ସୁଦର୍ଶନୋ ଦ୍ଵାଦଶାରଃ ଷଣ୍ଣାଭିର୍ଦ୍ଵିଯୁଗୋ ଜଵୀ
'ସୁଦର୍ଶନରେ ବାରଟି ଆରା, ଛଅଟି ନାଭି ଅଛି ଏବଂ ଏହା ଦୁଇ ଦୁଇ କରି ତେଜରେ ଘୂରେ।'
ଶିଷ୍ଟାନାଂ ରକ୍ଷଣାର୍ଥାଯ ସଂସ୍ଥିତା ଋଥଵଶ୍ଚ ଷଟ୍
'ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଛଅଟି ଋତୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛି।'
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଚାପ୍ଯଥୋ ଵିଶ୍ଵେ ପ୍ରଜାପତଯ ଏଵ ଚ
ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱଦେବ ଓ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ଚୈତ୍ରାଦ୍ଯାଃ ଫାଲ୍ଗୁନାନ୍ତାଶ୍ଚ ମାସାସ୍ତତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠତାଃ
ଚୈତ୍ର ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଫାଲ୍ଗୁନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ମାସ ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛି।
ଅମୋଘ ଏଷୋ ଽମରରାଜଡପୂଜିତୋ ଧୃତୋ ମଯା ନେତ୍ରଗତସ୍ତପୋବଲାତ୍
ଏହି ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାହାକୁ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ନଜର ମଧ୍ୟରେ ଧାରଣ କରିଛି।
କଥଂ ଶଂଭୋ ଵିଜାନୀଯାମମୋଘୋ ମୋଘ ଏଵ ଵା
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୁଁ କିପରି ଜାଣିବି ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଫଳଦାୟକ କି ନୁହେଁ?
ଜିଜ୍ଞାସାର୍ଥଂ ତଵୈଵେହ ପ୍ରକ୍ଷେପ୍ସ୍ଯାମି ପ୍ରତୀଚ୍ଛ ଭୋଃ
ତୁମ ଜିଜ୍ଞାସା ପାଇଁ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼ିବି; ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କର।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ପ୍ରକ୍ଷିପସ୍ଵେତି ନିର୍ଵିଶଙ୍କେନ ଚେତସା
ଯଦି ଏମିତି, ତେବେ ସନ୍ଦେହ ଛାଡ଼ି ମନରେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼।
ମୁମୋଚ ତେଜୋଜିଜ୍ଞାସୁଃ ଶଙ୍କରଂ ପ୍ରତି ଵେଗଵାନ୍
ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଉପରେ ତେଜ ଛାଡ଼ିଲେ।
ତ୍ରିଧା ଚକାର ଵିଶ୍ଵେଶଂ ଯଜ୍ଞେଶଂ ଯଜ୍ଞଯାଜକମ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଯଜ୍ଞର ନାଥ ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ତିନି ରୂପରେ କରିଦେଲେ।
ଵ୍ରୀଡୋପପ୍ଲୁତଦେହସ୍ତୁ ପ୍ରଣିପାତପରୋ ଽଭଵତ୍
ଲଜ୍ଜାରେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଭିଜିଗଲା ଏବଂ ସେ ପ୍ରଣାମ କରିବାରେ ଲାଗିଗଲେ।
ନିକୃତ୍ତୋ ନ ସ୍ଵରଭାଵୋ ମେ ସୋ ଽଚ୍ଛେଦ୍ଯୋ ଽଦାହ୍ଯ ଏଵ ଚ
ମୋତେ କାଟିଦେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ମୂଳ ସ୍ୱଭାବ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନି; ଏହାକୁ କେହି କାଟିପାରିବେ ନାହିଁ, ଜଳାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
କୃତାନି ତାନି ପୁଣ୍ଯନି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ସଶଯଃ
ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ନିଶ୍ଚୟ ଫଳ ଦେବ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତୃତୀଯଶ୍ଚ ଵିରୂପାକ୍ଷସ୍ତ୍ରଯୋ ଽମୀ ପୁଣ୍ଯଦା ନୃଣାମ୍
