ତେନୈଵ କର୍ମଦୋଷେଣ ନାନ୍ଯାଂ ଵୃତ୍ତିମରୋଚଯତ୍
ସେଇ କର୍ମର ଦୋଷରୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜୀବିକା ଚୟନ କରିଲେ ନାହିଁ।
ଚଖାଦ ରୌଦ୍ରକର୍ମାସୌ ବାହୁଗୋଚରମାଗତମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯାହା ତାଙ୍କର ବାହୁର ଆଡ଼କୁ ଆସୁଥିଲା, ତାହାକୁ ଖାଇଯାଉଥିଲେ।
ଜଗାମ ଚ ମହାନ୍ କାଲଃ ପରିଣାମଂ ତଥା ଵଯଃ
ବଡ଼ ଦୀର୍ଘ ସମୟ କଟିଗଲା, ସହିତେ ବୟସ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିଲା।
ମହାଭାଗମୂର୍ଧ୍ଵଭୁଜଂ ଯଥାଵତ୍ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍
ସେ ଅତି ଉତ୍ତମ, ତାଙ୍କର ହାତ ଉପରକୁ ଉଠାଇଥିଲେ, ସବୁବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିଲେ।
ଯୋଗାଚାର୍ଯଂ ଶୁଚିଂ ଦକ୍ଷଂ ଵାସୁଦେଵପରାଯଣମ୍
ସେ ଯୋଗର ଅଧ୍ୟାପକ, ପବିତ୍ର ଓ ଦକ୍ଷ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନିବେଶିତ।
ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ଶାର୍ଙ୍ଗଧୃଗ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ଖଡ୍ଗୀ ମମୋତ୍ତରେ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ ଧାରୀ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ତଳୱାର ଧରି ଉଭୟେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
କ୍ରୋଡରୂପୀ ହରିର୍ଭୂମୌ ନାରସିଂହୋ ଽମ୍ବରେ ମମ
ହରି କୃଷ୍ଣ ରୂପେ ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି, ନୃସିଂହ ଆକାଶରେ ମୋ ପାଇଁ ରହିଛନ୍ତି।
ଅସ୍ଯାଂଶୁମାଲା ଦୁଷ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯା ହନ୍ତୁଂ ପ୍ରେତନିଶାଚରାନ୍
ଏହି କିରଣମାଳା ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଠିନ, ଏହା ଭୂତ ଓ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପିଶାଚମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ।
ରକ୍ଷୋଭୂତପିଶାଚାନାଂ ଡାକିନୀନାଂ ଚ ଶାତନୀ
ଏହା ରାକ୍ଷସ, ଭୂତ, ପିଶାଚ ଓ ଡାକିନୀମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ।
ତିର୍ଯଙ୍ମନୁଷ୍ଯକୂଷ୍ମାଣ୍ଡପ୍ରେତାଦୀନ୍ ହନ୍ତ୍ଵଶେଷତଃ
ଏହା ପଶୁ, ମଣିଷ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ, ଭୂତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କରୁ।
ତେ ଯାନ୍ତୁ ସୌମ୍ଯତାଂ ସଦ୍ଯୋ ଗରୁଡେନେଵ ପନ୍ନଗାଃ
ସେମାନେ ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ସାପମାନେ ଯେପରି ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେପରି ସହଜରେ ଶାନ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।
ପ୍ରେତା ଵିନାଯକାଃ କ୍ରୂରା ମନୁଷ୍ଯା ଜୃମ୍ଭକାଃ ଖଗାଃ
ଭୂତ, ବିନାୟକ, କ୍ରୁର ମଣିଷ, ଜ୍ୱର ଦେଉଥିବା ପିଶାଚ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ—
ସର୍ଵେ ଭଵନ୍ତୁ ମେ ସୌମ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୁଚକ୍ରରଵାହତାଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।
ବଲୌଜସାଂ ଚ ହର୍ତାରଶ୍ଛାଯାଵିଧ୍ଵଂସକାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେମାନେ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜ ଚୁରି କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଛାୟା ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି—
