ପତିଵ୍ରତା ପତିପ୍ରାଣା ଧର୍ମଶୀଲେତି ଵିଶ୍ରୁତା
ସେ ନାରୀ ପତିନିଷ୍ଠା, ପତି ହେଉଛନ୍ତି ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସଂବଭୂଵ ସୁତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଉପମନ୍ଯୁରିତି ସମୃତଃ
ଏକ ଗୌରବମୟ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ଉପମନ୍ୟୁ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ପୋଷଯାମାସ ଵଦତୀ କ୍ଷୀରମେତତ୍ ସୁଦୁର୍ଗତା
ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଜଣେ ମାଆ ଯେତେକି ଦୁଧ ମିଳିଲା, ତାହାରେ ପୁଅକୁ ପୋଷଣ କଲେ।
ସଂଭାଵନାମପ୍ଯକରୋଚ୍ଛାଲିପିଷ୍ଟରସେ ଽପି ହି
ସେ ମାଆ ମାନ୍ୟତା ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଚାଉଳ ପିଠାର ରସରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
କ୍ଷୀରୌଦନଂ ଚ ବୁଭୁଜେ ସୁସ୍ଵାଦୁ ପ୍ରାଣପୁଷ୍ଟିଦମ୍
ସେ ଦୁଧରେ ରନ୍ଧା ଚାଉଳ ଖାଇଲେ, ଯାହା ବହୁତ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଏବଂ ଜୀବନକୁ ପୁଷ୍ଟି ଦେଉଥିଲା।
ମାତ୍ରା ଦତ୍ତଂ ଦ୍ଵିତୀଯେ ଽହ୍ନି ନାଦତ୍ତେ ପିଷ୍ଟଵାରି ତତ୍
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ, ସେ ମାଆ ଦେଇଥିବା ଚାଉଳ ଚୁଣା ପାଣି ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ।
ତଂ ମାତା ରୁଦତୀ ପ୍ରାହ ବାଷ୍ପଗଦ୍ଗଦଯା ଗିରା
ମାଆ କାନ୍ଦୁଥିବା ବେଳେ, ଲୁହାରେ ଭିଜା କଣ୍ଠରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅପ୍ରସନ୍ନେ ଵିରୁପାକ୍ଷେ କୁତଃ କ୍ଷୀରେଣ ଭୋଜନମ୍
ବିରୂପାକ୍ଷ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, ଦୁଧରେ ଖାଦ୍ୟ କିପରି ମିଳିପାରିବ?
ତଦାରାଧଯ ଦେଵେଶଂ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ତ୍ରିଶୂଲିନମ୍
ସେହିପାଇଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ବିରୂପାକ୍ଷ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଽମୃତପାଯିତ୍ଵଂ କିଂ ପୁନଃ କ୍ଷୀରଭୋଜନମ୍
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ ଅମୃତ ପିବିବା ଅଧିକାର ମିଳେ—ତେବେ ଦୁଧରେ ଚାଉଳ ଖାଇବା କିଏ ଅସମ୍ଭବ?
କୋ ଽଯଂ ଵିରୂପାକ୍ଷ ଇତି ତ୍ଵଯାରାଧ୍ଯସ୍ତୁ କୀର୍ତିତଃ
ଏହି ବିରୂପାକ୍ଷ କିଏ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପୂଜିବାକୁ କହୁଛ?
