ମହାତୀର୍ଥେ ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵାସୁଦେଵଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ତାପରେ ଏକ ବଡ଼ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ମହାକୋଶ୍ଯାଂ ମହାଦେଵଂ ହଂସାଖ୍ଯଂ ଭକ୍ତିମାନଥ
ମହାକୋଶାରେ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ହଁସ ନାମକ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ମହାବାହୁଃ ପ୍ରଜାଗାମ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ମହାବାହୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜି, ତିବିଷ୍ଟପକୁ ଚଲିଗଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାର୍ଽଚ୍ଯ ହରିଂ ଚାସୌ ତୀର୍ଥଂ କନଖଲଂ ଯଯୌ
ସେଠାରେ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପୂଜି, କନଖଳ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇଲେ।
ଧନାଧିପଂ ଚ ମେଘଙ୍କଂ ଯଯାଵଥ ଗିରିଵ୍ରଜମ୍
ସେ ଧନର ଅଧିପତି ମେଘାଙ୍କଙ୍କୁ ଦେଖି, ପରେ ଗିରିବ୍ରଜକୁ ଗଲେ।
ସଂପୂଜଯିତ୍ଵା ପିଧିଵତ୍କାମରୂପଂ ଜଗାମ ହ
ଯଥାଯଥ ଭାବେ କାମରୂପଙ୍କୁ ପୂଜି, ସେଉଠାରୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ଜଗାମ ତୀର୍ଥପ୍ରଵରଂ ମହାଖ୍ଯଂ ତସ୍ମିନ୍ ମହାଦେଵମପୂଜଯତ୍
ସେ ମହାଖ୍ୟ ନାମକ ପ୍ରମୁଖ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ତମୀଡ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁ ଗଜେନ୍ଦ୍ରସୋକ୍ଷଣଂ ଜଜାପ ଜପ୍ଯଂ ପରମଂ ପଵିତ୍ରମ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ନିଵେଦ୍ଯ ଵିପ୍ରପ୍ରଵରେଷୁ କାଞ୍ଚନଂ ଜଗାମ ଘୋରଂ ସ ହି ଦଣ୍ଡକଂ ଵନମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସୁନା ଦାନ କରି, ସେ ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡକ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଦଦର୍ଶ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଂ ମହାଶ୍ଵାପଦଵାରଣମ୍
ସେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ବଡ଼ ବନ୍ୟପଶୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତି।
ସ୍ଥିତଃ ସ୍ଥିଣ୍ଡିଲଶାଯୀ ତୁ ପଠନ୍ ସାରସ୍ଵତଂ ସ୍ତଵମ୍
ସେଠାରେ ମାଟିରେ ଶୋଇ ରହି, ସାରସ୍ୱତ ସ୍ତବ ପଢ଼ିଲେ।
ଜଗାମ ଦାନଵୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ହରିମ୍
ଦାନବ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଯୌ ପୁରା ଭଗଵାନ୍ ପ୍ରାହ କ୍ରୋଡରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯେଉଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ପୂର୍ବେ ଭଗବାନ୍ କ୍ରୋଡ଼ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା ବେଳେ କହିଥିଲେ, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।
ପୂଜଯନ୍ ଭଗଵତ୍ପାଦୌ ମହାଭାଗଵତୋ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ସେ ମହାଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କର ପାଦକୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଯତ୍କୀର୍ତ୍ତନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାତ୍ ସ୍ପର୍ଶନାଚ୍ଚ ଵିମୁକ୍ତପାପା ମନୁଜା ଭଵନ୍ତି
ଯାହାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ, ଶ୍ରବଣ କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ମଣିଷମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଗଜେନ୍ଦ୍ରମୋକ୍ଷଣାଦୀଂସ୍ତୁ ଚତୁରସ୍ତାନ୍ ଵଦସ୍ଵ ମେ
ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଘଟଣା ଆଦି ଚାରିଟି ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ।
ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶୋ ଭଵତି ଯୈରୁକ୍ତୈଃ ସଂଶ୍ରୁତୈଃ ସ୍ମୃତୈଃ
ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିଲେ, ଶୁଣିଲେ କିମ୍ବା ସ୍ମରଣ କଲେ ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ସାରସ୍ଵତଂ ତତଃ ପୁଣ୍ଯୌ ପାପପ୍ରଶମନୌ ସ୍ତଵୌ
ତାପରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ସାରସ୍ବତ ସ୍ତବ।
ସୁତଃ ପର୍ଵତରାଜସ୍ଯ ସୁମେରୋର୍ଭାସ୍କରଦ୍ଯୁତେଃ
ପର୍ବତରାଜ ସୁମେରୁଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଉତ୍ଥିତଃ ସାଗରଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ଦେଵର୍ଷିଗଣସେଵିତଃ
ସେ ସାଗରକୁ ଭେଦି ଉଠିଲେ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ କିନ୍ନରୈର୍ଯକ୍ଷୈଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣପନ୍ନଗୈଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ପନ୍ନଗମାନେ।
ଵୃକଦ୍ଵୀପିଗଜେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵୃଗାତ୍ରୋ ଵିରାଜତେ
ଓଲା, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ଗଜେନ୍ଦ୍ର ସହିତ, ତାଙ୍କ ଆକୃତି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଚୂତନୀପକଦମ୍ବୈଶ୍ଚ ଚନ୍ଦନାଗୁରୁଚମ୍ପକୈଃ
ଆମ୍ବ, ନୀପ, କଦମ୍ବ, ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛମାନେ।
ତଥାନ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ଵୃକ୍ଷୈଃ ସର୍ଵତଃ ସମଲଙ୍କୃତଃ
ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶୋଭିତ।
ଶୋଭିତୋ ରୁଚିରପ୍ରଖ୍ଯୈସ୍ତ୍ରିଭିର୍ଵିସ୍ତୀର୍ଣସାନୁଭିଃ
ତିନିଟି ବିସ୍ତୃତ ଶୃଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭା ପାଉଥିବା, ରୂପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ।
ଜୀଵଞ୍ଜୀଵକସଂଘୁଷ୍ଟୈଶ୍ଚକୋରଶିଖିନାଦିତୈଃ
ଜୀବଜନ୍ତୁମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ରହି, ଚକୋର ଓ ମୟୂର ରବରେ ଗଞ୍ଜିଉଛି।
ନାନାପୁଷ୍ପସମାକୀର୍ଣଂ ନାନାଗନ୍ଧାଧିଵାସିତମ୍
ନାନା ପୁଷ୍ପରେ ଢାକା, ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
ପାଣ୍ଡୁରାମ୍ବୁଦସଂକାଶଂ ତୁଷାରଚଯସଂନିଭମ୍
ଧଳା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ତୁଷାର ରାଶି ସମାନ।
ତୃତୀଯଂ ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଶୃଙ୍ଗମୁତ୍ତମମ୍
ତୃତୀୟ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସ।
ନାତପ୍ତତପସୋ ଲୋକେ ଯେ ଚ ପାପକୃତୋ ଜନାଃ
ଏହି ଲୋକରେ ଯେଉଁମାନେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ପାପ କରନ୍ତି।