ତତ୍ର ଦେଵଂ ଜଗନ୍ନାଥଂ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ଚକ୍ରପାଣିନମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଚକ୍ରଧାରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଦେଵଦେଵେଶଂ ଲୋକନାଥଂ ତ୍ରିଵିକ୍ରମମ୍
ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଲୋକନାଥ ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କରିଷ୍ଯତି ଜଗତ୍ସ୍ଵାମୀ ବଲେର୍ବନ୍ଧନମୀଶ୍ଵରଃ
ଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଭଗବାନ ବଳିଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିବେ।
କସ୍ଯ ଵା ବନ୍ଧନଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ କୃତଵାଂସ୍ତଚ୍ଚ ମେ ଵଦ
କାହାକୁ ବା କେଉଁ ଦିନେ ବିଷ୍ଣୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ? ଏହା ମୋତେ କହ।
ଯସ୍ମିନ୍ କାଲେ ସଂବଭୂଵ ଯଂ ଚ ଵଞ୍ଚିତଵାନସୌ
ଏହି ଘଟଣା କେଉଁ ସମୟରେ ଘଟିଥିଲା ଓ କାହାକୁ ସେ ଠକାଇଥିଲେ?
ଦନୁଗର୍ଭସମୁଦ୍ଭୂତୋ ମାବଲପରାକ୍ରମଃ
ଦାନବୀ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଅଵଧ୍ଯତ୍ଵଂ ସୁରୈଃ ସେନ୍ଦ୍ରୈଃ ପ୍ରାର୍ଥଯତ୍ ସ ତୁ ନାରଦ
ସେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଅବଧ୍ୟତ୍ୱ ଚାହାଁଥିଲେ, ହେ ନାରଦ।
ପରିତୁଷ୍ଟଃ ସ ଚ ବଲୀ ନିର୍ଜଗାମ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳୀ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଧୁନ୍ଧୁଃ ଶକ୍ରତ୍ଵମକରୋଦ୍ଧିରଣ୍ଯକଶିପୌ ସତି
ଧୁନ୍ଧୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦବୀ ପାଇଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଁ ଜୀବିତ ଥିଲେ।
ଚଚାର ମନ୍ଦରଗିରୌ ଦୈତ୍ଯଂ ଧୁନ୍ଧୁଂ ସମାଶ୍ରିତଃ
ସେ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ରେ ରହି, ଦାନବ ଧୁନ୍ଧୁଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଚ ତ୍ରିଦଶାଃ ସଂସ୍ଥିତା ଦୁଃଖସଂଯୁତାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖରେ ପଡି ରହନ୍ତି।
ବ୍ରଜାମ ଦୈତ୍ଯ ଵଯମଗ୍ରଜସ୍ଯ ସଦୋ ଵିଜେତୁଂ ତ୍ରିଦଶାନ୍ ସଶକ୍ରାନ୍
ହେ ଦୈତ୍ୟମାନେ, ଆମେ ଆମ ଭାଇଙ୍କର ସଭାକୁ ଚଳିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜିତିବା ପାଇଁ।
ଗତିର୍ଯଯା ଯାମ ପିତାମହାଜିରଂ ସୁଦୁର୍ଗମୋ ଽଯଂ ପରତୋ ହି ମାର୍ଗଃ
କେଉଁ ପଥରେ ଚାଲି ଆମେ ପୁରୁଣା ପିତାମହଙ୍କ ଆସନକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବୁ? ଏହି ପଥ ବହୁତ କଠିନ, ଏଠାରୁ ଆଗକୁ ଯିବା ରାସ୍ତା ଆଉ ଅଧିକ ଦୁର୍ଗମ।
ଯେଷାଂ ହି ଦୃଷ୍ଟ୍ଯାର୍ଽପଣଚୋଦିତେନ ଦହ୍ଯନ୍ତି ଦୈତ୍ଯାଃ ସହସେକ୍ଷିତେନ
ଯେଉଁମାନେ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଆଦେଶରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଦହିଯାନ୍ତି।
ଗୋମାତରୋ ଽସ୍ମାସୁ ଵିନାଶକାରି ଯାସାଂ ରଜୋ ଽପୀହ ମହାସୁରେନ୍ଦ୍ର
ହେ ମହାସୁରମୁଖ୍ୟ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଗାଈମାନେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଧୂଳି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବିନାଶ ଆଣେ।
ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଯତ୍ରାସୁର ସାଧ୍ଯଵର୍ଯା ଯେଷାଂ ହି ନଶ୍ଵାସମରୁତ୍ ତ୍ଵସହ୍ଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧ୍ୟମାନେ ରହନ୍ତି, ହେ ଅସୁର, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଏବଂ ପବନ ଆମ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ।
