ସର୍ଵସାସ୍ତ୍ରାର୍ଥଵିତ୍ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଗୋତ୍ରତଶ୍ ଚାପି ଵାରୁଣଃ
ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଗୋତ୍ରରେ ବାରୁଣ,
ତତ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ମମ ଭ୍ରାତା କନୀଯାନପରସ୍ତ୍ଵହମ୍
ସେଠାରେ ମୋର ଭାଇ ସବୁଠୁ ବଡ଼, ମୁଁ ତାଠାରୁ ଛୋଟ ଏବଂ ଅପରିପକ୍କ।
ମମ ନାମ ପିତା ଚକ୍ରେ ଗତିଭାସେତି କୌତୁକାତ୍
ମୋ ବାପା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟବଶତଃ ମୋତେ 'ଗତିଭାସ' ନାମ ଦେଇଥିଲେ।
ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପଗୁଣୈର୍ଯୁକ୍ତଶ୍ଚାରୁରୂପୋ ମହାସୁର
ସେ ଦେବଲୋକର ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ରୂପରେ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ବଡ଼ ଅସୁର ଥିଲେ।
ତସ୍ଯୋର୍ଧ୍ଵଦେହିକଂ କୃତ୍ଵା ଗୃହମାଵାଂ ସମାଗତୌ
ତାଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଘରକୁ ଆସିଲୁ।
ତେନୋକ୍ତୋ ନୈଵ ଭଵତୋ ଵିଦ୍ଯତେ ଭାଗା ଇତ୍ଯହମ୍
ସେ ମୋତେ କହିଲେ: 'ତୁମ ପାଖରେ କୌଣସି ଅଂଶ ନାହିଁ।'
ଉନ୍ମତ୍ତାନାଂ ତଥାନ୍ଧାନାଂ ଧନଭାଗୋ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ପାଗଳ ଓ ଅନ୍ଧମାନେ ଧନର ଅଂଶ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏତାଵଦ୍ ଦୀଯତେ ତେଭ୍ଯୋ ନାର୍ଥଭାଗହରା ହି ତେ
ସେମାନେ ଏତିକି ମାତ୍ର ପାଆନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଧନର ଅଂଶ ନେଉନ୍ତି ନାହିଁ।
ଧନାର୍ଥଭାଗମର୍ହାମି ନାହଂ ନ୍ଯାଯେନ କେନ ଵୈ
ମୁଁ ଧନର ଅଂଶ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, କିଏ କହିଲା ଯେ ମୁଁ ନ୍ୟାୟରେ ଅଂଶ ପାଇବି ନାହିଁ?
ସମୁତ୍କ୍ଷିପ୍ଯାକ୍ଷିପନ୍ନଦ୍ଯାମସ୍ଯାଂ ମାମିତି କାରଣାତ୍
ସେ ମୋତେ ଉଠାଇ ଏହି ନଦୀରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଏହି କାରଣରୁ।
କାଲଃ ସଂଵତ୍ସରାଖ୍ଯସ୍ତୁ ଯୁଷ୍ମାଭିରିହ ଚୋଦ୍ଧୃତଃ
ଏଠାରେ ଏକ ବର୍ଷ ନାମକ ସମୟ ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ।
କୋ ଽଯଂ ଚ ଶକ୍ରପ୍ରତିମୋ ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯୋ ମହାଭୁଜଃ
ଏହି ଦୀକ୍ଷିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କିଏ?
ମହର୍ଦ୍ଧିସଂଯୁତା ଯୂଯଂ ସାନୁକମ୍ପାଶ୍ଚ ମେ ଭୃଶମ୍
ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଭରପୂର ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତି ବହୁତ ଦୟାଳୁ।
ପ୍ରୋଚୁର୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଗୋତ୍ରଶ୍ଚାପି ଭାର୍ଗଵାଃ
ପୂର୍ବରୁ ଦ୍ୱିଜମାନେ କହିଥିଲେ: 'ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମର ଗୋତ୍ର ଭାର୍ଗବ।'
ଦାତା ଭୋକ୍ତା ଵିଭକ୍ତା ଚ ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯଜ୍ଞକର୍ମଣି
ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦାତା, ଭୋଗକର୍ତ୍ତା, ବଣ୍ଟନକର୍ତ୍ତା ଓ ଦୀକ୍ଷିତ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
ପ୍ରୋଚୁର୍ଦୈତ୍ଯପତିଂ ସର୍ଵେ ଵାମନାର୍ଥକରଂ ଵଚଃ
ସମସ୍ତେ ଦୈତ୍ୟପତିଙ୍କୁ ବାମନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମଦାଵସଥଂ ଦାସ୍ଯୋ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ମହାନ୍ତ ଗୃହ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦେବେ।
ପ୍ରାହ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ର ତେ ଦଦ୍ମି ଯାଵଦିଚ୍ଛସି ଵୈ ଧନମ୍
ସେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଯେତେ ଧନ ଚାହଁ, ମୁଁ ଦେଉଛି।'
ପ୍ରଯଚ୍ଛାମ୍ଯଦ୍ଯ ଭଵତୋ ଵ୍ରିଯତାମୀପ୍ସିତଂ ଵିଭୋ
ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି; ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାହଁ, ତାହା ଚୟନ କର।
ପ୍ରାହାସୁରପତିଂ ଧୁନ୍ଧୁଂ ସ୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିକରଂ ଵଚଃ
ସେ ଦୈତ୍ୟପତି ଧୁନ୍ଧୁଙ୍କୁ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପୂରଣ ପାଇଁ ଉଚିତ କଥା କହିଲେ।
ତସ୍ଯାକ୍ଷମସ୍ଯ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ କିମନ୍ଯୋ ନ ହରିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ଦେଇଛି ଏବଂ ପଛେ ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଦିଆ ଜିନିଷ ଅନ୍ୟେ କେହି ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ସମର୍ଥେଷୁ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରେଷୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛସ୍ଵ ମହାଭୁଜ
ସକ୍ଷମ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନ କର।
ସଂପ୍ରଯଚ୍ଛସ୍ଵ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ନାଧିକଂ ରକ୍ଷିତୁଂ କ୍ଷମଃ
ହେ ଦୈତ୍ୟପତି, ଦେଉଥିବା ଦିଅ; ଏଠାରୁ ଅଧିକ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ତୁମେ ସମର୍ଥ ନୁହଁ।
ପ୍ରାଦାଦ୍ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରାଯ ପଦତ୍ରଯଂ ତଦା ଯଦା ସ ନାନ୍ଯଂ ପ୍ରଗୃହାଣ କିଞ୍ଚିତ୍
ସେ ସେଇ ସମୟରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ତିନି ପଦ ଦେଲେ, ଏବଂ ତାଠାରୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ନେଲେ ନାହିଁ।
ଚକ୍ରେ ତତୋ ଲଙ୍ଘଯିତୁଂ ତ୍ରିଵିକ୍ରମଂ ରୂପମନନ୍ତଶକ୍ତିଃ
ତାପରେ ଅସୀମ ଶକ୍ତି ତ୍ରିବିକ୍ରମ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବଡ଼ ପାଦ ଦେଲେ।
ମହୀଂ ମହୀଧ୍ରୈଃ ସହିତାଂ ସହାର୍ମଵାଂ ଜହାର ରତ୍ନାକରପତ୍ତନୈର୍ଯୁତାମ୍
ସେ ପୃଥିବୀକୁ ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର ଓ ରତ୍ନପୁରୀ ସହିତ ଦଳିଲେ।
ଦେଵୋ ଦ୍ଵିତୀଯେନ ଜହାର ଵେଗାତ୍ କ୍ରମେଣ ଦେଵପ୍ରିଯମୀପ୍ସୁରୀଶ୍ଵରଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଯାହା, ତାହାକୁ ଏକ ପରେ ଏକ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଦେବତା ଦଳିଲେ।
ପପାତ ପୃଷ୍ଠେ ଭଗଵାଂସ୍ତ୍ରିଵିକ୍ରମୋ ମେରୁପ୍ରମାଣେନ ତୁ ଵିଗ୍ରହେଣ
ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଭଗବାନ୍ ମେରୁ ପରି ଦେହ ନେଇ ପୃଷ୍ଠରେ ପଡ଼ିଲେ।
ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନସାହସ୍ରୀ ଭୂମେର୍ଗର୍ତା ଦୃଢୀକୃତା
ତେରିସ ହଜାର ଯୋଜନ ଗଭୀର ଏକ ଗଡ଼ଖାଦ ପୃଥିବୀରେ ଦୃଢ଼ ହେଲା।
ଅଵର୍ଷତ୍ ସିକତାଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ତାଂ ଗର୍ତାମପୂରଯତ
ସେ ବାଳୁକା ବର୍ଷା କରି ସେଇ ଗଡ଼ଖାଦକୁ ପୂରିଦେଲେ।