ଯଥା ପାପାପନୋଦୋ ମେ ଭଵତ୍ଯାର୍ଯ ତଥା କୁରୁ
ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦୂର ହେଉଛି, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଏମିତି କରନ୍ତୁ, ଆଦରଣୀୟ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ମହାଭାଗୋ ଵିମୃଶ୍ଯ ସୁଚିରଂ ମୁନିଃ
ମହାତ୍ମା ମୁନି ବହୁଦିନ ଚିନ୍ତା କରି, ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଯୁକ୍ତମେତଦ୍ଧି ପାପାନାଂ ନିଵୃତ୍ତିରୁପକାରିକା
ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଯଥାଯଥ; ପାପର ନିବୃତ୍ତି ଉପକାରକ।
ତାନ୍ ସଂପୃଚ୍ଛ ଦ୍ଵିଜାନ୍ ସୌମ୍ଯ ଯେ ଵୈ ପ୍ରଵଚନେ ରତାଃ
ହେ ସୁମଧୁର, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦେବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାର।
କଥଂ ପାପାପନୋଦଃ ସ୍ଯାଦିତି ଚିନ୍ତାକୁଲେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
କିପରି ପାପ ଦୂର ହେବ?—ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ଥିର ହେଲା।
ଷଷ୍ଠେ ଷଷ୍ଠେ ତଦା କାଲେ ଜନ୍ତୁମେକମଭକ୍ଷଯତ୍
ପ୍ରତି ଛଅଟି ଅବଧି ପରେ, ସେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଣୀକୁ ଖାଇଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶାଥ ଫଲାହାରମାଗତଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣମ୍
ତାପରେ ସେ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା ଏକ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ନିରାଶୋ ଜୀଵିତେ ପ୍ରାହ ସାମପୂର୍ଵଂ ନିଶାଚରମ୍
ଜୀବନ ଉପରେ ଆଶା ଛାଡ଼ି, ସେ ମୃଦୁ କଥାରେ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀକୁ କହିଲେ।
ତଦନୁବ୍ରୂହି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଅଯମସ୍ମ୍ଯନୁଶାଧି ମାମ୍
ତୁମେ ମୋତେ କହ, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ମୁଁ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ, ମୋତେ ଶିଖାଅ।
ନିଃଶ୍ରୀକସ୍ଯାତିପାପସ୍ଯ ନିର୍ଘୃଣସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଦ୍ରୁହଃ
ଯିଏ ଧନହୀନ, ଅତି ପାପୀ, ନିର୍ଦୟ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ରଖେ—
ଆଯାସ୍ଯାମି ତଵାଦ୍ଯୈଵ ନିଵେଦ୍ଯ ଗୁରଵେ ଫଲମ୍
ମୁଁ ଆଜି ଏହି ଫଳ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବି।
ମମାତ୍ର ନିଷ୍ଠା ପ୍ରାପ୍ତସ୍ଯ ଫଲାନି ଵିନିଵେଦିତୁମ୍
ମୋର ଏଠାରେ ଆସିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଗୁରୁଙ୍କୁ ମିଳିଥିବା ଫଳ ଦେବା।
ନିଵେଦ୍ଯ ଗୁରଵେ ଯାଵଦିହାଗଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଫଲମ୍
ମୁଁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଫଳ ଦେଇ ଯେତେବେଳେ ଶେଷ କରିବି, ପୁଣି ଏଠିକୁ ଫେରିଆସିବି।
ପ୍ରତିମୁଚ୍ଯେତ ଦେଵୋ ଽପି ଇତି ମେ ପାପାଜୀଵିକା
ଏହି ପାପ ଜୀବିକାରୁ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି।
ମୁଞ୍ଚାମ୍ଯହମସଂଦିଗ୍ଧଂ ଯଦି ତତ୍କୁରୁତେ ଭଵାନ୍
ତୁମେ ଯଦି ଯେମିତି କହିଲ, ସେମିତି କରିବ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦେବି।
ତତ୍କରିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ରକ୍ଷୋ ଯନ୍ନ ଵ୍ରତହରଂ ମମ
ମୁଁ ସେଇ କାମ କରିବି, ହେ ରାକ୍ଷସ, ଯାହା ମୋର ବ୍ରତକୁ ଭଙ୍ଗ କରିନାହିଁ।
ନିର୍ଵିଵେକେନ ଚିତ୍ତେନ ପାପକର୍ମ ସଦା କୃତମ୍
ବିଚାର ନ କରି, ମୋ ମନେ ସଦା ଖରାପ କାମ ହୋଇଛି।
ତତ୍ପାପାସଂକ୍ଷଯାନ୍ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଂ ଯେନ ତଦ୍ ଵଦ
ସେହି ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଲେ ଯେଉଁପରି ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରିବ, ତାହା ମୋତେ କହ।
ଦୁଷ୍ଟାଂ ଯୋନିମିମାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତନ୍ମୁକ୍ତିଂ କଥଯ ଦ୍ଵିଜ
ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ପାଇଥିଲି, ଏଠାରୁ କିପରି ମୁକ୍ତି ମିଳିବ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋତେ କହ।
ତତଃ କ୍ଷୁଧାର୍ତାନ୍ମତ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ନିଯତଂ ମୋକ୍ଷମାପ୍ସ୍ଯସି
ତାପରେ, ମୁଁ ଯେ ଭୋକରେ ପୀଡ଼ିତ, ମୋ ଠାରୁ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।
ଷଷ୍ଠେ କାଲେ ନୃଶଂସାତ୍ମା ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯାମି ନିର୍ଘୃଣଃ
ଛଅଟିଥର ପରେ, ମୁଁ ନିର୍ଦୟ ହୃଦୟରେ ତୁମକୁ ନିର୍ଦୟତାରେ ଖାଇଦେବି।
ଚିନ୍ତାମଵାପ ମହତୀମଶକ୍ତସ୍ତଦୁଦୀରଣେ
ସେ ବଡ଼ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେ, କିଛି କହିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ।
ଜଗାମ ଜ୍ଞାନଦାନାଯ ସଂଶଯଂ ପରମଂ ଗତଃ
ଜ୍ଞାନ ଦେବା ବିଷୟରେ ସେ ଗଭୀର ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଵ୍ରତାନି ଵା ସୁଚୀର୍ଣାନି ସପ୍ତାର୍ଚିଃ ପାତୁ ମାଂ ତତଃ
ମୋ ବ୍ରତ ଭଲ ଭାବେ ପାଳିଥିଲି କି ନାହିଁ, ସେଥିରେ ସପ୍ତ ଶିଖା ଅଗ୍ନି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।
ସର୍ଵଦୈଵାଵଗଚ୍ଛାମି ତଥା ମାଂ ପାତୁ ପାଵକଃ
ମୁଁ ସବୁବେଳେ ଦେବତାମାନେ କିଏ ଜାଣେ, ଏହିପରି ଅଗ୍ନି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅଵଜାନାମ୍ଯହଂ ତେନ ପାତୁ ସତ୍ଯେନ ପାଵକଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରେ, ସତ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।
ସପ୍ତର୍ଚିଷା ସମାଦିଷ୍ଟା ପ୍ରାଦୁରାସୀତ୍ ସରସ୍ଵତୀ
ସପ୍ତର୍ଚ୍ଛିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସରସ୍ବତୀ ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ମା ଭୈର୍ଦ୍ଵିଜସୁତାହଂ ତ୍ଵାଂ ମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯାମି ସଂକଟାତ୍
ଭୟ କରିନାହ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଝିଅ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେବି।
ତତ୍ ସର୍ଵଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ମୁଁ ସବୁ କଥା କହିଦେବି; ତାପରେ ତୁମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।
ଅଦର୍ଶାନଂ ଗତା ସୋ ଽପି ଦ୍ଵିଜଃ ପ୍ରାହ ନିଶାଚରମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ତାକୁ କହିଲେ।