ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ଭୋଜଯେଦ୍ ଭକ୍ତଯା ଦୋହଦେ ଚ ଗୁଡାର୍ଦ୍ରକମ୍
ସେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛା ସମୟରେ ଗୁଡ଼ ଓ ଅଦା ମିଶାଇ ଦେବା ଉଚିତ।
ପାରିତେ ଦକ୍ଷିଣାନ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ ସ୍ତ୍ରୀପୁଂସୋଶ୍ଚାରୁଵାସସୀ
ପରେ ସେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପୁରୁଷ ଓ ଜନାନୀ ଦୁହିଁଠାରେ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ଘୃତପାତ୍ରଂ ଚ ମତିମନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ଘିଅର ପାତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନକ୍ଷତ୍ରମଯ ଏଵୈଷ ପୁରୁଷଃ ଶାଶ୍ଵତୋ ମତଃ
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ନକ୍ଷତ୍ରମୟ ଓ ଚିରଅବିନାଶୀ ବୋଲି ମନ୍ୟ ହୁଏ।
ପୂର୍ଵଂ କୃତଂ ହି ଭୃଗୁଣା ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଥମେ ଭୃଗୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ସୁରୂପାମ୍ଯଭିଜାଯନ୍ତେ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଗଙ୍ଗାନି ଚୈଵ ହି
ସୁନ୍ଦର ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଠିକ୍ ଭାବେ ଗଠିତ ହୁଏ।
ପିତୃମାତୃସମୁତ୍ଥଂ ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ହନ୍ତି କେଶଵଃ
ପିତା ଓ ମାତା ଦୁହିଁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ କେଶବ ନଶ୍ୱନ କରନ୍ତି।
ଅନନ୍ତାଂ ମନସଃ ପ୍ରୀତିଂ ରୂପଂ ଚାତୀଵ ଶୋଭନମ୍
ସେ ଅନନ୍ତ ମନୋହର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ରୂପ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଦଦାତି ନକ୍ଷତ୍ରପୁମାନ୍ ପୂଜିତସ୍ତୁ ଜନାର୍ଦନଃ
ପୂଜିତ ହେଲେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ନକ୍ଷତ୍ରମଧ୍ୟର ନାଥ, ଏହି ସମସ୍ତ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅରୁନ୍ଧତୀ ମହାଭାଗା ଖ୍ଯାତିମଗ୍ର୍ଯାଂ ଜଗାମ ହ
ଅରୁନ୍ଧତୀ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଖ୍ୟାତି ପାଇଥିଲେ।
ସଂପୂଜଯିତ୍ଵା ଗୋଵିନ୍ଦଂ ରେଵନ୍ତଂ ପୁତ୍ରମାପ୍ତଵାନ୍
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ସମ୍ପୂଜନ କରି, ସେ ରେବନ୍ତ ନାମକ ପୁଅ ପାଇଥିଲେ।
କାନ୍ତି ଵିଧୁରଵାପାଗ୍ର୍ଯାଂ ରାଜ୍ଯଂ ରାଜା ପୂରୂଵାଃ
ରାଜା ପୁରୁବା ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ କାନ୍ତି ଓ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ପୂଜିତୋ ରୂପଧାରୀ ଯୈସ୍ତୈଃ ପ୍ରାପ୍ତା ତୁ ସୁକାମିତା
ଯେମାନେ ରୂପଧାରୀ ନକ୍ଷତ୍ରନାଥଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ସୁଖ ପାଇଥିଲେ।
ନକ୍ଷତ୍ରପୁଂସଃ ପରମଂ ଵିଧାନଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ପୁଣ୍ଯାମିହ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାମ
ହେ ପୁଣ୍ୟବାନ, ଏଠାରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ବିଷୟରେ ନକ୍ଷତ୍ରପୁରୁଷଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିଧି ଶୁଣ।
ସ୍ତ୍ରାତ୍ଵା ସଂପୂଜଯାମାସ ଚୈତ୍ରାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଜନାର୍ଦନମ୍
ସେ ଚୈତ୍ର ମାସର ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଜଗାମ ସ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦୋ ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ
ଦାନବନାୟକ ପ୍ରହ୍ଲାଦ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ।
ଉପାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ତତଃ ସସ୍ନୌ ଵେଦୋକ୍ତଵିଧିନା ମୁନେ
ସେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ବେଦ ଉକ୍ତ ବିଧିରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ହେ ମୁନି।
କୃତଶୌଚୌ ଜଗାମାଥ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ପୁରୁଷକେସରିମ୍
ଶୌଚ କରି ସେ ପୁରୁଷସିଂହଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ରେଷ୍ଯ ରଜନୋମେକାଂ ଗୋକର୍ଣଂ ଦାନଵୋ ଯଯୌ
ସେଠାରେ, ରାଜା, ଜଣେ ଦାନବ ଗୋକର୍ଣ୍ଣକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରାଚୀନେ ଚାପରେ ଦୈତ୍ଯୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ କାମେଶ୍ଵରଂ ଯଯୌ
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଦେତ୍ୟ ପୂର୍ବଦିଗକୁ କାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଯଯୌ ଚ ପ୍ରହ୍ଲାଦଃ ପୁଣ୍ଡରୀକଂ ମହାମ୍ଭସି
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ମହାଜଳରେ ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ପୁଣ୍ଡରୀକଂ ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ଉଵାସ ଦିଵସତ୍ରଯମ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେଠାରେ ତିନି ଦିନ ରହିଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତଥା କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥେ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ନ୍ଯଵସଚ୍ଛୁଚିଃ
ତାପରେ, କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ପବିତ୍ର ପ୍ରହ୍ଲାଦ ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ରହିଲେ।
ଜଗାମାସୌ ପଯୋଷ୍ଣାଯାମଖଣ୍ଡଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେ ପୟୋଷ୍ଣୀ ନଦୀର ଅଖଣ୍ଡକୁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଜଗାମ ମତିମାନ୍ ଵିତସ୍ତାଯାଂ କୁମାରିଲମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ବିତସ୍ତା ନଦୀରେ କୁମାରିଳଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ଆରାଧ୍ଯାମାନଂ ଯଦ୍ଯତ୍ର କୃତଂ ପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଯେଉଁଠି ପୂଜା ହେଉଥିଲା, ସେଠାରେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉଥିଲା।
ଦେଵପ୍ରିଯାର୍ଥମସୃଜଦ୍ଧିତାର୍ଥଂ ଜଗତସ୍ତଥା
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଓ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ସେ ଏହା ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଵିଧିଵଦ୍ଦଧି ଚ ପ୍ରାଶ୍ଯ ମଣିମନ୍ତଂ ତତୋ ଯଯୌ
ବିଧିମତେ ଦହି ଖାଇ, ସେ ପରେ ମଣିମନ୍ତକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ର ତୀର୍ଥଵରେ ସ୍ନାତ୍ଵା ପ୍ରାଜାପତ୍ଯେ ମହାମତିଃଽ ଦଦର୍ଶ ଶଂଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଦେଵେଶଂ ଚ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଶମ୍ଭୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଷଡ୍ରାତ୍ରଂ ତତ୍ର ଚ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଜଗାମ ମଧୁନନ୍ଦିନୀମ୍
ସେଠାରେ ଛଅ ରାତି ରହି, ପରେ ମଧୁନନ୍ଦିନୀକୁ ଗଲେ।