ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ କିନ୍ନରୈର୍ଯକ୍ଷୈଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣପନ୍ନଗୈଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ପନ୍ନଗମାନେ।
ଵୃକଦ୍ଵୀପିଗଜେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵୃଗାତ୍ରୋ ଵିରାଜତେ
ଓଲା, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ଗଜେନ୍ଦ୍ର ସହିତ, ତାଙ୍କ ଆକୃତି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଚୂତନୀପକଦମ୍ବୈଶ୍ଚ ଚନ୍ଦନାଗୁରୁଚମ୍ପକୈଃ
ଆମ୍ବ, ନୀପ, କଦମ୍ବ, ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛମାନେ।
ତଥାନ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ଵୃକ୍ଷୈଃ ସର୍ଵତଃ ସମଲଙ୍କୃତଃ
ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶୋଭିତ।
ଶୋଭିତୋ ରୁଚିରପ୍ରଖ୍ଯୈସ୍ତ୍ରିଭିର୍ଵିସ୍ତୀର୍ଣସାନୁଭିଃ
ତିନିଟି ବିସ୍ତୃତ ଶୃଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭା ପାଉଥିବା, ରୂପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ।
ଜୀଵଞ୍ଜୀଵକସଂଘୁଷ୍ଟୈଶ୍ଚକୋରଶିଖିନାଦିତୈଃ
ଜୀବଜନ୍ତୁମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ରହି, ଚକୋର ଓ ମୟୂର ରବରେ ଗଞ୍ଜିଉଛି।
ନାନାପୁଷ୍ପସମାକୀର୍ଣଂ ନାନାଗନ୍ଧାଧିଵାସିତମ୍
ନାନା ପୁଷ୍ପରେ ଢାକା, ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
ପାଣ୍ଡୁରାମ୍ବୁଦସଂକାଶଂ ତୁଷାରଚଯସଂନିଭମ୍
ଧଳା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ତୁଷାର ରାଶି ସମାନ।
ତୃତୀଯଂ ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଶୃଙ୍ଗମୁତ୍ତମମ୍
ତୃତୀୟ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସ।
ନାତପ୍ତତପସୋ ଲୋକେ ଯେ ଚ ପାପକୃତୋ ଜନାଃ
ଏହି ଲୋକରେ ଯେଉଁମାନେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ପାପ କରନ୍ତି।
କାରଣ୍ଡଵସମାକୀର୍ଣଂ ରାଜହଂସୋପଶୋଭିତମ୍
କାରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀମାନେ ଭରିଥିବା ଏହି ହ୍ରଦଟି ରାଜହଂସମାନେ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥିଲେ।
କମଲୈଃ ଶତପତ୍ରୈଶ୍ଚ କାଞ୍ଚନୈଃ ସମଲଙ୍କୃତମ୍
ସେଠାରେ ସୁନା ରଙ୍ଗର ପଦ୍ମ ଓ ଶତପତ୍ରୀ ଫୁଲ ରହି ହ୍ରଦକୁ ଅତି ସୁନ୍ଦର କରିଥିଲା।
ଗୁଲ୍ମୈଃ କୀଚକଵେଣୂନାଂ ସମନ୍ତାତ୍ ପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍
ଚାରିପାଖରେ କୀଚକ ଓ ବାଁସ ଗଛର ଝୁପୁଡ଼ି ଏହି ହ୍ରଦକୁ ଘେରି ରହିଥିଲା।
ଆସୀଦ୍ ଗ୍ରାହୋ ଗଜେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ରିପୁରାକେକରେକ୍ଷମଃ
ସେଠାରେ ଏକ ମଗର ରହୁଥିଲା, ଯାହା ହାତୀମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଶିକାର ପାଇଁ ଚକିତ ଥାଏ।
ମଦସ୍ରାଵୀ ଜଲାକାଙ୍କ୍ଷୀ ପାଦଚାରୀଵ ପର୍ଵତଃ
ସେ ମଗର ମଦରେ ଭିଜିଥିଲା, ପାଣି ପାଇଁ ଆସା କରୁଥିଲା, ଏବଂ ପାହାଡ଼ ପରି ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଲୁଥିଲା।
ଗଜୋ ହ୍ଯଞ୍ଜନସଂକାଶୋ ମଦାଚ୍ଚଲିତଲୋଚନଃ
ହାତୀଟି କାଜଳ ଭଳି କଳା, ମଦରେ ଚକ୍ଷୁ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ସଲୀଲଃ ପଙ୍କଜଵନେ ଯୂଥମଧ୍ଯଗତଶ୍ଚରନ୍
