁ ସ୍ତୁତେ ଲପ୍ସ୍ଯସି କେଶଵେ
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ କେଶବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବ, ସେତେବେଳେ ଶାପର ଦୋଷ ଦୂର ହେବ।
ସ୍ତୁହି ଭକ୍ତିଂ ଦୃଢାଂ କୃତ୍ଵା ତତଃ ପାପାଦ୍ ଵିମୋକ୍ଷ୍ଯସେ
ମଜବୁତ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ତୁତି କର, ତେବେ ତୁମେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।
ସ୍ତୁତୋ ହି ଭକ୍ତ୍ଯା ନୄଣାଂ ଵୈ ସର୍ଵପାପହରୋ ହରିଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ତୁତି କଲେ ହରି ସବୁ ମଣିଷର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି।
ତଦୈଵ ତପସେ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଶାଲଗ୍ରାମମଗାଦ୍ ଵଶୀ
ସେଇ ସମୟରେ ଶ୍ରୀମାନ୍, ନିଜକୁ ସଂଯମ କରି, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଶାଳଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ।
ଦେଵକ୍ରିଯାରତିର୍ଭୂତ୍ଵା ତପସ୍ତେପେ ନିଶାଚରଃ
ଦେବତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ରହି, ସେ ନିଶାଚର ତପସ୍ୟା କଲେ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାପ୍ତଵାନ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିପ୍ରଵକ୍ତ୍ରସ୍ଥଯା ସମ୍ଯକ୍ସରସ୍ଵତ୍ଯା ସମୀରିତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ମୁଖରେ ବସିଥିବା ସରସ୍ୱତୀଠାରୁ ଏହା ଠିକ୍ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି।
ପଠଷ୍ଯତି ସ ସର୍ଵେଭ୍ଯଃ ପାପେଭ୍ଯୋ ମୋକ୍ଷମାପ୍ସ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢାଯିବ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ।
ଵାସୁଦେଵ ନମସ୍ତେ ଽସ୍ତୁ ବହୁରୂପ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଓ ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ବହୁରୂପୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଶ୍ରୀନିଵାସ ନମସ୍ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ତେ ଭୂତଭାଵନ
ଓ ଶ୍ରୀନିବାସ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଭୂତମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।