ଯୋ ଽଯଂ ଵିରୁପାକ୍ଷ ଇତି ଶ୍ରୂଯତାଂ କଥଯାମି ତେ
ଏହି ବିରୂପାକ୍ଷ କିଏ—ଶୁଣ, ମୁଁ ତୋତେ କହିବି।
ତେନାକ୍ରମ୍ଯ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୀର୍ନୀତା ସ୍ଵଵଶଂ ପୁରା
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁରୁଣା ଦିନରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅଧୀନ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଶ୍ରୀ ତାଙ୍କ ଅଧିନରେ ଆସିଥିଲେ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଂ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ହର୍ତୁମୈଚ୍ଛନ୍ମହାବଲଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ହରିବାକୁ ଚାହିଲେ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଵଧାକାଙ୍କ୍ଷୀ ମହେଶ୍ଵରମୁପାଗମତ୍
ଏହା ଜାଣି, ତାଙ୍କୁ ସଂହାର କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତସ୍ଥୌ ହିମାଚଲପ୍ରସ୍ଥମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଶ୍ଲୁକ୍ଷ୍ଣଭୂତଲମ୍
ସେ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଉଚ୍ଚଭୂମିରେ, ଶୁଷ୍କ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ଆରାଧଯାମାସ ହରିଃ ସ୍ଵଯମାତ୍ମାନମାତ୍ମନା
ହରି ନିଜେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ନିଜ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ।
ଗୃଣଂସ୍ତତ୍ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମ ଯୋଗିଜ୍ଞେଯମଲକ୍ଷଣମ୍
ସେ ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାକୁ ଜାଣିପାରନ୍ତି, ନିର୍ଗୁଣ ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ତୈଜସଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଦିଵ୍ଯଂ ଚକ୍ରଂ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ତେବେ ଦେବମୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦୃଶ୍ୟମାନ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ପ୍ରକଟ ହେଲା।
କାଲଚକ୍ରନିଭଂ ଚକ୍ରଂ ଶଙ୍କରୋ ଵିଷ୍ଣୁମବ୍ରଵୀତ୍
ଶଙ୍କର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଏହି ଚକ୍ର କାଳର ଚକ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଏ...'
ସୁଦର୍ଶନୋ ଦ୍ଵାଦଶାରଃ ଷଣ୍ଣାଭିର୍ଦ୍ଵିଯୁଗୋ ଜଵୀ
'ସୁଦର୍ଶନରେ ବାରଟି ଆରା, ଛଅଟି ନାଭି ଅଛି ଏବଂ ଏହା ଦୁଇ ଦୁଇ କରି ତେଜରେ ଘୂରେ।'
ଶିଷ୍ଟାନାଂ ରକ୍ଷଣାର୍ଥାଯ ସଂସ୍ଥିତା ଋଥଵଶ୍ଚ ଷଟ୍
'ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଛଅଟି ଋତୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛି।'
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଚାପ୍ଯଥୋ ଵିଶ୍ଵେ ପ୍ରଜାପତଯ ଏଵ ଚ
ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱଦେବ ଓ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ଚୈତ୍ରାଦ୍ଯାଃ ଫାଲ୍ଗୁନାନ୍ତାଶ୍ଚ ମାସାସ୍ତତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠତାଃ
ଚୈତ୍ର ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଫାଲ୍ଗୁନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ମାସ ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛି।
ଅମୋଘ ଏଷୋ ଽମରରାଜଡପୂଜିତୋ ଧୃତୋ ମଯା ନେତ୍ରଗତସ୍ତପୋବଲାତ୍
ଏହି ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାହାକୁ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ନଜର ମଧ୍ୟରେ ଧାରଣ କରିଛି।
କଥଂ ଶଂଭୋ ଵିଜାନୀଯାମମୋଘୋ ମୋଘ ଏଵ ଵା
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୁଁ କିପରି ଜାଣିବି ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଫଳଦାୟକ କି ନୁହେଁ?
ଜିଜ୍ଞାସାର୍ଥଂ ତଵୈଵେହ ପ୍ରକ୍ଷେପ୍ସ୍ଯାମି ପ୍ରତୀଚ୍ଛ ଭୋଃ
ତୁମ ଜିଜ୍ଞାସା ପାଇଁ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼ିବି; ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କର।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ପ୍ରକ୍ଷିପସ୍ଵେତି ନିର୍ଵିଶଙ୍କେନ ଚେତସା
ଯଦି ଏମିତି, ତେବେ ସନ୍ଦେହ ଛାଡ଼ି ମନରେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼।
ମୁମୋଚ ତେଜୋଜିଜ୍ଞାସୁଃ ଶଙ୍କରଂ ପ୍ରତି ଵେଗଵାନ୍
ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଉପରେ ତେଜ ଛାଡ଼ିଲେ।
ତ୍ରିଧା ଚକାର ଵିଶ୍ଵେଶଂ ଯଜ୍ଞେଶଂ ଯଜ୍ଞଯାଜକମ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଯଜ୍ଞର ନାଥ ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ତିନି ରୂପରେ କରିଦେଲେ।