ସେ ହାତୀଟି ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଝିଲିମିଲି ଜଳରେ, ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଘୁରୁଥିଲା।
ପଶ୍ଯନ୍ତୀନାଂ କରେଣୂନାଂ କ୍ରୋଶନ୍ତୀନାଂ ଚ ଦାରୁଣମ୍
ସେତେବେଳେ କେତେକ ମହିଳା ହାତୀ ଦେଖି ଦୁଃଖରେ କନ୍ଦୁଥିଲେ।
ଵାରୁଣୈଃ ସଂଯତଃ ପାଶୈର୍ନିଷ୍ପ୍ରଯତ୍ନଗତିଃ କୃତଃ
ପାଣିରେ ବସୁଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କର ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ି, ସେ ହାତୀଟି ଚଳାଚଳରେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଵିସ୍ଫୂର୍ଯ ଚ ଯଥାଶକ୍ତି ଵିକ୍ରୋସଂଶ୍ଚ ମହାରଵାନ୍
ସେ ହାତୀଟି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ ହଁଚାଲା ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ରାବ କରିଲା।
ପରମାପଦମାପନ୍ନୋ ମନସାଚିନ୍ତଯଦ୍ଧରିମ୍
ଏପରି ଅତି ବଡ଼ ବିପଦରେ ପଡ଼ି, ସେ ହାତୀ ମନରେ ହରିଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲା।
ତମେଵ ଶରଣଂ ଦେଵଂ ଗତଃ ସର୍ଵାତ୍ମନା ତଦା
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ମନ, ଦେହ ଓ ପ୍ରାଣରେ ଏହି ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲା।
ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରାଭ୍ଯାସାତ୍ ଭକ୍ତିମାନ୍ ଗରୁଡଧ୍ଵଜେ
ଅନେକ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତରର ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲା।
ମଥିତାମୃତଫେନାଭଂ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରମ୍
ମଥାଯାଇଥିବା ଅମୃତର ଫେନ ପରି ଚମକୁଥିବା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲା।
ଆପଦ୍ଵିମୋକ୍ଷମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ ଗଜଃ ସ୍ତୋତ୍ରମୁଦୀରଯତ୍
ବିପଦରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ହାତୀ ଭଗବାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।
ଅନାଶ୍ରିତାଯ ଦେଵାଯ ନିଃସ୍ପୃହାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଯିଏ କାହାରି ଆଶ୍ରୟ ନେଇନାହାନ୍ତି, ଯିଏ କିଛି ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଠି ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଅନ୍ତରାଯ ଚୈକାଯ ଅଵ୍ଯକ୍ତାଯ ନମୋ ନମଃ
ଯିଏ ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି, ଏକମାତ୍ର, ଅଦୃଶ୍ୟ, ସେଠି ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୁନି ପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।
ଅପ୍ରର୍କ୍ଯାପ୍ରମେଯାଯ ଅତୁଲାଯ ନମୋ ନମଃ
ଯିଏ ଅପରିମାପ୍ୟ, ଅପ୍ରମେୟ, ତୁଳନାହୀନ, ସେଠି ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୁନି ପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।
ସନାତନାଯ ପୂର୍ଵାଯ ପୁରାଣାଯ ନମୋ ନମଃ
ସନାତନ, ପୁରୁଣା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଜଗତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।