କାଲଃ ସଂଵତ୍ସରାଖ୍ଯସ୍ତୁ ଯୁଷ୍ମାଭିରିହ ଚୋଦ୍ଧୃତଃ
ଏଠାରେ ଏକ ବର୍ଷ ନାମକ ସମୟ ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ।
କୋ ଽଯଂ ଚ ଶକ୍ରପ୍ରତିମୋ ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯୋ ମହାଭୁଜଃ
ଏହି ଦୀକ୍ଷିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କିଏ?
ମହର୍ଦ୍ଧିସଂଯୁତା ଯୂଯଂ ସାନୁକମ୍ପାଶ୍ଚ ମେ ଭୃଶମ୍
ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଭରପୂର ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତି ବହୁତ ଦୟାଳୁ।
ପ୍ରୋଚୁର୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଗୋତ୍ରଶ୍ଚାପି ଭାର୍ଗଵାଃ
ପୂର୍ବରୁ ଦ୍ୱିଜମାନେ କହିଥିଲେ: 'ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମର ଗୋତ୍ର ଭାର୍ଗବ।'
ଦାତା ଭୋକ୍ତା ଵିଭକ୍ତା ଚ ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯଜ୍ଞକର୍ମଣି
ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦାତା, ଭୋଗକର୍ତ୍ତା, ବଣ୍ଟନକର୍ତ୍ତା ଓ ଦୀକ୍ଷିତ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
ପ୍ରୋଚୁର୍ଦୈତ୍ଯପତିଂ ସର୍ଵେ ଵାମନାର୍ଥକରଂ ଵଚଃ
ସମସ୍ତେ ଦୈତ୍ୟପତିଙ୍କୁ ବାମନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମଦାଵସଥଂ ଦାସ୍ଯୋ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ମହାନ୍ତ ଗୃହ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦେବେ।
ପ୍ରାହ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ର ତେ ଦଦ୍ମି ଯାଵଦିଚ୍ଛସି ଵୈ ଧନମ୍
ସେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଯେତେ ଧନ ଚାହଁ, ମୁଁ ଦେଉଛି।'
ପ୍ରଯଚ୍ଛାମ୍ଯଦ୍ଯ ଭଵତୋ ଵ୍ରିଯତାମୀପ୍ସିତଂ ଵିଭୋ
ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି; ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାହଁ, ତାହା ଚୟନ କର।
ପ୍ରାହାସୁରପତିଂ ଧୁନ୍ଧୁଂ ସ୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିକରଂ ଵଚଃ
ସେ ଦୈତ୍ୟପତି ଧୁନ୍ଧୁଙ୍କୁ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପୂରଣ ପାଇଁ ଉଚିତ କଥା କହିଲେ।
ତସ୍ଯାକ୍ଷମସ୍ଯ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ କିମନ୍ଯୋ ନ ହରିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ଦେଇଛି ଏବଂ ପଛେ ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଦିଆ ଜିନିଷ ଅନ୍ୟେ କେହି ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ସମର୍ଥେଷୁ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରେଷୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛସ୍ଵ ମହାଭୁଜ
ସକ୍ଷମ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନ କର।
ସଂପ୍ରଯଚ୍ଛସ୍ଵ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ନାଧିକଂ ରକ୍ଷିତୁଂ କ୍ଷମଃ
ହେ ଦୈତ୍ୟପତି, ଦେଉଥିବା ଦିଅ; ଏଠାରୁ ଅଧିକ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ତୁମେ ସମର୍ଥ ନୁହଁ।
ପ୍ରାଦାଦ୍ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରାଯ ପଦତ୍ରଯଂ ତଦା ଯଦା ସ ନାନ୍ଯଂ ପ୍ରଗୃହାଣ କିଞ୍ଚିତ୍
ସେ ସେଇ ସମୟରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ତିନି ପଦ ଦେଲେ, ଏବଂ ତାଠାରୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ନେଲେ ନାହିଁ।
ଚକ୍ରେ ତତୋ ଲଙ୍ଘଯିତୁଂ ତ୍ରିଵିକ୍ରମଂ ରୂପମନନ୍ତଶକ୍ତିଃ
ତାପରେ ଅସୀମ ଶକ୍ତି ତ୍ରିବିକ୍ରମ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବଡ଼ ପାଦ ଦେଲେ।
ମହୀଂ ମହୀଧ୍ରୈଃ ସହିତାଂ ସହାର୍ମଵାଂ ଜହାର ରତ୍ନାକରପତ୍ତନୈର୍ଯୁତାମ୍
ସେ ପୃଥିବୀକୁ ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର ଓ ରତ୍ନପୁରୀ ସହିତ ଦଳିଲେ।
ଦେଵୋ ଦ୍ଵିତୀଯେନ ଜହାର ଵେଗାତ୍ କ୍ରମେଣ ଦେଵପ୍ରିଯମୀପ୍ସୁରୀଶ୍ଵରଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଯାହା, ତାହାକୁ ଏକ ପରେ ଏକ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଦେବତା ଦଳିଲେ।
ପପାତ ପୃଷ୍ଠେ ଭଗଵାଂସ୍ତ୍ରିଵିକ୍ରମୋ ମେରୁପ୍ରମାଣେନ ତୁ ଵିଗ୍ରହେଣ
ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଭଗବାନ୍ ମେରୁ ପରି ଦେହ ନେଇ ପୃଷ୍ଠରେ ପଡ଼ିଲେ।
ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନସାହସ୍ରୀ ଭୂମେର୍ଗର୍ତା ଦୃଢୀକୃତା
ତେରିସ ହଜାର ଯୋଜନ ଗଭୀର ଏକ ଗଡ଼ଖାଦ ପୃଥିବୀରେ ଦୃଢ଼ ହେଲା।
ଅଵର୍ଷତ୍ ସିକତାଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ତାଂ ଗର୍ତାମପୂରଯତ
ସେ ବାଳୁକା ବର୍ଷା କରି ସେଇ ଗଡ଼ଖାଦକୁ ପୂରିଦେଲେ।
ସୁରାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଵାପୁର୍ନିରୁପଦ୍ରଵାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ତିନି ଲୋକ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଭାବେ ପାଇଲେ।
କାଲିନ୍ଦ୍ଯ ରୂପମାଧାଯ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
କାଳିନ୍ଦୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଯସ୍ମିନ୍ ସ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରସୁତୋ ଜଗାମ ମହାଶ୍ରମେ ପୁଣ୍ଯଯୁତୋ ମହର୍ଷେ
ସେ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମରେ ଦୈତ୍ୟରାଜଙ୍କ ପୁଅ ଧର୍ମିକ ମହାର୍ଷିଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ଲିଙ୍ଗଭେଦଂ ଗିରିଂ ଯଯୌ
ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ସେ ଯେଉଁ ପାହାଡ଼ରେ ଲିଙ୍ଗ ଭାଗ ହୋଇଥିଲା, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ତୀର୍ଥଂ କେଦାରମାଵ୍ରଜତ୍
ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ସେ ପବିତ୍ର କେଦାର ତୀର୍ଥକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଉଷିତ୍ଵା ଵାସରାନ୍ ସପ୍ତ କୁବ୍ଜାମ୍ରଂ ପ୍ରଜଗାମ ହ
ସାତି ଦିନ ରହି, ପରେ ସେ କୁବ୍ଜାମ୍ରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ତତଃ ସୁତୀର୍ଥେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ସୋପଵାସୀ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ. ହୃଷୀକେଶଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯଯୌ ବଦରିକାଶ୍ରମମ୍
ତାପରେ, ଏକ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଉପବାସ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜି, ସେ ବଦରିକା ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ଵରାହତୀର୍ଥେ ଗରୁଡାସନଂ ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଥ ସଂପୂଜ୍ଯ ସୁଭକ୍ତିମାଂଶ୍ଚ
ବରାହ ତୀର୍ଥରେ, ସେ ଗରୁଡ଼ାସନକୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ଶିଵଂ ଵିପାଶାମଭିତୋ ଯଯୌ
ସେ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପୂଜି, ତାପରେ ବିପାଶା ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଉପଵାସୀ ଇରାଵତ୍ଯାଂ ଦଦର୍ଶ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ଉପବାସ ରହି, ସେ ଇରାବତୀ ତଟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।