ତ୍ରିସୌଵର୍ଣଂ ମହାଦେଵମର୍ବୁଦେଶଂ ଜଗାମ ହ
ଅର୍ବୁଦଦେଶକୁ ଯାଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କାଲିଞ୍ଜରଂ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ନୀଲକଣ୍ଠଂ ଦଦର୍ଶ ସଃ
କାଳିଞ୍ଜରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ନୀଳକଣ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଜଗାମ ସାଗରାନୂପେ ପ୍ରଭାସେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମୀଶ୍ଵରମ୍
ସମୁଦ୍ରତଟ ପ୍ରଭାସକୁ ଯାଇ, ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସୋମେଶ୍ଵରଂ ଲୋକପତିଂ ଦଦର୍ଶ ସ କପର୍ଦିନମ୍
ସେ ସୋମେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଆପ୍ଯାଯିତଃ ଶଙ୍କରେଣ ଵିଷ୍ଣୁନା ସକପର୍ଦିନା
ସେ ଶଙ୍କର ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଠାରୁ ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ, ଯିଏ ଜଟାଧାରୀ।
ତତ୍ର ରୁଦ୍ରଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପ୍ରଜଗାମୋତ୍ତରାନ୍ କୁରୂନ୍
ସେଠାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଉତ୍ତର କୁରୁ ଦେଶକୁ ଚଲିଗଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଽଚ୍ଯ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ଭୀମଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵନ୍ଦିତମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଭୟଙ୍କର ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ତମର୍ଚ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଽଚ୍ଯ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କୁ ପୂଜି, ବ୍ରାହ୍ମଣୀକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ତତଶ୍ଚ କୁଣ୍ଡିନଂ ଗତ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ପ୍ରାମତୃପ୍ତିଦମ୍
ତାପରେ କୁଣ୍ଡିନକୁ ଯାଇ, ପିତୃମାନେ ଯାହାଠାରୁ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ସେଉଠି ପୂଜା କଲେ।
ମାଗଧାରଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ଦଦର୍ଶ ଵସୁଧାଧିପମ୍
ମାଗଧ ଅରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ମହାତୀର୍ଥେ ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵାସୁଦେଵଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ତାପରେ ଏକ ବଡ଼ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ମହାକୋଶ୍ଯାଂ ମହାଦେଵଂ ହଂସାଖ୍ଯଂ ଭକ୍ତିମାନଥ
ମହାକୋଶାରେ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ହଁସ ନାମକ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ମହାବାହୁଃ ପ୍ରଜାଗାମ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ମହାବାହୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜି, ତିବିଷ୍ଟପକୁ ଚଲିଗଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାର୍ଽଚ୍ଯ ହରିଂ ଚାସୌ ତୀର୍ଥଂ କନଖଲଂ ଯଯୌ
ସେଠାରେ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପୂଜି, କନଖଳ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇଲେ।
ଧନାଧିପଂ ଚ ମେଘଙ୍କଂ ଯଯାଵଥ ଗିରିଵ୍ରଜମ୍
ସେ ଧନର ଅଧିପତି ମେଘାଙ୍କଙ୍କୁ ଦେଖି, ପରେ ଗିରିବ୍ରଜକୁ ଗଲେ।
ସଂପୂଜଯିତ୍ଵା ପିଧିଵତ୍କାମରୂପଂ ଜଗାମ ହ
ଯଥାଯଥ ଭାବେ କାମରୂପଙ୍କୁ ପୂଜି, ସେଉଠାରୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ଜଗାମ ତୀର୍ଥପ୍ରଵରଂ ମହାଖ୍ଯଂ ତସ୍ମିନ୍ ମହାଦେଵମପୂଜଯତ୍
ସେ ମହାଖ୍ୟ ନାମକ ପ୍ରମୁଖ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ତମୀଡ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁ ଗଜେନ୍ଦ୍ରସୋକ୍ଷଣଂ ଜଜାପ ଜପ୍ଯଂ ପରମଂ ପଵିତ୍ରମ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ନିଵେଦ୍ଯ ଵିପ୍ରପ୍ରଵରେଷୁ କାଞ୍ଚନଂ ଜଗାମ ଘୋରଂ ସ ହି ଦଣ୍ଡକଂ ଵନମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସୁନା ଦାନ କରି, ସେ ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡକ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଦଦର୍ଶ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଂ ମହାଶ୍ଵାପଦଵାରଣମ୍
ସେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ବଡ଼ ବନ୍ୟପଶୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତି।
ସ୍ଥିତଃ ସ୍ଥିଣ୍ଡିଲଶାଯୀ ତୁ ପଠନ୍ ସାରସ୍ଵତଂ ସ୍ତଵମ୍
ସେଠାରେ ମାଟିରେ ଶୋଇ ରହି, ସାରସ୍ୱତ ସ୍ତବ ପଢ଼ିଲେ।
ଜଗାମ ଦାନଵୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ହରିମ୍
ଦାନବ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଯୌ ପୁରା ଭଗଵାନ୍ ପ୍ରାହ କ୍ରୋଡରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯେଉଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ପୂର୍ବେ ଭଗବାନ୍ କ୍ରୋଡ଼ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା ବେଳେ କହିଥିଲେ, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।
ପୂଜଯନ୍ ଭଗଵତ୍ପାଦୌ ମହାଭାଗଵତୋ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ସେ ମହାଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କର ପାଦକୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଯତ୍କୀର୍ତ୍ତନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାତ୍ ସ୍ପର୍ଶନାଚ୍ଚ ଵିମୁକ୍ତପାପା ମନୁଜା ଭଵନ୍ତି
ଯାହାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ, ଶ୍ରବଣ କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ମଣିଷମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଗଜେନ୍ଦ୍ରମୋକ୍ଷଣାଦୀଂସ୍ତୁ ଚତୁରସ୍ତାନ୍ ଵଦସ୍ଵ ମେ
ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଘଟଣା ଆଦି ଚାରିଟି ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ।
ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶୋ ଭଵତି ଯୈରୁକ୍ତୈଃ ସଂଶ୍ରୁତୈଃ ସ୍ମୃତୈଃ
ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିଲେ, ଶୁଣିଲେ କିମ୍ବା ସ୍ମରଣ କଲେ ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ସାରସ୍ଵତଂ ତତଃ ପୁଣ୍ଯୌ ପାପପ୍ରଶମନୌ ସ୍ତଵୌ
ତାପରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ସାରସ୍ବତ ସ୍ତବ।
ସୁତଃ ପର୍ଵତରାଜସ୍ଯ ସୁମେରୋର୍ଭାସ୍କରଦ୍ଯୁତେଃ
ପର୍ବତରାଜ ସୁମେରୁଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଉତ୍ଥିତଃ ସାଗରଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ଦେଵର୍ଷିଗଣସେଵିତଃ
ସେ ସାଗରକୁ ଭେଦି ଉଠିଲେ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ।