କ୍ଷପଯାମି କଦନ୍ନାଦ୍ଯୈରାତ୍ମାନଂ କାଲଯାପନୈଃ
ମୁଁ ଖରାପ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଏଠି ଦିନ କଟାଉଛି, ଦେହକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଉଛି।
ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀ ନାମ ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ଽଭଵତ୍
ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ ଏକ ଉପବାସ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଶ୍ରବଣଦ୍ୱାଦଶୀ କୁହାଯାଉଥିଲା।
ଇରାଵତ୍ଯା ନଡ୍ଵଲାଯା ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ରପୁରସ୍ସରଃ
ଇରାବତୀ ନଦୀ କୂଳରେ ନଡ଼ ଝାଡ଼ି ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଆଗରେ ଥିଲେ।
କୃତୋପଵାସଃ ଶୁଚିମାନେକାଦଶ୍ଯାଂ ଯତଵ୍ରତଃ
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ ରହି, ପବିତ୍ର ଓ ନିୟମିତ ଭାବରେ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଥିଲେ।
ସଂପୂର୍ଣାଂ ଵସ୍ତୁସଂଵୀତାଂ ଛତ୍ରୋପାନହସଂଯୁତାମ୍
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜିନିଷରେ ଭରିଥିବା, ଛତା ଓ ଚପ୍ପଲ ସହିତ ଏକ ଘଡ଼ା ଥିଲା।
ପ୍ରଦତ୍ତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେନ୍ଦ୍ରାଯ ଶୁଚଯେ ଜ୍ଞାନଧର୍ମିଣେ
ଏହା ପବିତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଵର୍ଷାଣାଂ ସପ୍ତତୀନାଂ ଵୈ ନାନ୍ଯଦ୍ ଦତ୍ତଂ ହି କିଞ୍ଚନ
ସତରି ବର୍ଷ ହେଲା, ଏଠାରେ କିଛି ଦିଆଯାଇନଥିଲା।
ଅମୀ ଚାଦତ୍ତଦାନାସ୍ତୁ ମଦନ୍ନେନୋପଜୀଵିନଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ କିଛି ଦେଇନଥିଲେ, ସେମାନେ ମୋ ଖାଦ୍ୟରେ ଜୀବନ ଚାଲାଇଲେ।
ଦତ୍ତଂ ତଦିଦମାଯାତି ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଽପି ଦିନେ ଦିନେ
ଏଭଳି ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ସେଟି ଦିନେ ଦିନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ମୋ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ମଯି ଭୁକ୍ତେ ଚ ପୀତେ ଚ ସର୍ଵମନ୍ତର୍ହିତଂ ଭଵେତ୍
ମୁଁ ଖାଇଲେ ଓ ପିଇଲେ, ସବୁ କିଛି ଲୁଚିଯାଏ।
ଉଵାନଦ୍ଯୁଗଲେ ଦତ୍ତେ ପ୍ରେତୋ ମେ ଵାହନୋ ଽଭଵତ୍
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଟି ପିଠା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ମୋ ପାଇଁ ପିତୃଲୋକରେ ଏକ ଯାନ ମିଳିଗଲା।
ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀପୁଣ୍ଯଂ ତଵୋକ୍ଯଂ ପୁଣଯଵର୍ଧରମ୍
ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀର ପୁଣ୍ୟ, ଯେପରି ତୁମେ କହିଛ, ଧର୍ମକୁ ବଢାଏ।
ଯନ୍ମଯା ତାତ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ତଦନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି
ପିତା, ମୁଁ ଯାହା କରିବାକୁ ଉଚିତ, ସେଥିପାଇଁ ଆପଣ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ପ୍ରେତପାଲୋ ଵଚଃ ପ୍ରାହ ସ୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିକରଂ ତତଃ
ତାପରେ ପିତୃଲୋକର ରକ୍ଷକ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ସାଧନ କରିବା ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍ ସମ୍ଯକ୍ ତଵ ଶ୍ରେଯସ୍କରଂ ମମ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିବି, ଯାହା ତୁମ ଓ ମୋର ଉପକାର କରିବ।
ମମ ନାମ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣଂ କୁରୁ
ମୋ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ପିଣ୍ଡ ଦାନ କର।
ମୁକ୍ତସ୍ତୁ ସର୍ଵଦାତୃଣାଂ ଯାସ୍ଯାମି ସହଲୋକତାମ୍
ମୁଁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ, ସମସ୍ତ ଦାନଶୀଳଙ୍କ ସହିତ ଲୋକକୁ ଯିବି।
ବୁଧଶ୍ରଵଣସଂଯୁକ୍ତା ସାତିଶ୍ରେଯସ୍କରୀ ସ୍ମୃତା
ବୁଧ ଓ ଶ୍ରବଣ ସହିତ ଯାହା ଯୋଗ ଥାଏ, ସେହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳମୟ ଭାବେ ମନେ ରଖାଯାଏ।
ସ୍ଵନାମାନି ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସମ୍ଯଗାଖ୍ଯାତଵାଞ୍ଛୁଚିଃ
ସେ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିଲେ।
ରମ୍ଯେ ଽଥ ଶୂରସେନାଖ୍ଯେ ଦେଶେ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଵୈ ଵଣିକ୍
ତାପରେ, ଶୂରସେନା ନାମକ ସୁନ୍ଦର ଦେଶକୁ ସେ ବଣିକ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଉଵାର୍ଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରଯଯୌ ଗଯାଶୀର୍ଷମନୁତ୍ତମମ୍
କ୍ରିୟା ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ସେ ଅତିଶୟ ଗୟାଶୀର୍ଷକୁ ଗଲେ।
ଚକାର ସ୍ଵପିତୄଣାଂ ଚ ଦାଯାଦାନାମନନ୍ତରମ୍
ସେ ନିଜ ପିତୃମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ।
ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣଂ ଚକ୍ରେ ତଥାନ୍ଯାନପି ଗୋତ୍ରଜାନ୍
ସେ ଏହି ପିଣ୍ଡ ଦାନ ନିଜ ଗୋତ୍ରର ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କଲେ।
ଵିମୁକ୍ତାସ୍ତେ ଦ୍ଵିଜ ପ୍ରେତା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ତତୋ ଗତାଃ
ସେଇ ଦ୍ୱିଜ ପିତୃମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ପରେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀଂ କୃତ୍ଵା କାଲଧର୍ମମୁପେଯିଵାନ୍
ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀ ପାଳନ କରି, ସେ କାଳର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଲୋକ ଛାଡିଦେଲେ।
ମାନୁଷ୍ଯଂ ଜନ୍ମମାସାଦ୍ଯ ସ ବଭୌ ଶାକଲେ ଵିରାଟ୍
ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ସେ ଶାକଳ ରେ ବିରାଟ୍ ଭାବେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ।
କାଲଧର୍ମମଵାପ୍ଯାସୌ ଗୁହ୍ଯକାଵାସମାଶ୍ରଯତ୍
କାଳର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେହ ଛାଡି, ସେ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ନିବାସକୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ।
ମର୍ତ୍ଯଲୋକମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜନ୍ଯତନଯୋ ଽଭଵତ୍
ମାନବ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ରାଜବଂଶର ପୁଅ ହେଲେ।
ଶକ୍ରଲୋକଂ ସ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଦେଵୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସୁପୂଜିତଃ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଠାରୁ ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ।
ତତୋ ଵିକଟରୂପୋ ଽସୌ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥପାରଗଃ
ତାପରେ, ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥକୁ ଜାଣିଲେ।