କୁତଶ୍ଚ ଵାରିଧାନୀଯଂ ସଂପୂର୍ଣା ପରମାମ୍ଭସା
ଏହି ଘଡ଼ାଟି ଏତେ ଉତ୍ତମ ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ଏହା କେଉଁଠୁ ଆସିଛି?
ଭଵାନପି ଚ ତେଜସ୍ଵୀ କିଞ୍ଚିତ୍ପୁଷ୍ଟଵପୁଃ ଶୁଭଃ
ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଦେଖିବାକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଅଳ୍ପ ମୋଟ ଦେହ ଓ ଶୁଭ ଆକୃତି ଅଛନ୍ତି।
ସର୍ଵମେତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ କୋ ଭଵାନ୍ କା ଶମୀ ତ୍ଵିଯମ୍
ମୋତେ ସବୁ କଥା କହନ୍ତୁ: ଆପଣ କିଏ, ଏହି ଶମୀ କିଏ?
ଶଶଂସ ସର୍ଵମସ୍ଯାଦ୍ଯଂ ଯଥାଵୃତ୍ତଂ ପୁରାତନମ୍
ସେ ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଯେପରି ଘଟିଥିଲା ସେପରି ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ।
ସୋମଶର୍ମେତି ଵିଖ୍ଯାତୋ ବହୁଲାଗର୍ଭସଂଭଵଃ
ସେ ବହୁଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ସୋମଶର୍ମାନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସ ତୁ ସୋମଶ୍ରଵା ନାମ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତୋ ମହାଯଶାଃ
ତାଙ୍କର ନାମ ସୋମଶ୍ରବା, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ବିଶେଷ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ।
ନ ଦଦାମି ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯୋ ନ ଚାଶ୍ନାମ୍ଯନ୍ନମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ କିଛି ଦେଉନଥିଲି, ଆଉ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଖାଉନଥିଲି।
ତତୋ ରାତ୍ରୌ ନୃଭିର୍ ଘୋରୈସ୍ତାଡ୍ଯତେ ମମ ଵିଗ୍ରହଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ରାତିରେ ଭୟଙ୍କର ଲୋକମାନେ ମୋ ଦେହକୁ ପିଟନ୍ତି।
ନ ଚ କଶ୍ଚିନ୍ମାଭ୍ଯାସେ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ବାନ୍ଧଵଃ
ସେଠାରେ ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ଆତ୍ମୀୟ ରହିନଥାନ୍ତି।
ଏଵମେତାଦୃଶଃ ପାପୀ ନିଵସାମ୍ଯତିନିର୍ଘୃଣଃ
ଏଭଳି ପାପୀ ହୋଇ, ମୁଁ ଏଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ଭାବରେ ବସୁଛି।
କ୍ଷପଯାମି କଦନ୍ନାଦ୍ଯୈରାତ୍ମାନଂ କାଲଯାପନୈଃ
ମୁଁ ଖରାପ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଏଠି ଦିନ କଟାଉଛି, ଦେହକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଉଛି।
ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀ ନାମ ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ଽଭଵତ୍
ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ ଏକ ଉପବାସ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଶ୍ରବଣଦ୍ୱାଦଶୀ କୁହାଯାଉଥିଲା।
ଇରାଵତ୍ଯା ନଡ୍ଵଲାଯା ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ରପୁରସ୍ସରଃ
ଇରାବତୀ ନଦୀ କୂଳରେ ନଡ଼ ଝାଡ଼ି ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଆଗରେ ଥିଲେ।
କୃତୋପଵାସଃ ଶୁଚିମାନେକାଦଶ୍ଯାଂ ଯତଵ୍ରତଃ
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ ରହି, ପବିତ୍ର ଓ ନିୟମିତ ଭାବରେ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଥିଲେ।
ସଂପୂର୍ଣାଂ ଵସ୍ତୁସଂଵୀତାଂ ଛତ୍ରୋପାନହସଂଯୁତାମ୍
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜିନିଷରେ ଭରିଥିବା, ଛତା ଓ ଚପ୍ପଲ ସହିତ ଏକ ଘଡ଼ା ଥିଲା।
ପ୍ରଦତ୍ତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେନ୍ଦ୍ରାଯ ଶୁଚଯେ ଜ୍ଞାନଧର୍ମିଣେ
ଏହା ପବିତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଵର୍ଷାଣାଂ ସପ୍ତତୀନାଂ ଵୈ ନାନ୍ଯଦ୍ ଦତ୍ତଂ ହି କିଞ୍ଚନ
ସତରି ବର୍ଷ ହେଲା, ଏଠାରେ କିଛି ଦିଆଯାଇନଥିଲା।
ଅମୀ ଚାଦତ୍ତଦାନାସ୍ତୁ ମଦନ୍ନେନୋପଜୀଵିନଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ କିଛି ଦେଇନଥିଲେ, ସେମାନେ ମୋ ଖାଦ୍ୟରେ ଜୀବନ ଚାଲାଇଲେ।
ଦତ୍ତଂ ତଦିଦମାଯାତି ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଽପି ଦିନେ ଦିନେ
ଏଭଳି ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ସେଟି ଦିନେ ଦିନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ମୋ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ମଯି ଭୁକ୍ତେ ଚ ପୀତେ ଚ ସର୍ଵମନ୍ତର୍ହିତଂ ଭଵେତ୍
ମୁଁ ଖାଇଲେ ଓ ପିଇଲେ, ସବୁ କିଛି ଲୁଚିଯାଏ।
ଉଵାନଦ୍ଯୁଗଲେ ଦତ୍ତେ ପ୍ରେତୋ ମେ ଵାହନୋ ଽଭଵତ୍
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଟି ପିଠା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ମୋ ପାଇଁ ପିତୃଲୋକରେ ଏକ ଯାନ ମିଳିଗଲା।
ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀପୁଣ୍ଯଂ ତଵୋକ୍ଯଂ ପୁଣଯଵର୍ଧରମ୍
ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀର ପୁଣ୍ୟ, ଯେପରି ତୁମେ କହିଛ, ଧର୍ମକୁ ବଢାଏ।
ଯନ୍ମଯା ତାତ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ତଦନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି
ପିତା, ମୁଁ ଯାହା କରିବାକୁ ଉଚିତ, ସେଥିପାଇଁ ଆପଣ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ପ୍ରେତପାଲୋ ଵଚଃ ପ୍ରାହ ସ୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିକରଂ ତତଃ
ତାପରେ ପିତୃଲୋକର ରକ୍ଷକ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ସାଧନ କରିବା ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍ ସମ୍ଯକ୍ ତଵ ଶ୍ରେଯସ୍କରଂ ମମ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିବି, ଯାହା ତୁମ ଓ ମୋର ଉପକାର କରିବ।
ମମ ନାମ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣଂ କୁରୁ
ମୋ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ପିଣ୍ଡ ଦାନ କର।
ମୁକ୍ତସ୍ତୁ ସର୍ଵଦାତୃଣାଂ ଯାସ୍ଯାମି ସହଲୋକତାମ୍
ମୁଁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ, ସମସ୍ତ ଦାନଶୀଳଙ୍କ ସହିତ ଲୋକକୁ ଯିବି।
ବୁଧଶ୍ରଵଣସଂଯୁକ୍ତା ସାତିଶ୍ରେଯସ୍କରୀ ସ୍ମୃତା
ବୁଧ ଓ ଶ୍ରବଣ ସହିତ ଯାହା ଯୋଗ ଥାଏ, ସେହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳମୟ ଭାବେ ମନେ ରଖାଯାଏ।
ସ୍ଵନାମାନି ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସମ୍ଯଗାଖ୍ଯାତଵାଞ୍ଛୁଚିଃ
ସେ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିଲେ।
ରମ୍ଯେ ଽଥ ଶୂରସେନାଖ୍ଯେ ଦେଶେ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଵୈ ଵଣିକ୍
ତାପରେ, ଶୂରସେନା ନାମକ ସୁନ୍ଦର ଦେଶକୁ ସେ ବଣିକ ପହଞ୍ଚିଲେ।