ସତ୍ଯାଭିଧାନୋ ଭଗଵନ୍ନିଵାସୋ ଵରପ୍ରଦୋ ଽଭୁଦ୍ ଭଵତୋ ହି ଯୋ ଽସୌ
ଯାହାଙ୍କ ନିବାସ ସତ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯିଏ ଭଲ ଦାନ ଦେଇଥାଏ—ସେ ତୁମର ନିବାସ।
ସଂକୋଚମସୁରା ଯାନ୍ତି ଯେ ଚ ତେଷାଂ ସଧର୍ମିଣଃ
ତୁମ ସମାନ ଗୁଣ ଥିବା ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଵୈରାଜଭୁଵନଂ ଧୁନ୍ଧୋ ଦୁରାରୋହଂ ସଦା ନୃଭିଃ
ବିରାଜଙ୍କ ଲୋକ, ଯାହାକୁ ଧୁନ୍ଧୁ କୁହାଯାଏ, ସେଠାକୁ ମଣିଷମାନେ ସବୁବେଳେ ଚଢ଼ିପାରିବାରେ ଅସୁବିଧା ଅନୁଭବନ୍ତି।
ଗନ୍ତୁକାମଃ ସ ସଦନଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଜେତୁମୀଶ୍ଵରାନ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯିବାକୁ ଚାହିଲେ, ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଜିତିବା ଇଚ୍ଛା କଲେ।
କଥଂ ତତ୍ର ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ ସହ ଦୈଵତୈଃ
ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର କିପରି ଦେବତାମାନେ ସହିତ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ?
କର୍ମ ତନ୍ନ ଵଯଂ ଵିଦ୍ମଃ ଶୁକ୍ରସ୍ତଦ୍ ଵେତ୍ତ୍ଯସଂଶଯମ୍
ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କଣ ଆମେ ଜାଣୁନାହିଁ; ନିଶ୍ଚୟ ଶୁକ୍ର ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତି।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଶୁକ୍ରଂ କିଂ କର୍ମ କୃତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମସଦୋଗତିଃ
ସେମାନେ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆସନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ?'
ଶକ୍ରସ୍ଯ ଚରିତଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପୁରା ଵୃତ୍ରରିପୋଃ କିଲ
ଭୃତ୍ର ଶତ୍ରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପୁରୁଣା ସମୟର।
ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ଵାଜିମେଧାନାଂ ତେନ ବ୍ରହ୍ମସଦୋ ଗତଃ
ହେ ଦୈତ୍ୟମୁଖ୍ୟ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆସନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଅଥାମନ୍ତ୍ର୍ଯାସୁରଗୁରୁଂ ଦାନଵାଂଶ୍ଚାପ୍ଯନୁତ୍ତମାନ୍
ତାପରେ, ଅସୁରମାନେ ଓ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବମାନେ ସହିତ ଅସୁରଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ତଦାଗଚ୍ଛଧ୍ଵମଵନୀଂ ଗଚ୍ଛାମୋ ଵସୁଧାଧିପାନ୍
ସେତେବେଳେ, ଆସ, ଆମେ ପୃଥିବୀକୁ ଯିବା; ଆମେ ଭୂମିର ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା।
ଆହୂଯନ୍ତାଂ ଚ ନିଧଯସ୍ତ୍ଵାଜ୍ଞାପ୍ଯନାତାଂ ଚ ଗୁହ୍ଯକାଃ
ଧନସମ୍ପତିମାନେକୁ ଡାକାଯାଉ, ଏବଂ ଗୁହ୍ୟକମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚନା ଦିଅ।
ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରାଚୀନମାସାଦ୍ଯ ଵାଜିସେଧାନ୍ ଯଜାମହେ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି, ଆମେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଲୁ।
ବାଢମିତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ ହୃଷ୍ଟୋ ନିଧଯଃ ସଂଦିଦେଶ ସଃ
ସେ ଆନନ୍ଦରେ 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହିଲେ ଏବଂ ଧନରକ୍ଷକମାନେ ଆଦେଶ ଦେଲେ।