କୂଷ୍ମାଣ୍ଡାସ୍ତେ ପ୍ରଣଶ୍ଯନ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣୁଚକ୍ରରଵାହତାଃ
ସେଇ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।
ମମାସ୍ତୁ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ କୀର୍ତନାତ୍
ଦେବଦେବ ବାସୁଦେବଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଏହା ମୋ ପାଇଁ ହେଉ।
ତମୀଡ୍ଯମୀଶାନମନନ୍ତମଚ୍ଯୁତଂ ଜନାର୍ଦନଂ ପ୍ରଣିପତିତୋ ନ ସୀଦତି
ଯିଏ ସେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ଅନନ୍ତ, ଅଚଳ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ, ସେ କେବେ ଅଧୋପତିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଋତେନ ତେନାଚ୍ଯୁତନାମକୀର୍ତନାତ୍ପ୍ରଣାଶମେତୁ ତ୍ରିଵିଧଂ ମମାସୁଭମ୍
ଏହି ସତ୍ୟ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା, ମୋର ତିନି ପ୍ରକାର ଅଶୁଭ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ସଂସ୍ଥିତୋ ଽସାଵପି ବଲୀ ରାକ୍ଷସଃ ସମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ସେଇ ବଳଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ।
ନିର୍ଧୂତଵେଗଃ ସହସା ତସ୍ଥୌ ମାସଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ତାଙ୍କର ତୀବ୍ରତା ହଠାତ୍ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା, ସେ ଚାରି ମାସ ଅପେକ୍ଷା କଲେ।
ଜାତେ ଜପ୍ଯାଵସାନେ ଽସୌ ତ ଦଦର୍ଶ ନିଶାଚରମ୍
ଯେତେବେଳେ ଜପ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃପଯାଵିଷ୍ଟଃ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ନିଶାଚରମ୍
ସେ ତାକୁ ଦେଖି, ଦୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀକୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ।
ସ୍ଵଭାଵମାତ୍ମନୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ରକ୍ଷଯା ତେଜସଃ କ୍ଷିତିମ୍
ନିଜର ସ୍ୱଭାବକୁ ଜଣା ପାଇଁ, ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ପ୍ରସୀଦେତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ ଵିପ୍ରଂ ନିର୍ଵିଣ୍ଣାଃ ସ୍ଵେନ କର୍ମଣା
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଷଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଦୟା କରନ୍ତୁ'।
ଅନାଗସାଂ ଚ ସତ୍ତ୍ଵାନାମଲ୍ପକାନାଂ କ୍ଷଯଃ କୃତଃ
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଏବଂ ଛୋଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ପାପପ୍ରଶମନାଯାଲଂ କୁରୁ ମେ ଧର୍ମଦେଶନମ୍
ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଧର୍ମ ଶିଖାନ୍ତୁ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାକ୍ଷସସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ସେ ରାକ୍ଷସଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ—
ସହସୈଵ ସମାଯାତା ଜିଜ୍ଞାସା ଧର୍ମଵର୍ତ୍ମନି
ହଠାତ୍ ଧର୍ମର ପଥ ବିଷୟରେ ପଚାରିବା ଇଚ୍ଛା ଜନ୍ମ ନେଲା।
ତଵ ସଂସର୍ଗତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଜାତୋ ନିର୍ଵେଦ ଉତ୍ତମଃ
ତୁମ ସଙ୍ଗରେ ରହିବା ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିରାକ୍ତି ଜନ୍ମିଛି।
ଯସ୍ଯାଃ ସଂସର୍ଗସାସାଦ୍ଯ ନିର୍ଵେଦଂ ପ୍ରାପିତଂ ପରମ୍
ଯାହାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଏସାରି, ଉତ୍ତମ ବିରାକ୍ତି ମିଳିଛି—