ତୃତୀୟ ହେଉଛନ୍ତି ବିରୂପାକ୍ଷ; ଏହି ତିନି ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଶ୍ରୀଦାମ୍ନି ନିହତେ ଵିଷ୍ଣୋ ନନ୍ଦଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଦେଵତାଃ
ଶ୍ରୀଦାମ୍ନିଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ।
ଗତ୍ଵା ସୁରଗିରିପ୍ରସ୍ଥଂ ଶ୍ରୀଦାମାନଂ ଦଦର୍ଶ ହ
ସେ ସୁରପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ଯାଇ, ଶ୍ରୀଦାମ୍ନାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ମୁମୋଚ ଚକ୍ରଂ ଵେଗାଢ୍ଯଂ ହତୋ ଽସୀତି ବ୍ରୁଵନ୍ମୁହୁଃ
ସେ ବେଗରେ ଚକ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ ଏବଂ ବାରମ୍ବାର 'ସେ ହତ' ବୋଲି କହିଲେ।
ସଂଛିନ୍ନସୀର୍ଷୋ ନିପପାତ ଶୈଲାଦ୍ ଵଜ୍ରାହତଂ ଶୈଲଶିରୋ ଯଥୈଵ
ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଯିବା ପରେ, ସେ ପାହାଡ଼ରୁ ବିଜୁଳି ଲାଗିଥିବା ପାହାଡ଼ ଶିଖର ପରି ଲୁହିଯାଇଲେ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚ ଚକ୍ରଂ ପ୍ରଵରଂ ମହାଯୁଧଂ ଜଗାମ ଦେଵୋ ନିଲଯଂ ପଯୋନିଧିମ୍
ଉତ୍ତମ ଚକ୍ର, ମହାସ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ସେ ଦେବତା ସମୁଦ୍ରରେ ତାଙ୍କର ନିବାସକୁ ଗଲେ।
ତମାରାଧଯ ଚେତ୍ ସାଧୋ କ୍ଷୀରେଣୋଚ୍ଛସି ଭୋଜନମ୍
ଯଦି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିବ, ହେ ସାଧୁ, ତେବେ ତୁମେ ଦୁଧ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ପାଇପାରିବ।
ତମାରାଧ୍ଯ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ କ୍ଷୀରେଣ ଭୋଜନମ୍
ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରି, ସେ ଦୁଧ ଆକାରରେ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଲେ।
ତତ୍ତୀର୍ଥଵର୍ଯଂ ସ ମହାସୁରୋ ଵୈ ସମାସସାଦାଥ ସୁପୁଣ୍ଯହେତୋଃ
ସେ ମହାଶୁର, ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ଲାଗି, ସେଇ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ସୁଵର୍ଣାକ୍ଷଂ ନୈମିଷଂ ପ୍ରଯଯୌ ତତଃ
ସୁବର୍ଣ୍ଣାକ୍ଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ପରେ ନୈମିଷକୁ ଗଲେ।
ତୋମ୍ତ୍ଯାଃ କାଞ୍ଚନାକ୍ଷ୍ଯାଶ୍ଚ ଗୁରୁଦାଯାଶ୍ଚ ମଧ୍ଯତଃ
ତୋମ୍ତୀ, କାଞ୍ଚନାକ୍ଷୀ ଓ ଗୁରୁଦାୟାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ।
ଋଷୀନପି ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ନୈମିଷାରଣ୍ଯଵାସିନଃ
ନୈମିଷ ଅରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ସେ ମାନ୍ୟ କଲେ।
ଗଯାଯାଂ ଗୋପତିଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଜଗାମ ସ ମହାସୁରଃ
ସେ ମହାଶୁର, ଗୟାରେ ଗୋପତିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପିଦୃଣାଂ ସ ଚକାର ହ
ସେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ।
ଗଦାପାଣିଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଗୋପତିଂ ଚାପି ଶଙ୍କରମ୍
ଗଦାପାଣିଙ୍କୁ ଓ ଗୋପତି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି,
ମହାନଦୀଜଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସରଯୂମାଜଗାମ ସଃ
ବଡ଼ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ସରୟୂକୁ ଗଲେ।
ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ଵିରଜାଂ ନଗରୀଂ ଯଯୌ
ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ସେ ବିରଜା ନଗରୀକୁ ଗଲେ।