ତେ ଯାନ୍ତୁ ସୌମ୍ଯତାଂ ସଦ୍ଯୋ ଗରୁଡେନେଵ ପନ୍ନଗାଃ
ସେମାନେ ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ସାପମାନେ ଯେପରି ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେପରି ସହଜରେ ଶାନ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।
ପ୍ରେତା ଵିନାଯକାଃ କ୍ରୂରା ମନୁଷ୍ଯା ଜୃମ୍ଭକାଃ ଖଗାଃ
ଭୂତ, ବିନାୟକ, କ୍ରୁର ମଣିଷ, ଜ୍ୱର ଦେଉଥିବା ପିଶାଚ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ—
ସର୍ଵେ ଭଵନ୍ତୁ ମେ ସୌମ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୁଚକ୍ରରଵାହତାଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।
ବଲୌଜସାଂ ଚ ହର୍ତାରଶ୍ଛାଯାଵିଧ୍ଵଂସକାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେମାନେ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜ ଚୁରି କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଛାୟା ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି—
କୂଷ୍ମାଣ୍ଡାସ୍ତେ ପ୍ରଣଶ୍ଯନ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣୁଚକ୍ରରଵାହତାଃ
ସେଇ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।
ମମାସ୍ତୁ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ କୀର୍ତନାତ୍
ଦେବଦେବ ବାସୁଦେବଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଏହା ମୋ ପାଇଁ ହେଉ।
ତମୀଡ୍ଯମୀଶାନମନନ୍ତମଚ୍ଯୁତଂ ଜନାର୍ଦନଂ ପ୍ରଣିପତିତୋ ନ ସୀଦତି
ଯିଏ ସେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ଅନନ୍ତ, ଅଚଳ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ, ସେ କେବେ ଅଧୋପତିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଋତେନ ତେନାଚ୍ଯୁତନାମକୀର୍ତନାତ୍ପ୍ରଣାଶମେତୁ ତ୍ରିଵିଧଂ ମମାସୁଭମ୍
ଏହି ସତ୍ୟ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା, ମୋର ତିନି ପ୍ରକାର ଅଶୁଭ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ସଂସ୍ଥିତୋ ଽସାଵପି ବଲୀ ରାକ୍ଷସଃ ସମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ସେଇ ବଳଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ।
ନିର୍ଧୂତଵେଗଃ ସହସା ତସ୍ଥୌ ମାସଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ତାଙ୍କର ତୀବ୍ରତା ହଠାତ୍ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା, ସେ ଚାରି ମାସ ଅପେକ୍ଷା କଲେ।
ଜାତେ ଜପ୍ଯାଵସାନେ ଽସୌ ତ ଦଦର୍ଶ ନିଶାଚରମ୍
ଯେତେବେଳେ ଜପ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃପଯାଵିଷ୍ଟଃ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ନିଶାଚରମ୍
ସେ ତାକୁ ଦେଖି, ଦୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀକୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ।
ସ୍ଵଭାଵମାତ୍ମନୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ରକ୍ଷଯା ତେଜସଃ କ୍ଷିତିମ୍
ନିଜର ସ୍ୱଭାବକୁ ଜଣା ପାଇଁ, ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ପ୍ରସୀଦେତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ ଵିପ୍ରଂ ନିର୍ଵିଣ୍ଣାଃ ସ୍ଵେନ କର୍ମଣା
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଷଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଦୟା କରନ୍ତୁ'।
ଅନାଗସାଂ ଚ ସତ୍ତ୍ଵାନାମଲ୍ପକାନାଂ କ୍ଷଯଃ କୃତଃ
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଏବଂ ଛୋଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ପାପପ୍ରଶମନାଯାଲଂ କୁରୁ ମେ ଧର୍ମଦେଶନମ୍
ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଧର୍ମ ଶିଖାନ୍ତୁ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାକ୍ଷସସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ସେ ରାକ୍ଷସଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ—
ସହସୈଵ ସମାଯାତା ଜିଜ୍ଞାସା ଧର୍ମଵର୍ତ୍ମନି
ହଠାତ୍ ଧର୍ମର ପଥ ବିଷୟରେ ପଚାରିବା ଇଚ୍ଛା ଜନ୍ମ ନେଲା।
ତଵ ସଂସର୍ଗତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଜାତୋ ନିର୍ଵେଦ ଉତ୍ତମଃ
ତୁମ ସଙ୍ଗରେ ରହିବା ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିରାକ୍ତି ଜନ୍ମିଛି।
ଯସ୍ଯାଃ ସଂସର୍ଗସାସାଦ୍ଯ ନିର୍ଵେଦଂ ପ୍ରାପିତଂ ପରମ୍
ଯାହାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଏସାରି, ଉତ୍ତମ ବିରାକ୍ତି ମିଳିଛି—
ଯଥା ପାପାପନୋଦୋ ମେ ଭଵତ୍ଯାର୍ଯ ତଥା କୁରୁ
ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦୂର ହେଉଛି, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଏମିତି କରନ୍ତୁ, ଆଦରଣୀୟ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ମହାଭାଗୋ ଵିମୃଶ୍ଯ ସୁଚିରଂ ମୁନିଃ
ମହାତ୍ମା ମୁନି ବହୁଦିନ ଚିନ୍ତା କରି, ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଯୁକ୍ତମେତଦ୍ଧି ପାପାନାଂ ନିଵୃତ୍ତିରୁପକାରିକା
ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଯଥାଯଥ; ପାପର ନିବୃତ୍ତି ଉପକାରକ।
ତାନ୍ ସଂପୃଚ୍ଛ ଦ୍ଵିଜାନ୍ ସୌମ୍ଯ ଯେ ଵୈ ପ୍ରଵଚନେ ରତାଃ
ହେ ସୁମଧୁର, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦେବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାର।
କଥଂ ପାପାପନୋଦଃ ସ୍ଯାଦିତି ଚିନ୍ତାକୁଲେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
କିପରି ପାପ ଦୂର ହେବ?—ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ଥିର ହେଲା।
ଷଷ୍ଠେ ଷଷ୍ଠେ ତଦା କାଲେ ଜନ୍ତୁମେକମଭକ୍ଷଯତ୍
ପ୍ରତି ଛଅଟି ଅବଧି ପରେ, ସେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଣୀକୁ ଖାଇଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶାଥ ଫଲାହାରମାଗତଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣମ୍
ତାପରେ ସେ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା ଏକ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ନିରାଶୋ ଜୀଵିତେ ପ୍ରାହ ସାମପୂର୍ଵଂ ନିଶାଚରମ୍
ଜୀବନ ଉପରେ ଆଶା ଛାଡ଼ି, ସେ ମୃଦୁ କଥାରେ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀକୁ କହିଲେ।
ତଦନୁବ୍ରୂହି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଅଯମସ୍ମ୍ଯନୁଶାଧି ମାମ୍
ତୁମେ ମୋତେ କହ, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ମୁଁ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ, ମୋତେ ଶିଖାଅ।
ନିଃଶ୍ରୀକସ୍ଯାତିପାପସ୍ଯ ନିର୍ଘୃଣସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଦ୍ରୁହଃ
ଯିଏ ଧନହୀନ, ଅତି ପାପୀ, ନିର୍ଦୟ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ରଖେ—