ପରମାପଦମାପନ୍ନୋ ମନସାଚିନ୍ତଯଦ୍ଧରିମ୍
ଏପରି ଅତି ବଡ଼ ବିପଦରେ ପଡ଼ି, ସେ ହାତୀ ମନରେ ହରିଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲା।
ତମେଵ ଶରଣଂ ଦେଵଂ ଗତଃ ସର୍ଵାତ୍ମନା ତଦା
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ମନ, ଦେହ ଓ ପ୍ରାଣରେ ଏହି ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲା।
ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରାଭ୍ଯାସାତ୍ ଭକ୍ତିମାନ୍ ଗରୁଡଧ୍ଵଜେ
ଅନେକ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତରର ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲା।
ମଥିତାମୃତଫେନାଭଂ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରମ୍
ମଥାଯାଇଥିବା ଅମୃତର ଫେନ ପରି ଚମକୁଥିବା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲା।
ଆପଦ୍ଵିମୋକ୍ଷମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ ଗଜଃ ସ୍ତୋତ୍ରମୁଦୀରଯତ୍
ବିପଦରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ହାତୀ ଭଗବାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।
ଅନାଶ୍ରିତାଯ ଦେଵାଯ ନିଃସ୍ପୃହାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଯିଏ କାହାରି ଆଶ୍ରୟ ନେଇନାହାନ୍ତି, ଯିଏ କିଛି ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଠି ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଅନ୍ତରାଯ ଚୈକାଯ ଅଵ୍ଯକ୍ତାଯ ନମୋ ନମଃ
ଯିଏ ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି, ଏକମାତ୍ର, ଅଦୃଶ୍ୟ, ସେଠି ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୁନି ପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।
ଅପ୍ରର୍କ୍ଯାପ୍ରମେଯାଯ ଅତୁଲାଯ ନମୋ ନମଃ
ଯିଏ ଅପରିମାପ୍ୟ, ଅପ୍ରମେୟ, ତୁଳନାହୀନ, ସେଠି ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୁନି ପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।
ସନାତନାଯ ପୂର୍ଵାଯ ପୁରାଣାଯ ନମୋ ନମଃ
ସନାତନ, ପୁରୁଣା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଜଗତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯ ଦେଵାଯ ଶିଵାଯ ହରଯେ ନମଃ
ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଦେବ, ଶିବ ଓ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନାରାଯଣାଯ ଵିଶ୍ଵାଯ ଦେଵାନାଂ ପରମାତ୍ମନେ
ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପରମ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଶ୍ରୀଶାର୍ଙ୍ଗଚକ୍ରାସିଗଦାଧରାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତସ୍ମୈ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଯ
ଶାର୍ଙ୍ଗ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ଗ ଓ ଗଦାଧାରୀ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରରୁଦ୍ରମୁନିଚାରଣସଂସ୍ତୁତାଯ ଦେଵୋତ୍ତମାଯ ଵରଦାଯ ନମୋ ଽଚ୍ଯୁତାଯ
ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ଋଷି ଓ ଚାରଣମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ପୀତାମ୍ବରାଯ ମଧୁକୈଟଭନାଶନାଯ ଵିଶ୍ଵାଯ ଚାରୁମୁକୁଟାଯ ନମୋ ଽଜରାଯ
ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ନାଶକ, ବିଶ୍ୱର ଅବିନାଶୀ, ସୁନ୍ଦର ମୁକୁଟଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନାନାଵିଚିତ୍ରମୁକୁଟାଙ୍ଗଦଭୂଷଣାଯ ସର୍ଵେଶ୍ଵରାଯ ଵରଦାଯ ନମୋ ଵରାଯ
ନାନା ଅଦ୍ଭୁତ ମୁକୁଟ ଓ ବାହୁବନ୍ଧ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ଦାତା, ସର୍ବୋତ୍ତମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଵିଘ୍ନଶମନୋଦ୍ଯତପୌରୁଷାଯ ଯୋଗେଶ୍ଵରାଯ ଵିରଜାଯ ନମୋ ଵରାଯ
ଦେବମାନଙ୍କର ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ନାଥ, ଶୁଦ୍ଧ, ଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନାରାଯଣାଯାତ୍ମହିତାଯନାଯ ମହାଵରାହାଯ ନମସ୍କରୋମି
ନାରାୟଣ, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ମହାବରାହଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯୁଗାନ୍ତଶେଷଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣଂ ତଂ ଦେଵଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ଯିଏ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହନ୍ତି, ସେଇ ପୁରୁଣା ପୁରୁଷ, ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞମାତ୍ମପ୍ରଭଵଂ ଵରେଣ୍ଯଂ ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯ
କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ, ଆତ୍ମାର ଉତ୍ସ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ଵଦନ୍ତି ଯଂ ଵୈ ପୁରୁଷଂ ସନାତନଂ ତଂ ଦେଵଗୁହ୍ଯଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯାହାକୁ ସମସ୍ତେ ସନାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲନ୍ତି, ସେଇ ଦେବମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ତମୀଶ୍ଵରଂ ତୃପ୍ତମନୁତ୍ତମୈର୍ଗୁଣୈଃ ପରାଯଣଂ ଵିଷ୍ଣୁମୁପୈମି ସାଶ୍ଵତମ୍
ଅପୂର୍ବ ଗୁଣରେ ତୃପ୍ତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶ୍ରୟ, ଶାଶ୍ୱତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ମହାବଲଂ ଵେଦନିଧିଂ ସୁରେଶଂ ଵ୩ଜାମି ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶରଣଂ ଜନାର୍ଦନମ୍
ମହାବଳୀ, ବେଦର ଧନ, ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ, ବିଷ୍ଣୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ପୀତାମ୍ବରଂ କାଞ୍ଚନଭକ୍ତିଚିତ୍ରଂ ମାଲାଧରଂ କେଶଵମଭ୍ଯୁପୈମି
ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସୁନ୍ଦର ମାଳା ଓ ସୁନା ଆଭାରେ ଉଜ୍ୱଳ କେଶବଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ଆଦିତ୍ଯରୁଦ୍ରାଶ୍ଵିଵସୁପ୍ରଭାଵଂ ପ୍ରଭୁଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଽଚ୍ଯୁତମାତ୍ମଵନ୍ତମ୍
ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ବସୁମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛି, ସ୍ୱୟଂ-ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ଅଚ୍ୟୁତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ପ୍ରପଦ୍ଯେ ସୂକ୍ଷ୍ମମଚଲଂ ଵରେଣ୍ଯମଭଯପ୍ରଦମ୍
ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅଚଳ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ଭୟହର ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ପ୍ରପଦ୍ଯେ ମୁକ୍ତସଂଗାନାଂ ଯତୀନାଂ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିରୁ ମୁକ୍ତ ଯତୀମାନେ ଯେଉଁଠି ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲମ୍
ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଶରଣାର୍ଥୀଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ଯୋଗାତ୍ମାନଂ ମହାତ୍ମାନଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଽହଂ ଜନାର୍ଦନମ୍
ମୁଁ ଯୋଗର ଆତ୍ମା, ମହାନ ଆତ୍ମା, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ନାରାଯଣମଣୀଯାଂସଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିଯମ୍
ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସେଇ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି।