ଉଵାନଦ୍ଯୁଗଲେ ଦତ୍ତେ ପ୍ରେତୋ ମେ ଵାହନୋ ଽଭଵତ୍
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଟି ପିଠା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ମୋ ପାଇଁ ପିତୃଲୋକରେ ଏକ ଯାନ ମିଳିଗଲା।
ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀପୁଣ୍ଯଂ ତଵୋକ୍ଯଂ ପୁଣଯଵର୍ଧରମ୍
ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀର ପୁଣ୍ୟ, ଯେପରି ତୁମେ କହିଛ, ଧର୍ମକୁ ବଢାଏ।
ଯନ୍ମଯା ତାତ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ତଦନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି
ପିତା, ମୁଁ ଯାହା କରିବାକୁ ଉଚିତ, ସେଥିପାଇଁ ଆପଣ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ପ୍ରେତପାଲୋ ଵଚଃ ପ୍ରାହ ସ୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିକରଂ ତତଃ
ତାପରେ ପିତୃଲୋକର ରକ୍ଷକ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ସାଧନ କରିବା ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍ ସମ୍ଯକ୍ ତଵ ଶ୍ରେଯସ୍କରଂ ମମ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିବି, ଯାହା ତୁମ ଓ ମୋର ଉପକାର କରିବ।
ମମ ନାମ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣଂ କୁରୁ
ମୋ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ପିଣ୍ଡ ଦାନ କର।
ମୁକ୍ତସ୍ତୁ ସର୍ଵଦାତୃଣାଂ ଯାସ୍ଯାମି ସହଲୋକତାମ୍
ମୁଁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ, ସମସ୍ତ ଦାନଶୀଳଙ୍କ ସହିତ ଲୋକକୁ ଯିବି।
ବୁଧଶ୍ରଵଣସଂଯୁକ୍ତା ସାତିଶ୍ରେଯସ୍କରୀ ସ୍ମୃତା
ବୁଧ ଓ ଶ୍ରବଣ ସହିତ ଯାହା ଯୋଗ ଥାଏ, ସେହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳମୟ ଭାବେ ମନେ ରଖାଯାଏ।
ସ୍ଵନାମାନି ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସମ୍ଯଗାଖ୍ଯାତଵାଞ୍ଛୁଚିଃ
ସେ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିଲେ।
ରମ୍ଯେ ଽଥ ଶୂରସେନାଖ୍ଯେ ଦେଶେ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଵୈ ଵଣିକ୍
ତାପରେ, ଶୂରସେନା ନାମକ ସୁନ୍ଦର ଦେଶକୁ ସେ ବଣିକ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଉଵାର୍ଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରଯଯୌ ଗଯାଶୀର୍ଷମନୁତ୍ତମମ୍
କ୍ରିୟା ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ସେ ଅତିଶୟ ଗୟାଶୀର୍ଷକୁ ଗଲେ।
ଚକାର ସ୍ଵପିତୄଣାଂ ଚ ଦାଯାଦାନାମନନ୍ତରମ୍
ସେ ନିଜ ପିତୃମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ।
ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣଂ ଚକ୍ରେ ତଥାନ୍ଯାନପି ଗୋତ୍ରଜାନ୍
ସେ ଏହି ପିଣ୍ଡ ଦାନ ନିଜ ଗୋତ୍ରର ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କଲେ।
ଵିମୁକ୍ତାସ୍ତେ ଦ୍ଵିଜ ପ୍ରେତା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ତତୋ ଗତାଃ
ସେଇ ଦ୍ୱିଜ ପିତୃମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ପରେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀଂ କୃତ୍ଵା କାଲଧର୍ମମୁପେଯିଵାନ୍
ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀ ପାଳନ କରି, ସେ କାଳର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଲୋକ ଛାଡିଦେଲେ।
ମାନୁଷ୍ଯଂ ଜନ୍ମମାସାଦ୍ଯ ସ ବଭୌ ଶାକଲେ ଵିରାଟ୍
ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ସେ ଶାକଳ ରେ ବିରାଟ୍ ଭାବେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ।
କାଲଧର୍ମମଵାପ୍ଯାସୌ ଗୁହ୍ଯକାଵାସମାଶ୍ରଯତ୍
କାଳର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେହ ଛାଡି, ସେ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ନିବାସକୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ।
ମର୍ତ୍ଯଲୋକମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜନ୍ଯତନଯୋ ଽଭଵତ୍
ମାନବ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ରାଜବଂଶର ପୁଅ ହେଲେ।
ଶକ୍ରଲୋକଂ ସ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଦେଵୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସୁପୂଜିତଃ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଠାରୁ ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ।
ତତୋ ଵିକଟରୂପୋ ଽସୌ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥପାରଗଃ
ତାପରେ, ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥକୁ ଜାଣିଲେ।
ସାଵମେନେ ଚ ଭର୍ତ୍ତାରଂ ସୁଶୀଲମପି ଭାମିନୀ
ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶିଳବାନ୍ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ନାରୀ ସେଉଁଠି ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିଲେ।
ତତୋ ନିର୍ଵେଦସଂଯୁକ୍ତୋ ଗତ୍ଵାଶ୍ରମପଦଂ ମହତ୍
ତାପରେ, ବିରକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ବଡ଼ ଆଶ୍ରମକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତମାରାଧ୍ଯ ଜଗନ୍ନାଥଂ ନକ୍ଷତ୍ରପୁରୁଷେଣ ହି
ସେ ନକ୍ଷତ୍ରପୁରୁଷ ସହିତ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।
ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀଭକ୍ତଃ ପୂର୍ଵାଭ୍ଯାସାଦଜାଯତ
ପୂର୍ବ ଅଭ୍ୟାସର ଫଳରେ, ସେ ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ହେଲେ।
ଅନଙ୍ଗରୂପପ୍ରତିମୋ ବଭୂଵ ମୃଶ୍ଚ ରାଜା ସ ପୁରୂରଵାଭୂତ୍
ସେ ଅନଙ୍ଗ ରୂପ ସଦୃଶ ହେଲେ, ଏବଂ ସେଇ ରାଜା ପୁରୁରବା ହେଲେ।
ନକ୍ଷତ୍ରପୁରୁଷାଖ୍ଯେନ ଆରାଧଯତ ତଦ୍ ଵଦ
ନକ୍ଷତ୍ରପୁରୁଷ ନାମକ ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଉପାସନା କଲେ, ତାହା କିପରି ହେଲା କୁହ।
ନକ୍ଷତ୍ରାଙ୍ଗନି ଦେଵସ୍ଯ ଯାନି ଯାନୀହ ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କର ଯେଉଁ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ନକ୍ଷତ୍ର ଭାବେ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ କଣ?
ଦ୍ଵେ ଜାନୁନୀ ତଥାଶ୍ଵିନ୍ଯୌ ସଂସ୍ତିତେ ରୂପଧାରିମଃ
ଦୁଇଟି ହାଟୁ ଅଶ୍ୱିନୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଭାବେ ରହିଛି।
କଟିସ୍ଥାଃ କୃତ୍ତିକାଶ୍ଚୈଵ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ବାସୁଦେବଙ୍କର କଟିଠାରେ କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ର ଅବସ୍ଥିତ।
ଉରଃସଂସ୍ଥା ତ୍ଵନୁରାଧା ଶ୍ରଵିଷ୍ଠା ପୃଷ୍ଠସଂସ୍ଥିତା
ଅନୁରାଧା ଚେଷ୍ଟ ଉପରେ ଅଛି, ଏବଂ ଶ୍ରବିଷ୍ଠା ପିଠି ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ।